09-08-13

De onverschrokken lafaard - Rianne Meijer

Wanneer je graag in het middelpunt van de belangstelling staat, raad ik je aan nog voor je dertigste weduwnaar te worden. Mensen die je daarvoor nooit een blik waardig hebben gekeurd, zullen ineens en masse hun hulp opdringen. De bewijzen daarvoor stapelen zich inmiddels hoog op in de koelkast. Spaghetti bolognese van haar collega’s op school. Gekookte aardappelen, spinazie en twee slavinken – overgoten met een dikke laag jus – van de dame uit de straat op wier kat we ooit tijdens een vakantie hebben gepast. Soep in alle smaken en kleuren, afkomstig van familieleden, vrienden en vage kennissen. Mensen nemen graag soep mee in het geval van ellende. Kennelijk gaat er troost uit van eten waarop je niet hoeft te kauwen.
Na het overlijden van zijn vriendin is de 27-jarige Bram vastbesloten om zich aan niemand meer te hechten. Maar dan ontmoet hij Zwaan, die net zo bang voor het leven is als hijzelf. De onverschrokken lafaard is geen tragisch verhaal waarin alles aan het einde toch nog goed komt, en geen pleidooi voor de wijze lessen die er te leren zijn uit je leed, maar een pijlsnelle roman over de dood, verknipte families, vriendschap en moderne media.

1 opmerking: