10-04-13

Recensie: Sprakeloos - Anne Nicolai

Titel: Sprakeloos
Auteur: Anne Nicolai
Genre: Thriller
Uitvoering: paperback
272 pagina's | De Crime Compagnie | maart 2013

Anne Nicolai:
(1972) woont in Oosterhout en is afgestudeerd ingenieur. Sinds de jaren negentig schrijft ze korte en langere verhalen waarmee ze bij meerdere schrijfwedstrijden in de prijzen viel. Het bovennatuurlijke, waarvoor ze een bijzondere interesse heeft, komt vaak in haar verhalen tevoorschijn.

Het verhaal:
Chloe werkt als journaliste bij een dagblad, ze woont samen met Alex, een filosoof. Hij is ervan overtuigd dat taal de bron is van alle leugens, daarom spreken e niet met elkaar. Alleen het hoognodige communiceren ze via Post-its. Dit werkt prima, totdat Chloe een oude camera koopt waar een foto in staat van een vermoord meisje. Een reeks onverklaarbare gebeurtenissen volgt. Chloe beseft dat als ze het mysterie wil oplossen spreken goud is…

Mijn mening:
Toen ik dit boek van de uitgever kreeg toegestuurd, dacht ik dat dit geen boek voor mij zou zijn, een boek over/met het bovennatuurlijke, dat is geen book-to-read voor mij. Ik besloot het boek een kans te geven. En nu, nadat het boek gelezen is, kan ik alleen maar zeggen; wat een leuk en spannend boek! 

Het verhaal is vlot geschreven en leest makkelijk. Gedurende het verhaal voel je de onderhuidse spanning, mede ook omdat het verhaal geschreven is in de ik-vorm waardoor je als lezer het gevoel krijgt zelf midden in het verhaal te staan. Je vraagt je als lezer steeds af wie zit er achter de verdwijning en moord op Sanne? Hoe komt Sanne op een foto in Chloe's camera terecht? Is het iets bovennatuurlijks of is er een verklaring voor te vinden? Wie zit er achter de inbraak, het verdwijnen van de post, wie was die man die voor Chloe's huis stond te posten? Als lezer werd ik enkele malen op het verkeerde spoor gezet, steeds als ik dacht nu weet ik wie er achter dit alles zit, moest ik mijn gedachten hierover weer bijstellen. Pas op het einde van het verhaal valt alles op zijn plek en blijkt het toch iemand anders te zijn, iemand die ik niet in het vizier had als mogelijke dader. 

Behalve dat je als lezer door wilt lezen om zo achter de waarheid van de vermoorde Sanne te komen, wil je weten hoe de relatie tussen Chloe en Alex zich zal ontwikkelen. Een relatie waarin niet gesproken wordt, zou zoiets echt werken? Hoe leg je dan uit wat je gevoelens over iets zijn, waar je mee zit of zoals in Chloe's geval, hoe kun je dan je angsten, twijfels en gevoelens van onrust duidelijk maken? Vanaf het moment dat ze gingen samenwonen, hadden Chloe en Alex de afspraak gemaakt niet meer met elkaar te praten. Alex had hier een theorie over: "de taal is de bron van elke leugen. De mens heeft pas leren liegen toen hij ging spreken. Zonder woorden kun je niet liegen, want hoe goed je ook probeert je gezichtsuitdrukking of je houding te maskeren, de ander voelt toch aan wat er werkelijk in je omgaat". Gedurende het verhaal wordt duidelijk dat Chloe de stilte wil doorbreken, ze wil over alle vreemde voorvallen praten met Alex, maar hij blijft zwijgen en is daardoor Chloe niet tot steun. Chloe krijgt hier steeds meer moeite mee en komt tot het besef dat hun relatie en het niet met elkaar praten, niet langer werkt voor haar. Haar collega Rolf wil haar wel tot steun zijn, maar is hij wel te vertrouwen? 

Sprakeloos: Een boek welke je aandacht van begin tot einde vasthoudt, als lezer wil je doorlezen, weten wie er achter de moord op Sanne zit, weten hoe de relatie tussen Chloe en Alex zich zal ontwikkelen en weten hoe het mogelijk is dat Sanne op een foto in Chloe's camera staat. De personages zijn goed uitgewerkt en de onderhuidse spanning is van begin tot eind voelbaar. Het boek heeft me verrast. Het is een sterk debuut dat smaakt naar meer!

3 opmerkingen:

  1. Fijne recensie. Mijn eerste gedachte was ook: dit boek is niets voor mij. Maar misschien moet ik het toch een kans geven!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dit klinkt als een heel erg meeslepend verhaal. Ik houd er wel van als je regelmatig op een dwaalspoor wordt gezet. Dat maakt het vaak nog veel spannender :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Vooral de cover sprak me aan, anders zou ik het boek ook niet uitgekozen hebben uit mezelf denk ik.

    BeantwoordenVerwijderen