27-07-13

Een regenboog met tranen - Madeleine Koper

Op de top van de berg staat mijn kajak klaar voor een himalayastart, een weg terug is niet meer mogelijk. Het is glijden over keien, daarna komt er een free-fall van vijf meter over de rotspunt heen. Met een grote plons kom ik in het water van de rivier terecht. Onder water zijn er schitterende regenbogen te zien. Het zijn fracties van seconden maar de belevenis duurt een eeuwigheid. De hoofdpijn is sinds oud en nieuw niet meer verdwenen. Ik ben geen type die direct naar een dokter ga, maar deze hoofdpijnen horen echt niet bij mij. Het heeft vast iets met mijn fietsongeluk te maken. Vanochtend stond ik nog niets vermoedend op de poli, denkend aan een whiplash. Een halve dag later moet ik het ziekenhuis huis in voor een 'ding ' in mijn hoofd dat er niet in thuis hoort.

Een ontroerend verhaal van een jonge moeder die in een sneltreinvaart te maken krijgt met falende huisartsen, dokters, ziekenhuizen, angst, onzekerheid en de confrontatie met de dood.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten