11-05-11

Roze strikken & witte paarden - Irene

In dit autobiografisch schrijven volgen we Eva. Na de scheiding van haar ouders bracht zij vele weekenden door bij haar vader. Weekenden waarin ze als kind op wrede wijze geestelijk zwaar werd mishandeld. Ondanks het doorbreken van jarenlang zwijgen zullen zijn kwetsende woorden en zijn duistere gedrag altijd een grote rol blijven spelen in haar leven. …"Op harde, geïrriteerde toon laat hij weten dat de planten in zijn flat niet groeien door haar aanwezigheid. Ze is een vieze trut die steeds meer op die hoer lijkt, haar moeder. Ze is slecht en schuldig aan het verdorren van zijn planten. Na nog veel meer verdorven woorden begint het weekend voor het meisje."

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen