09-11-12

Recensie: Bus 26 - Hans Vanacker

Titel: Bus 26
Auteur: Hans Vanacker
Genre: Jeugd 10+
Uitvoering: Hardcover
104 pagina's | Uitgeverij De Eenhoorn | oktober 2012


Hans Vanacker:
Hans werd geboren in 1960 in Gent en woont er nog altijd. Hij studeerde Germaanse Talen en werkt sinds 1989 als redacteur bij "Ons Erfdeel vzw". Hij is er eindredacteur van het Franstalige tijdschrift Septentrion.

Hans schreef al veel artikels voor tal van tijdschriften. Het kriebelde echter bij hem om een echt boek te publiceren. Dat werd Rode veters, een jeugdboek voor 10-plussers, over een jongen die een stervoetballer wordt maar door het succes zijn voeling met de realiteit verliest.


Het verhaal:
Elke ochtend neemt Pieter-Jan bus 26. Het is een gevaarlijke onderneming, want Zegher, een vervelende pestkop, heeft het op hem gemunt. Hierdoor verliest hij zijn zelfvertrouwen. Zijn zus wil hem helpen, maar zal haar plan slagen? 

Een spannend verhaal over hoe een rotervaring een kettingreactie van rotervaringen kan uitlokken. Over gepest worden, zelfvertrouwen en stoer doen. 

Mijn mening:
Pieter-Jan heeft het niet makkelijk, hij moet elke dag met bus 26 naar zijn school. Maar op deze bus zit ook Zegher, een jongen die het op Pieter-Jan gemunt heeft. Hij pest hem en zet hem voor schut. Ook op school wordt hij gepest, laten ze hem links liggen en laat zijn vriend Sam hem in de steek. Pieter-Jan lijdt erg onder dit pesten, is bang voor Zegher en weet niet wat er tegen te doen. Hij probeert uit de buurt van Zegher te blijven en wil niet meer met de bus naar school, dan maar liever dat hele eind lopen. Zijn moeder heeft het te druk met het verwerken van het overlijden van haar man, Pieter-Jans vader, en ziet niet wat er met hem aan de hand is. Maar dan is het genoeg voor Pieter-Jan en vertelt hij zijn zus Lien wat er speelt. Lien verzint een plan om Zegher terug te pakken. Het plan lukt en bus 26 is voortaan veilig voor Pieter-Jan. Ook op school wordt hij niet meer gepest, praat iedereen weer met hem en wil Sam weer vrienden met hem zijn. "De kinderen die hem bewonderd aanstaarden, Sam die hem weer leek te herkennen, het respect in de stem van meneer Bert; het werd hem nu helemaal duidelijk. Sinds vanochtend was hij, Pieter-Jan, een held. En helden, die hoefden van niets of niemand bang te zijn".

Het boek is geschreven in een groot en duidelijk lettertype, heeft korte hoofdstukken, het verhaal is beeldend geschreven en leest makkelijk. Het boek maakt duidelijk wat pesten is, wat dit met je doet en dat pesten helemaal niet leuk is. Ook laat het zien dat je iets tegen het pesten kunt doen, of de gekozen manier van reageren de juiste is, daarover zullen de meningen verschillen.

1 opmerking: