07-06-13

Recensie: Een blik Jodenkoeken - Jessica Meijer

Titel: Een blik Jodenkoeken
Auteur: Jessica Meijer
Genre: Waargebeurd: gezondheid
Uitvoering: E-book
248 pagina's | Uitgeverij Prometheus | april 2013


Jessica Meijer:
Jessica Meijer (1984) studeerde Nederlandse taal en cultuur en Nederlandse letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Zie ook: www.jessicameijer.com

Het verhaal:
"Iedereen treurde om zijn dood en het laatste woord over zijn leven zou nog lang niet zijn gezegd en geschreven. Ik was toen tien en zat in groep zes".
De vader van Jessica Meijer overleed op zijn tweeënvijftigste verjaardag plotseling aan een hartaanval. Een ouder verliezen is op zich zelf al een aangrijpende gebeurtenis, maar omdat haar vader – Ischa Meijer – een bekende Nederlander was, bemoeide iedereen zich met zijn verleden en was er geen ruimte voor Jessica’s verdriet.
Boulimia werd het masker waarachter zij de gevoelens verborg die het gevolg waren van haar onthechte, Joodse achtergrond, de kritische stem van haar moeder en de mediagekte rond de dood van haar vader.
Niemand had iets in de gaten. Nu, achttien jaar later vertelt Jessica haar verhaal.
Mijn mening
Een aangrijpend en meeslepend verhaal, het verhaal welke Jessica met haar lezers deelt. Het verhaal is in een prettige schrijfstijl geschreven waardoor het zich makkelijk laat lezen. Het verhaal vertelt haar worsteling met zichzelf, het overlijden en gemis van haar bekende vader en haar eetstoornis boulimia.

Jessica is een onzeker iemand die zich te dik en lelijk vindt en al jong in de ban van dun, dunner, dunst raakt en er alles voor over heeft om net zo dun of liefst nog dunner dan haar vriendinnen te zijn. Ze kan haar gevoelens niet uiten, gevoelens van onzekerheid, angsten, pijn en verdriet over het overlijden en het gemis van haar vader en vlucht weg in roofbouw op haar lichaam. Ze ontwikkelt een eetstoornis in de vorm van boulimia. "Eten vult een leegte van verdriet dat in me zit". Haar leven komt geheel in het teken van deze eetstoornis te staan, ze wil zo dun mogelijk worden en zijn en heeft hier alles voor over. "Het hoogste doel in mijn leven was zorgen dat alles wat ik binnenkreeg er weer in zijn volledigheid uit kwam. Mijn grootste zorg was dat er iets in mijn maag zou blijven zitten, waardoor ik zou aankomen".

Niemand heeft iets in de gaten, Jessica zegt hier zelf het volgende over: "Afgezien van mijn afnemende gewicht was er voor de buitenwereld niets aan mij te merken". Pas wanneer Jessica meer te weten komt over haar vader, leert ze hem maar ook zichzelf beter kennen en durft ze het verdriet en het gemis om haar vader toe te laten en te ondergaan. Ook durft ze aan haar vriend, haar moeder en haar vriendinnen te vertellen dat ze boulimia heeft. Ze komt steeds dichter bij haar eigen ik en durft haar gevoelens steeds meer toe te laten. "Aan niemand liet ik merken hoe ongelukkig ik me voelde. De enige aan wie ik mijn werkelijke ik toonde was ikzelf". Toch duurt het nog een aantal jaren voordat ze durft te zeggen: "de weg lag weer open. En ook al had ik geen idee waar die weg heen zou gaan, ik voelde me rustig, energiek en vol vertrouwen. Op dat moment wist ik: hier eindigt mijn boek".

Een blik Jodenkoeken; een aangrijpend verhaal over de eenzame, onzekere Jessica die zo met zichzelf worstelt. Schrijnend vond ik ook de wijze waarop zij als tienjarige te horen kreeg dat haar vader was overleden. Het verhaal is openhartig en rauw geschreven, zonder opsmuk of een mooi randje. Het verhaal van Jessica raakt je en zet je aan het denken. 

2 opmerkingen:

  1. Klinkt als een erg aangrijpend verhaal. Ik heb eigenlijk nog niet eerder een boek gelezen rondom iemand met een eetstoornis. Deze lijkt me erg interessant.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Destijds vond ik 'IM' van Connie Palmen over Ischa Meijers dood heel ontroerend. Maar ik had niet kunnen vermoeden dat het zo'n uitwerking zou hebben op zijn dochter.

    BeantwoordenVerwijderen