25-10-13

Recensie: Amity en Sorrow - Peggy Riley

Titel: Amity en Sorrow
Auteur: Peggy Riley
Genre: Roman
Uitvoering: Paperback
336 pagina's | Orlando Uitgevers |  september 2013

Peggy Riley:
is schrijfster van korte verhalen en theaterteksten. Amity en Sorrow is haar eerste roman. Ze komt oorspronkelijk uit Los Angeles, maar woont al enkele jaren aan de noordkust van Engeland.
Het verhaal:
Op het Amerikaanse platteland brandt een kerk af van een fundamentalistische sekte. In de chaos steelt Amaranth een auto en vlucht weg met haar tienerdochters Amity en Sorrow, die nog nooit de wereld buiten de sekte hebben gezien.  Na vier dagen onafgebroken te hebben gereden, verliest ze uit vermoeidheid de macht over het stuur, waardoor ze stranden bij een benzinestation. Een boer ontfermt zich over de hongerige en doodsbange vrouwen.  Terwijl Amity opbloeit, bevrijd van haar vaders onheilspellende regels en extatische geloofsbelijdenis, beweegt Sorrow hemel en aarde om terug naar huis te kunnen gaan… En ondertussen is de buitenwereld de brand niet vergeten. 
Mijn mening:
De laatste pagina is gelezen, onder de indruk van hetgeen ik las, sluit ik het boek. Het duurde even voordat het verhaal me in haar greep kreeg, maar eenmaal in de ban van het verhaal, liet deze me niet meer los. Zo mooi en beeldend geschreven, een hartverscheurend, meeslepend en op sommige momenten beklemmend verhaal. Het verhaal van Amaranth en haar dochters Amity en Sorrow. Het verhaal wordt afwisselend in het heden en verleden vertelt. De flashbacks naar het verleden geven opheldering over hun leven voor de vlucht en hun handelen in het heden.

Op het Amerikaanse platteland brandt een kerk van een fundamentalistische sekte af. In de chaos die daarop volgt steelt Amaranth, eerste vrouw van de leider Zacharias, een auto en vlucht met haar wereldvreemde dochters Amity en Sorrow. Ze kan niet langer blijven nadat ze van Amity hoorde wat ze gezien had. 

"Ik zag het, moeder, fluisterde ze. Ik keek toe. Hij zegt dat als de dochter van een priester zich laat ontheiligen, ze zal moeten branden in het vuur. Ik wil niet dat Sorrow wordt verbrand. Ik zag vader. Ik zag hen Jezus maken. Ik zag hem Sorrow vertellen dat hij God is."
"Wie was haar echtgenoot, die beweerde God te zijn? Wie was haar dochter, die hem geloofde? Wie was zij, die dit had goedgekeurd toen dit alles lang geleden begon, toen hun geloof bestond uit naastenliefde en barmhartigheid, de droom een familie te stichten voor vrouwen die niemand hadden? Hoe had liefde hen zo ver gebracht?"
Na een vlucht van vier dagen krijgen ze een auto-ongeluk en stranden bij het benzinestation en de boerderij van Bradley. Op de boerderij proberen ze een nieuw leven op te bouwen, maar hoe houd je je staande in de wereld, wanneer je alleen de normen en waarden van een geïsoleerde fundamentalistische polygame sekte kent? Een sekte waarbij de enige aanwezige man, Zacharias, heer en meester is en er allerlei strenge regels gelden. Een sekte waar de leider getrouwd is met 50 vrouwen en alles draait om het welzijn van de leider. De vrouwen van de sekte is het verboden met mannen te praten of de velden in te gaan. Om te kunnen overleven op de boerderij, zullen ze de regels van de sekte moeten verbreken. "Ze moet hun levenswijze herzien en ze weet niet waar te beginnen. Ze weet niet wat er voor in de plaats moet komen."
Amaranth voelt zich thuis op de boerderij bij Bradley en ook Amity geniet van de wereld buiten de besloten geloofsgemeenschap. Gedreven door jeugdige onbevangenheid en met hulp van de vader van Bradley gaat ze steeds meer vragen stellen bij de opgelegde regels van de kerk. Sorrow daarentegen wil niets liever dan terugkeren naar haar vader en de gemeenschap. Sorrow was haar vaders oogappel en zijn helper, naast hem bij het altaar, in aanbidding aan zijn zijde. Ze was degene die waarnam voor God, zij was het orakel. Door middel van de orakelkom kon Sorrow de zeven regels en alle tekens van God zien. Ze keek in het water, en vertelde aan haar vader en zijn kerk wat ze zag. Boodschappen die vooral in het teken stonden van het einde der tijden. Amity blijft haar zus Sorrow onvoorwaardelijk trouw en gehoorzamen, zij was immers heilig, ook al kent Sorrow geen medelijden en deinst ze er niet voor terug om desnoods met vuur haar macht te laten gelden. 
"Ze voelt dat Sorrow haar handen pakt, haar vergeeft, en haar tolt, rond en rond, of misschien probeert ze haar in het vuur te trekken. Amity ziet dat de randen van haar rokken vlam vatten. Sorrow gooit haar hoofd achterover en brult haar gebed terwijl haar kamerjas brandt. Amity's hand brandt op Sorrows huid terwijl Sorrows vuur Amity brandt, en hun hitte wordt één hitte, haar handen versmelten met Sorrows handen, en ze zijn één, één wezen, en Amity kan de passie en het verlangen van haar zus voelen. Ze hoort de engelen praten, de zwerm bijen in Sorrows hoofd. Ze ziet haar zus met haar vader, zoals ze hen beiden had gezien, maar nu kan ze Hem zien door de ogen van haar zus. Zijn ogen op haar gericht. Zijn lichaam op haar, als God, die haar verlicht. Amity probeert de brandende kamerjas van haar te trekken, maar Sorrow laat haar handen niet los. Zijn woord is als vuur! schreeuwt Sorrow. Luister en laat je meenemen! Nee! gilt Amity, en zelfs nu ze tolt weet ze dat dit tollen haar zal verteren. En dat is wat haar zus wil."
Amity weet haar handen los te trekken uit Sorrows handen en wordt gered. Haar handen blijken verbrand te zijn. Sorrow weet te ontkomen en vlucht terug naar haar vader. Amaranth en Amity reizen haar achterna, terug naar waar ze vandaan vluchtten. Op zoek naar Sorrow. Ze vinden Sorrow maar ze is niet alleen. "Ze steekt haar arm uit naar Sorrow, haar eigen Sorrow, maar ze komt niet. Dochter, je bent nu veilig." Sorrow wil niet met hun mee, ze wil bij haar vader blijven. "Aanschouw Zijn bruid, het nieuwe Jerusalem."
Tijdens het lezen roept het verhaal allerlei vragen op, vragen die geleidelijk aan beantwoord zullen worden. Wie stak de kerk in brand en waarom? Waarom keerde Sorrow terug naar haar vader, na alles wat hij haar aangedaan had? Stukje bij beetje komen we meer te weten over de geloofsgemeenschap, over Zacharias, over de brand in de kerk en lezen we het verhaal achter de vlucht en het leven binnen de geloofsgemeenschap. Achter in het boek vinden we een kort interview met de auteur en tien leesclubvragen.

Amity en Sorrow: een meeslepend, hartverscheurend en soms beklemmend verhaal. Een roman over het leven binnen een fundamentalistische polygame sekte. Een sekte waarbinnen godsdienst de boventoon voert en vele regels gelden. Ontsnapt uit deze sekte blijkt het moeilijk te zijn om zich staande te houden in de buitenwereld en zich te ontdoen van de regels en gewoonten van de sekte. Peggy Riley heeft een prachtige schrijfstijl welke je meevoert naar een wereld die ver van ons af staat. Amity en Sorrow is haar debuutroman, het maakt mij nieuwsgierig naar verdere boeken van haar.

2 opmerkingen:

  1. Mooie recensie ! Lijkt me een heel goed boek. Graag gelezen :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dit boek ben ik nu ook aan het lezen, heb 'm bijna uit. Het duurde bij mij ook even voordat ik er in kwam maar het is een heftig boek tot nu toe.

    BeantwoordenVerwijderen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.