13-03-13

Recensie: Iedereen heeft alles - Katrina Onstad

Titel: Iedereen heeft alles 
Auteur: Katrina Onstad 
Genre: Roman
Uitvoering: Paperback
294 pagina's | Artemis & Co | februari 2013

Katrina Onstad:
studeerde Engelse taal- en letterkunde aan de universiteit van Toronto. Haar journalistieke werk verscheen oa in The Times, The Guardian en ELLE. Ze woont met haar gezin in Toronto. Iedereen heeft alles is haar eerste roman in vertaling.

Het verhaal:
James, een bekende maar onlangs ontslagen documentairemaker, en Ana, een succesvolle advocate, proberen al jaren kinderen te krijgen. Zonder resultaat, ondanks vele peperdure behandelingen. Wanneer een vriend van James bij een auto-ongeluk om het leven komt en diens vrouw in coma raakt, krijgen James en Ana onverwacht de zorg voor hun driejarige zoontje Finn precies op het moment dat ze zich afvragen of ze hun kinderwens wel moeten doorzetten. Door Finns komst worden ze gedwongen stil te staan bij wat ze werkelijk willen, zowel voor zichzelf als voor hen samen. Na enkele chaotische, heftige en cruciale weken als een echt gezin, moeten Ana en James een ongemakkelijke waarheid onder ogen zien: er is er maar één die echt een kind wil... 

Mijn mening:
James en Ana proberen al jaren om zwanger te worden, maar Ana blijkt onvruchtbaar te zijn. Als bij een noodlottig ongeluk hun vriend Marcus komt te overlijden en zijn vrouw Sarah in coma raakt, krijgen ze de verantwoording en zorg voor hun zoontje Finn. Familie is er niet of niet in beeld, niemand anders kan de zorg voor Finn op zich nemen en zoals in het testament vastgelegd, komt Finn bij James en Ana wonen. De komst van Finn verandert het leven van James en Ana drastisch, een leven welke niet ingericht was op kinderen. Kort voordat Finn bij hun komt wonen, is James ontslagen en de zorg voor Finn komt dan ook op zijn schouders terecht. Maar is dit wel wat ze willen? Willen ze eigenlijk wel een kind? Ana krijgt steeds meer twijfels en vraagt zich af of ze het moederschap wel echt wil. "Maar nu hadden ze Finn en ze dacht: het is mogelijk om het niet te kunnen. Het is mogelijk om niet van een kind te kunnen houden. Waarom heeft niemand me dat ooit verteld?". James daarentegen is gelukkig met Finn en het zorgen voor Finn gaat hem goed af. Ana twijfelt steeds meer aan het moederschap en dit twijfelen zorgt voor een langzame verwijdering tussen haar en James.

Als op een dag Finn verdwenen is, om na een urenlange zoektocht door de mensen uit de buurt, teruggevonden wordt, kan Ana niet langer meer zwijgen over haar twijfels, haar gevoelens. Ze wil geen moeder zijn, ze kan het niet. "Je hebt me nooit gevraagd wat ik wou. We bleven op de een of andere manier maar doorgaan. Onderweg grepen we naar dingen, en het leek het juiste moment, dus grepen we naar een kind. Maar als ik dat nou nooit heb gewild?" Hun leven samen heeft geen toekomst meer, Ana gaat weg bij James en Finn en vertrekt voor een half jaar naar Montréal waar haar een nieuwe uitdaging qua werk staat te wachten. 

Sarah ontwaakt uit haar coma en ziet na lange tijd haar zoon Finn weer. Als zij ontslagen wordt uit het ziekenhuis, gaat James bij haar en Finn wonen om voor hun te zorgen. Ana komt terug uit Montréal en als Ana en James elkaar weer tegenkomen, realiseren ze zich dat ze elkaar gemist hebben. "Ze bedacht ineens dat er in al hun tijd samen een moment moest zijn geweest waarop dat andere leven mogelijk was. Als ze makkelijk een kind hadden kunnen krijgen, of per ongeluk, dan had die stuwkracht hen misschien wel in de lucht gehouden. Dan zou ze net zo zijn geweest als iedereen, zonder ooit naar beneden te kijken, omdat dat niet nodig zou zijn. Maar zonder dat een van hen het had gemerkt was het moment voorbijgegaan. Het moederschap was aan haar voorbijgegaan".

Iedereen heeft alles: Het verhaal leest als een voortkabbelend beekje: weinig vaart en of stuwende gebeurtenissen, wel aardig maar ook niet meer dan dat. In het verhaal worden heden en verleden regelmatig afgewisseld. Via flashbacks lezen we over de jeugd van Ana en James, hun pogingen om zwanger te geraken en de vriendschap met Marcus en Sarah. Het was voor mij geen verhaal welke me in zijn greep had, mijn aandacht pakte en vasthield. Pas tegen het einde van het verhaal, vanaf het moment dat Finn verdwijnt en Ana haar gevoelens uit, wordt het verhaal voor mij interessanter en wil ik weten hoe het afloopt.

2 opmerkingen:

  1. Jammer dat het zolang duurde voordat het verhaal echt interessant werd. De samenvatting klinkt in ieder geval wel erg interessant. Het lijkt soms wel een taboe wanneer vrouwen beweren geen kinderen te willen dus ik vind het wel bijzonder dat de auteur daar dieper op in gaat.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Klinkt wel als een bijzonder boek. Vrouwen die geen kinderen willen worden vaak als egoïstisch afgeschilderd, dat vind ik wel jammer, want daar heeft het vaak niets mee te maken. Ik denk vaak dat veel koppels kinderen willen omdat alle koppels kindern willen, niet omdat ze dat zelf zo graag willen.

    BeantwoordenVerwijderen