16-12-11

Zwarte lieveling - Susanne Koster

‘Nee papa, alsjeblieft niet slaan, niet slaan.’
Een koele hand verzachtte haar drijfnatte voorhoofd. ‘Stil maar, Saskia, stil maar. Het was maar een droom, meer niet. Stil toch lieverd. Hij zal je nooit meer slaan. Hier kind.’ Een koud glas water werd in haar trillende hand gedrukt. ‘Drink eens een beetje.’ Verdwaasd en angstig ging ze rechtop zitten. Was het écht een droom geweest? Was het echt over?
Saskia is eindelijk buiten het bereik van haar stiefvader. In het kindertehuis krijgt ze de kans een nieuw leven op te bouwen, maar het verleden dringt zich nog te vaak aan haar op. Vaak lijken de woorden van haar stiefvader een eigen leven te leiden. Blauw wordt dan grijs, grijs wordt donkergrijs, tot er tenslotte alleen nog maar zwart is, diep donker zwart. Maar Saskia wil zich niet laten onderdompelen in het duister. Ergens diep in haar zit een prachtige bloem, een bloem die vecht om tussen het onkruid omhoog te komen.

Achtergelaten - Susanne Koster


Ze hadden gelogen. Allemaal. Vooral haar moeder. Die had het vanaf het begin geweten. Ze had het alleen niet verteld.
Jonka wordt op aandringen van haar stiefvader in een tehuis geplaatst. Vanaf dat moment heeft ze maar één doel: niemand tot last zijn en vooral niets vertellen over wat er thuis allemaal is gebeurd. Want ondanks alles wil ze zo snel mogelijk terug naar huis. Toch knaagt er wel iets. Haar moeder heeft haar immers gewoon laten vertrekken en ze komt ook nauwelijks op bezoek. Kiest ze voor Jonka of is haar nieuwe vriend belangrijker? Maar Jonka is een overlever. Met veel humor en zelfspot probeert ze overal waar zij woont er het beste van te maken. Na vele omzwervingen maakt zij zich los van haar moeder en kiest zij haar eigen weg, ondanks de pijn en het kille gevoel in de steek gelaten zijn.

Achtergelaten is het vervolg op Zwarte lieveling, het aangrijpende verhaal van Saskia, halfzus van Jonka.


11-12-11

KanjerGuusje - Lowie van Gorp

" Eind maart 2011 constateerden artsen een tumor in de linkerlong van Guusje. Het was het begin van een zware periode met operaties, chemokuren en bestralingen in het Emma Kinderziekenhuis AMC. Om verlost te zijn van veel telefoontjes, sms’jes en e-mails schreef vader Lowie dagelijks over het leven van zijn moedige dochter op zijn weblog KanjerGuusje.nl

Op 30 oktober 2011 overleed Guusje. Ze was pas tien jaar. Meteen na haar dood werd #kanjerguusje ‘trending topic’ op Twitter. Heel Nederland leerde Guusje kennen. Het aantal bezoekers van het weblog liep in de miljoenen. Lezers hebben duizenden reacties achtergelaten.

Lowie schreef op basis van zijn blog het boek KanjerGuusje, ‘mijn leven is van mij’. Dat deed hij op een manier die respect afdwingt en die getuigt van een groot schrijverstalent. Het boek neemt de lezer mee in de wereld van kinderen met kanker. Een wereld van hoop en angst. Lowie van Gorp heeft een ontroerend document gemaakt over het ziekteverloop van zijn dochter" .