01-02-13

Recensie: De laatste vlucht - Daphne de Boer

Titel: De laatste vlucht
Auteur: Daphne de Boer
Genre: Waargebeurd (Biografie)
Uitvoering: Paperback
344 pagina's | Uitgeverij Prometheus | januari 2013
Daphne de Boer:
Daphne de Boer (1981) werkte als succesvol tekstschrijver in de reclame. Zij is moeder van twee jonge kinderen.
Het verhaal:
Vriendschap is niet altijd wat het lijkt. En daar komt Sophie van Lanen op gruwelijke wijze achter. Na een slopende scheiding raakt ze in contact met een oude bekende, Karyan. Zij vangt Sophie op als geen ander en binnen de kortste keren zijn de twee onafscheidelijk. Wanneer Karyan voorstelt om samen een ontspannen weekend weg te gaan, twijfelt Sophie dan ook geen moment; eindelijk even weg van de scheidingsellende, samen met haar beste vriendin. Nog geen twee dagen later vertrekken ze samen naar Tripoli, Libië, om daar een goede vriend van Karyan te bezoeken. De timing blijkt verschrikkelijk: op het moment van aankomst breken er opstanden uit in de stad. Alsof dit niet erg genoeg is, blijkt de ‘goede vriend’ van Karyan de zoon van de beruchte dictator Khaddafi te zijn. Van het ene op het andere moment belandt Sophie in een nachtmerrie, waar ze niet meer uit weet te ontsnappen. Eenmaal terug in Nederland blijkt haar dierbare vriendin niet te zijn wie ze dacht…
Mijn mening:
Wat een aangrijpend en heftig verhaal. Wat als iemand waarvan jij dacht dat ze je beste vriendin was, je steun en toeverlaat, geen vriendin blijkt te zijn? Hoe naïef en goedgelovig kun je als mens zijn? Dat zijn vragen die mij tijdens en na het lezen van dit verhaal bezighouden. Het verhaal is vlot en beeldend geschreven en leest makkelijk. Sophie wordt in het begin van het boek belaagd door journalisten die haar verhaal willen weten. Dit maakt je als lezer nieuwsgierig naar haar verhaal en je wilt nog maar één ding; snel verder lezen. Waarom willen de journalisten haar verhaal zo graag horen? En wat is dan haar verhaal?

Als Sophie na haar echtscheiding weer in contact komt met Karyan, neemt haar leven een andere wending en belandt ze in een nachtmerrie. Karyan wordt haar steun en toeverlaat. Karyan zag, kwam en walste over Sophie en haar leven heen. Als Karyan haar uitnodigt voor een ontspannend weekendje naar een goede vriend van haar, Maltesem Khaddafi, in Tripoli twijfelt Sophie even gezien hetgeen ze leest en hoort over de onrusten in Tunesië en Benghazi. Karyan wuift deze zorgen weg en zegt dat er niets aan de hand is. Onderweg naar Tripoli vertelt Karyan over Maltesem, zoon van dé Khaddafi, hoe zijn gedrag onvoorspelbaar en opvliegend is en hij zijn ex-vriendin in elkaar heeft geslagen. Aangekomen in Tripoli worden ze eerst onderworpen aan een gezondheidstest. Karyan vertelt dat dit gebruikelijk is en Sophie gelooft haar. Karyan vertelt Sophie later ook dat Maltesem voor zijn vader werkt, hij is hoofd van de Nationale Veiligheidsdienst en adviseur van het leger. 

Tijdens dit weekend wordt Sophie door Maltesem verkracht. "Hij gebruikt geen geweld, de dreiging zit helemaal in de situatie. Hij grijpt me niet bij mijn keel, slaat me niet de kamer door. Hij is groter en sterker dan ik ben. Wordt omringd door gewapende mannen, is de zoon van Khaddafi en het hoofd van de veiligheidsdienst. Het is de persoon die dit doet en de omgeving waarin we zijn. Alle verhalen van Karyan vliegen door mijn gedachten. Luna. In elkaar geslagen Luna" en ook "Waar kan ik heen? Als ik te moeilijk ga doen, zouden er dan binnen een paar seconden tien bewakers staan, die ook nog even aan de beurt komen als hij klaar is met me? Word ik daarna afgedankt en ergens gedumpt? Ga ik dit overleven? Hij is omringd door mensen die doen wat hij zegt. Hij hoeft maar te knippen met zijn vingers. Niemand komt me helpen".

De volgende dag moet Sophie de uren die nog resten totdat ze terug naar Nederland vliegen, zo gewoon mogelijk tegen Maltesem doen, omdat ze hem nodig heeft om weg te komen. "We waren daar op zijn uitnodiging, zonder zijn toestemming zouden we het land niet meer uitkomen". Gelukkig halen ze het vliegtuig, de laatste vlucht van Tripoli naar Amsterdam.

Terug in Nederland, maakt Sophie meteen melding van verkrachting door Maltesem. Dan blijkt dat Maltesem niet Maltesem is, maar Mutassim. Maar ook haar vriendin Karyan blijkt niet te zijn wie ze zegt dat ze is. "Het kan toch niet dat Karyan .. dat Karyan een afspraak met Maltesem heeft gemaakt. Over mij. Dat ze mij aan Maltesem … Dat ze me heeft verkocht? Dat het helemaal geen ontspannend weekendje weg was, maar werk? Dat het .. opgezet was?" Karyan verspreidt leugens over Sophie en blijft haar bestoken met bedreigende sms berichten. Sophie besluit aangifte tegen Karyan te doen wegens bedreigingen, smaad en laster en van mensenhandel. Ze besluit geen aangifte tegen Mutassim te doen. "Zijn land verkeert in staat van oorlog en er is geen internationaal verdrag met Libië, waardoor vervolging onmogelijk is, tenzij hij ooit in Nederland komt. Kortom; aangifte tegen hem is kansloos. Maar de rol van Karyan vind ik zo intens gemeen, zo berekend en meedogenloos. Ik vind dat ze daar niet zomaar mee weg moet komen. Ze moet gestopt worden. Wie weet met wie ze dit nog meer wil doen?" 

Sophie heeft al die tijd geprobeerd haar verhaal buiten de media te houden, maar als het bericht naar buiten komt dat Karyan in Tripoli van een balkon is gevallen en dit groot in de media komt, duurt het niet lang voordat ook het verhaal van Sophie groot uitgemeten wordt in de media. Ook gaat Karyan door met het rondstrooien van lasterpraatjes. Dan komt het bericht dat Mutassim samen met zijn vader gevangen is genomen door rebellen en gedood is. Degene die haar verkracht heeft, is niet meer. Hij zal nooit ter verantwoording worden geroepen voor wat hij haar heeft aangedaan. De aanklachten tegen Karyan worden geseponeerd wegens gebrek aan bewijs. Sophie laat het er niet bij zitten en start een beklagprocedure tegen Karyan met betrekking tot bedreiging, smaad en laster. 

De laatste vlucht: een aangrijpend en heftig verhaal maar ook hoe naïef en goedgelovig kun je als mens zijn? Er waren diverse signalen die erop duidden dat er iets niet in orde was, dat zaken anders waren dan ze haar voorgespiegeld werden. Waarom heeft Sophie deze signalen niet opgepikt? Waarom was zij zo goedgelovig richting Karyan en haar zgn. goede vriend? Dit alles neemt natuurlijk niet weg dat het verschrikkelijk is wat haar is overkomen. Verkracht worden in een vreemd land door een van de machtigste personen aldaar en er achteraf achterkomen dat je zogenaamd beste vriendin daarvoor verantwoordelijk is, is afschuwelijk en niet te bevatten. De laatste vlucht; een boek dat je gelezen moet hebben!

3 opmerkingen:

  1. Goede reactie,toch spreekt het mij niet aan, zoals je schrijft "hoe naïef en goedgelovig kun je als mens zijn?" is ook mijn gedachte, daarmee praat jij en ik niets recht maar voor mij een reden om het verhaal niet ook nog te lezen, groet Claar

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jeetje, dat klinkt als een erg heftig verhaal.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nou, ik dacht ook meteen: Hoe naïef kun je zijn?! Maar na het lezen van het boek denk ik daar heel anders over. Sterker nog: Het had mij ook kunnen gebeuren. Heel creepy, want hoe vaak kom je als vrouw niet terecht in situaties die anders kunnen lopen dan je verwacht? Dat je denkt, "gezellig, nieuwe vrienden", maar dan blijken ze helemaal niet het beste met jou voor te hebben. Meestal gebeurt er niks engs, maar ik vraag me wel eens af hoe ik zou reageren in een sexueel bedreigende situatie. Daphne de Boer beschrijft gedetailleerd en logisch hoe zij in die situatie terecht komt, en zich er weer uit redt. Het boek leest als een trein, en is retespannend. Een AANRADER!

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.