31-12-14

Recensie: Zes seconden - Daniëlle Bakhuis

Titel: Zes seconden
Auteur: Daniëlle Bakhuis
Genre: Young Adult
ISBN: 9789021673196
240 pagina's | Uitgeverij Ploegsma | november 2014

Daniëlle Bakhuis:
Op haar zesentwintigste schreef Daniëlle haar eerste boek, Love & Leed, een liefdesgids voor meiden. Dat werd meteen een succes. Daarna volgden een aantal spannende romans over de liefde, maar ook een aangrijpend boek over pesten: Wat Als... Daniëlle Bakhuis is naast schrijfster ook redacteur voor CosmoGIRL!, waar ze onder andere meiden interviewt voor de real lifeverhalen. Maar het allerliefste verliest Daniëlle zich helemaal in het maken van een roman, ze is nog lang niet uitgeschreven! 

Het verhaal:
Iemand knielt bij het lichaam en houdt zijn oor boven het masker. ‘Een ambulance!’ schreeuwt een jongensstem. ‘We hebben een ambulance nodig!’  Op dat moment valt mijn leven in twee stukken: ervoor en erna.

Zes seconden. Dat is precies hoelang de Afrekening duurt: een illegaal spel waarbij een slachtoffer in elkaar wordt geschopt voor geld. Veel geld. Jasmijn en haar vriendinnen besluiten mee te doen, maar de gevolgen blijken groter dan Jasmijn ooit had kunnen voorzien. Wie kun je vertrouwen als je niemand meer kunt vertrouwen?

Mijn mening:

„Maar zes seconden is niet niets. Zes seconden is alles. In zes seconden kun je het aan- en uitmaken. Kun je iemand feliciteren en condoleren. Kun je geboren worden en doodgaan. Zes seconden is nooit niets geweest.”

Wat was het spannend. Spannend én beklemmend. Een verhaal welke onder je huid kruipt en je niet meer loslaat. We lezen het verhaal vanuit het perspectief van hoofdpersonage Jasmijn. Het verhaal roept al snel allerlei vragen op. Wie was degene die na zes seconden door bleef trappen? Wie had een kruisje op zijn of haar schoen geplaatst en waarom, is het iemand die Jasmijn kent? Zijn de mensen uit haar omgeving wel wie ze zeggen te zijn? Wie kan ze nog vertrouwen?

24-12-14

Recensie: Geek Girl #3 Perfect plaatje - Holly Smale

Titel: Geek Girl #3 Perfect plaatje
Auteur: Holly Smale
Genre: Young Adult
ISBN: 9789025758813
312 pagina's | Gottmer Uitgevers Groep | oktober 2014

Holly Smale:
Onhandig, een beetje stuntelig en enigszins verlegen bracht ze het grootste deel van haar tienerjaren door. Op de middelbare school zat ze meestal verstopt in de toiletten bij de gymkleedkamers. Toen ze vijftien was, werd ze geheel onverwacht op straat opgemerkt door een modellenbureau uit Londen. De twee daarop volgende jaren bracht ze struikelend door op catwalks, waarbij ze altijd vuurrood werd en er van alles brak of scheurde (maar ze had geen geld om die kapotte dingen te vervangen). Tegen de tijd dat Holly aan de Universiteit van Bristol haar bachelor in Engelse literatuur en haar master in Shakespeare had behaald, stopte ze met het modellenvak en zette ze haar eerste stappen op weg naar het schrijverschap. 

Het verhaal:
Deel drie in de populaire serie over Harriet Manners, zelfverklaarde geek. Harriet weet een hoop. Dat New York de dichtstbevolkte stad in de Verenigde Staten is bijvoorbeeld. En dat 1 op de 38 mensen in de VS er woont. Maar ze weet absoluut niets over modellenwerk in de Big Apple. Zal ze, samen met haar familie, wel kunnen aarden in de States? En hoe wordt een mens `een merk? Dat is namelijk wat ze moet worden, als ze de modellen in New York mag geloven. Haar leven wordt helemaal één groot vraagteken wanneer ze wordt bedolven onder grootse en romantische gebaren maar niet die van haar vriendje.

Mijn mening:

„Mijn naam is Harriet Manners en ik ben iemands vriendin. Ik weet zo zeker dat ik iemands vriendin ben omdat ik maar blijf stralen. Ik weet dat ik iemands vriendin ben omdat ik om mijn eigen grapjes lach, liedjes zing waarvan ik de tekst niet ken, ieder dier binnen een straal van honderd meter omhels en omdat ik met gespreide armen rondjes begin te draaien zodra ik een zonnestraaltje zie. Nou ja, de laatste reden waarom ik weet dat ik iemands vriendin ben is dat. het staat aan de binnenkant van de achterflap van mijn nieuwe, knalpaarse dagboek: Vriendin.”


17-12-14

Recensie: Shock - Mel Wallis de Vries

Titel: Shock
Auteur: Mel Wallis de Vries
Genre: Young Adult
ISBN: 9789026136689
256 pagina's | Uitgeverij De Fontein | oktober 2014

Mel Wallis de Vries:
Mel Wallis de Vries is de succesvolste jeugdthrillerauteur van dit moment: met haar thrillers Vals en Klem won zij de Prijs van de Jonge Jury. Haar boeken zijn razend populair; de verhalen zijn vlot, realistisch en altijd spannend tot de laatste bladzijde. Het werk van Mel Wallis de Vries wordt in diverse landen uitgegeven.

Het verhaal:
Stel je voor: je beste vriendin verdwijnt na een schoolfeest. Alleen haar fiets en haar bebloede jas worden gevonden. Je wordt verscheurd door verdriet, maar ook door angst. Wat is er die avond met haar gebeurd? Pas na maanden lukt het je om je leven weer op te pakken. Maar dan keert de moordenaar terug. En dit keer komt hij voor jou. Kun je nog vluchten? Of is het te laat? De waarheid blijkt nog gruwelijker dan je had gevreesd.

Mijn mening:
„Alles is zo donker, zo koud, zo zwaar. Herinneringen vallen uit me als losgeraakte bladzijden uit een fotoboek. Wie ik was doet er niet meer toe. (..) Alles lijkt nu mogelijk. Ik doe mijn ogen dicht en laat Emma Timmers los.”

Op een dag wordt een van je vriendinnen vermist, ze lijkt wel van de aardbodem verdwenen te zijn. Dit is wat de vriendinnen Bo, Mabel, Anouk en Lilly overkomt in dit spannende en meeslepende verhaal. Het verhaal is verdeeld in korte hoofdstukken, waarbij afwisselend een van de vriendinnen het verhaal vertelt. De personages worden levensecht beschreven, elk hoofdstuk is voorzien van een pasfoto van degene die aan het woord is. Ook zijn er hoofdstukken waarin we het verhaal vanuit Emma’s perspectief lezen. Regelmatig wordt het verhaal onderbroken door krantenknipsels over de vermissing van Emma. Deze krantenknipsels zijn voorzien van geschreven commentaar, afkomstig van de dader? 

14-12-14

Recensie: De dunne vegan - Antoinette Hertsenberg & Jacinta Bokma

Titel: De dunne vegan
Herziene uitgave van: Puur Plantaardig
Auteur: Antoinette Hertsenberg & Jacinta Bokma
Genre: Kookboeken
ISBN:  978 90 452 0439 0
144 pagina’s | Karakter Uitgevers | November 2014
Antoinette Hertsenberg:
Antoinette Hertsenberg is presentator en eindredacteur van Tros Radar en gepassioneerd vegetariër. Nadat ze in 2007 op vakantie was in het beste vegetarische hotel ter wereld, besloot ze het kookboek van Hotel Montali naar Nederland te halen. Dat werd in 2008 zo'n doorslaand succes, dat een vervolg logisch werd met het meest uitgebreide vegetarische kookboek ooit, How to cook everything vegetarian van Mark Bittman. Het boek van 1008 pagina's en met meer dan 2000 recepten doopte ze in Nederland De dikke vegetariër en omdat veel mensen vroegen ook haar persoonlijke-recepten-van-thuis te boek te stellen, schreef ze ook De dunne vegetariër. Daarnaast nam ze het initiatief voor het internetforum en nieuwsmedium www.devegetarier.nl.

Jacinte Bokma:
Jacinta Bokma schrijft al meer dan twintig jaar recepten en doet de hoofdredactie van deVegetariër.nl. Sinds zij samen met Antoinette Hertsenberg kookboek Puur Plantaardig schreef noemt zij zichzelf ‘flexi-vegan’. Jacinte Bokma is auteur van De snelle vegetariër.

Informatie volgens flaptekst:
In De dunne vegan gaat Antoinette Hertsenberg verder waar ze is opgehouden in haar bestseller De dunne vegetariër. Samen met Jacinta Bokma stort ze zich in dit nieuwe boek op de puur plantaardige keuken om te laten zien dat koken zonder vlees, vis én zuivel (boter, kaas en eieren) garant staat voor zeer smakelijke én makkelijk te maken gerechten.

Op de haar kenmerkende wijze - laagdrempelig, herkenbaar en snel - geeft ze wederom talloze recepten die passen in een vegetarisch eetpatroon. Het boek geeft veel verrukkelijke hoofdgerechten uit alle windstreken die je in een handomdraai op tafel zet. Wat te denken van No-fish sushi? Puur plantaardige hamburgers? Brownies? Het kan allemaal!

Inhoudsopgave en voorwoord:
Het boek is onderverdeeld in de volgende hoofdstukken: ontbijt- en lunchgerechten, voorgerechten, hoofdgerechten, feestjes & vrienden, toetjes, taart & ander zoet. Daarnaast is er een groenten- en fruitkalender toegevoegd en bevat het boek tevens een register op alfabet.

De recepten worden voorafgegaan door een voorwoord door beide auteurs. In haar voorwoord vertelt Antoinette over haar gesprek met Mark Bittman, auteur van De dikke vegetariër. Hij maakte haar duidelijk “dat vegetarisch eten in het algemeen bijdraagt aan een gezonder gewicht, een betere gezondheid en een schonere wereld. Tenminste, als het dieet daadwerkelijk minder dierlijke eiwitten bevat. Vervang je het vlees vooral door boter, room en kaas dan minimaliseer je al die positieve effecten.” Maar geen kaas! “Dat is voor velen wel even een schrikbeeld. Hoe maak je een lekkere, snelle en voedzame maaltijd die ook nog hartig is zonder dierlijke producten?” Antoinette en Jacinta bewijzen in dit boek dat dit wel degelijk mogelijk is.

Jacinta schrijft in haar voorwoord met als titel: Laat me je verleiden…“ over het begin bij dat bijzondere idee: een 100% plantaardig kookboek dat én gezond, én gemakkelijk én verrukkelijk moest zijn. En dan niet 99% puur plantaardig, nee echt: er he-le-maal voor gaan. Hoe kun je nou een lekkere pasta serveren zónder verse Parmezaanse kaaskrullen? Bestáát dat, een cake zónder eieren? Verrukkelijke chocoladebrownies zónder wagonladingen roomboter? Mocht er dan nergens een druppeltje melk in? Wat een uitdaging!” en hoe het maken van dit boek een ware ontdekkingstocht voor haar bleek te zijn. “Ik had het niet eens meteen door, hoe de molligheid verdween, de lucht terugkwam in mijn longen en de regelmaat van het gezonde leven me levendiger maakte. Toen ik die vruchten van dat proces proefde, wist ik: dit is wat ik iedereen gun.”

Mijn mening:
Sinds kort probeer ik minder vlees tot mij te nemen en voor een gezonder voedingspatroon te gaan. Maar waar begin je als leek zijnde? Zoveel kookboeken die helaas vaak recepten bevatten met een ellenlange lijst van benodigde ingrediënten of ingrediënten die moeilijk te verkrijgen zijn. De moed zonk me al snel in mijn schoenen. Totdat ik op Twitter een berichtje zie over dit kookboek. Ik word benieuwd naar de inhoud, zal dit een kookboek kunnen zijn welke mij verder kan helpen op deze nieuw ingeslagen weg? Wanneer het kookboek hier arriveert, kan ik niet wachten om het meteen door te bladeren, wat ziet het er mooi uit, bij diverse recepten worden kleurrijke foto’s afgebeeld. Foto’s welke de lezer uitnodigen om meteen aan de slag te gaan met de recepten uit het boek. De recepten doorlezend, kan ik opgelucht ademhalen, eindelijk geen ellenlange lijsten met benodigde ingrediënten én ingrediënten die makkelijk verkrijgbaar zijn. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt… 

Recepten waar mijn oog direct naar toe getrokken wordt zijn bijvoorbeeld Wentelteefjes, Armeluiskaviaar, Happy „haantjes” roeromelet, Ontbijtmuffins, Kokosquinoasalade met spinazie, Aubergines met basilicum en granaatappelpitjes. En wat te denken van Smokey goulash met een verrassend ingrediënt voor de rokerige smaak van het gerecht? Een puur plantaardige burger, ik krijg er meteen zin in. En gegrilde groenten uit de oven, de foto bij dit gerecht doet je watertanden. Of pasta met rucola, ovengedroogde tomaatjes en rode ui, klinkt heerlijk. Volgens het recept zul je de verse Parmezaanse kaas niet missen bij dit gerecht, ik ben heel benieuwd of dit inderdaad zo is. Hoe verder ik het boek doorblader, hoe enthousiaster ik word. Zoveel gerechten die mij zó lekker lijken, teveel om hier allemaal te benoemen. Vooruit, ik kan het niet laten, nog twee dan, die mij ontzettend lekker lijken en die ik snel, heel snel zal gaan maken; Brownies en  Hemelse modder (chocolademousse), wie houdt er niet van. Chocolademousse met een „geheim” ingrediënt, deze combinatie is mij bekend, zo lekker. Ik heb nog geen recepten uit het boek gemaakt, maar dit zal niet lang meer duren, ik krijg echt zin om met de recepten aan de slag te gaan… 

12-12-14

Recensie: Sam en de ongelooflijk lieve Boy - Kristien Dieltiens

Titel: Sam en de ongelooflijk lieve Boy
Auteur: Kristien Dieltiens
Genre: Jeugd (12+)
ISBN: 9789462342620
184 pagina's | Uitgeverij Abimo | oktober 2014

Kristien Dieltiens:
De Vlaamse schrijfster Kristien Dieltiens schrijft voor verschillende leeftijden. Bekendheid kreeg ze vooral met haar historische jeugdromans, die meestal in de late middeleeuwen zijn gesitueerd. Olrac, Candide, Aude en ook Papinette, dat vlak voor het uitbreken van de Beeldenstorm speelt. In 2013 ontving ze de Woutertje Pieterse Prijs voor Kelderkind, een jaar later volgde in Vlaanderen De Kleine Cervantes.

Het verhaal:
Twee weken voor haar dertiende verjaardag verhuist Sam met haar moeder en haar nieuwe partner. Ze vindt het maar niets in de nieuwe stad, zonder oma Vos en zonder haar vriendin Babette. Steeds vaker krijgt ze zin in dingen-doen-die-niet-mogen. Gelukkig is er de ongelooflijk lieve Boy, met wie ze urenlang chat. En André, die vlakbij in de buurt woont en gek is op dieren. Maar als alles fout dreigt te lopen, slaat Sam op de vlucht...

Mijn mening:
„Er is iets ergs gebeurd. Een ramp, net op de dag van mijn dertiende verjaardag. Misschien heb jij het zien aankomen, maar ik niet. Je bent een stille. Je zegt nooit wat. Nooit spreek je me tegen en altijd krijg ik het laatste woord. Je luistert. Dat is heel wat.”

Een verhaal over de bijna 13-jarige Sam en de gevaren van internet en social media. Het verhaal is geschreven in een prettige schrijfstijl en laat zich makkelijk lezen. Het verhaal komt echter langzaam op gang, het kabbelt zich voort als een traag stromend beekje. De aanloop naar het eigenlijke thema van het verhaal duurt te lang, dit maakt dat mijn aandacht verslapt en ik mijn interesse in de rest van het verhaal dreig te verliezen. Toch besluit ik door te lezen, ik wil weten wat er met Sam staat te gebeuren. Op het moment dat zij Boy via internet leert kennen, krijgt het verhaal mijn volle aandacht weer te pakken en wil ik doorlezen. Weten hoe het tussen Sam en Boy zal verlopen…

05-12-14

Recensie: Otto-Jan zegt JA tegen slijmen - Tommy Greenwald

Titel: Otto-Jan zegt JA tegen slijmen
Auteur: Tommy Greenwald
Genre: Jeugd
ISBN: 978-94-6234-024-0
204 pagina's |  Uitgeverij Abimo | augustus 2014

Tommy Greenwald:
schrijft om te tonen dat boeken niet de vijand zijn. Het boek is vertaald uit het Engels. Daar heet Otto-Jan Charlie Joe Jackson, naar zijn drie kinderen. Zij haatten lezen toen ze klein waren. Nu haten ze het iets minder. Eerder schreef hij het boek Otto-Jan zegt NEE tegen lezen.

Het verhaal:
Bij de start van het nieuwe schooljaar heeft Otto-Jan een missie: hij moet hoge punten halen op zijn rapport. Want anders moet hij op boekenkamp van zijn ouders. En dat wil Otto-Jan, als rasechte niet-lezer, koste wat kost vermijden... Al snel krijgt Otto-Jan een plan. Hij gaat slijmen bij de leerkrachten om extra punten te krijgen. Maar kan hij dat wel? En jaagt hij met zijn plan niet al zijn vrienden weg, en misschien zelfs de liefde van zijn leven?

Mijn mening:
Wat een heerlijk hilarisch boek. Een boek welke je van begin tot eind leest met een glimlach op je gezicht, af en toe hardop lachend om Otto-Jan en zijn capriolen. Het boek is verdeeld in vijf delen, bestaande uit korte hoofdstukken met grappige illustraties. Het verhaal is geschreven in een prettige schrijfstijl en laat zich vlot lezen. Regelmatig wordt het verhaal onderbroken door tips van Otto-Jan. Tips met als doel extra punten scoren door te slijmen…

02-12-14

Recensie: Onder een paraplu met gaatjes - Mieke Vanpol

Titel: Onder een paraplu met gaatjes
Auteur: Mieke Vanpol
Genre: Jeugd (10+)
ISBN: 9789058389718
112 pagina's | De Eenhoorn | oktober 2014

Mieke Vanpol:
Mieke Vanpol volgde een onderwijzersopleiding, stond meer dan twintig jaar voor de klas en werd daarna directeur van een multiculturele basisschool in Beringen. Ze debuteerde in 1986 met het kinderboek Ben je betoeterd, opa! In haar verhalen voor kinderen spelen vriendschap en school een opvallende rol; humor is nooit ver weg. In haar boeken voor tieners ligt de klemtoon op de gevoelens, vragen en twijfels waar de hoofdpersonages mee worstelen. 

Het verhaal:
Liv is een doodgewone tiener met PKU, een stofwisselingsziekte. Hierdoor moet ze erg goed oppassen wat ze eet. Zelf heeft ze leren omgaan met haar ziekte, maar de meisjes uit haar klas beginnen haar te mijden. Ze vinden haar vreemd en een aansteller. Het wordt nog erger als een van de leukste jongens op Liv lijkt te vallen. Deze jongen probeer Livs ziekte te begrijpen en vindt dat ze alle klasgenoten moet vertellen wat PKU inhoudt ...

Mijn mening:
Een prachtig vormgegeven boek waarbij mooie illustraties en afbeeldingen verwerkt zijn in het verhaal. Een verhaal over Liv, lijdend aan de stofwisselingsziekte PKU. Laat ik maar meteen eerlijk zijn, ik had meer diepgang in het verhaal verwacht. Hoewel Liv in het verhaal uitleg geeft over haar ziekte PKU, wat dit inhoudt, hoe de diagnose gesteld kan worden en hoe ze altijd op haar voeding moet letten, had er naar mijn mening meer uit het verhaal gehaald kunnen worden. 

We lezen over Liv die op school vreemd wordt aangekeken door onbegrip van klasgenoten, vriendinnen die haar in de steek laten en roddels die over haar verspreid worden. 

„Liv kan zich zo aanstellen. Altijd dat gedoe met die pillen en ik mag dit niet en even wachten, ik moet zus en zo nog. Wist je niet van haar ziekte? Dat is me ook wat moois. Ik, nee, dat …hoezo? Iets met voeding is het. Ze mag eigenlijk bijna niets normaals eten en daarom moet ze massa’s pillen slikken. Ze loopt toch altijd te zwaaien met haar knalrode boterhammendoos. Heb je dat nog niet gezien? Die zit zowat vol met van die gekleurde dingen.”

Liv en haar nieuwe buurjongen Mario vinden elkaar leuk. Zo wacht hij haar op een regenachtige dag op met een paraplu met gaatjes zodat ze niet nat regent. „Je moet wel opletten. Hij wees naar boven. Die heb ik met een perforator gemaakt. In de groene stof zaten een aantal perfect ronde gaatjes, net boven hun hoofd. Waarom doe je zoiets? Ik laat de druppels de kans om iemand te raken, zei hij. Lijkt me eerlijk voor allebei.” 

Maar Mario wordt beïnvloed door de roddels die haar vriendinnen hem vertellen. Hij gaat naar een feest van een van Liv's vriendinnen waarvoor Liv niet uitgenodigd is. Wanneer Liv hierover hoort wordt ze boos en besluit ze hem te ontwijken. Mario mist haar en stuurt Liv een brief. Wanneer ze elkaar weer zien vraagt Mario haar naar haar ziekte. Hij raadt haar aan hetgeen ze tegen hem vertelt, ook via een spreekbeurt aan haar klasgenoten te vertellen.

„Misschien had ik deze spreekbeurt toch beter niet gehouden, bedacht ze. Benieuwd of er hierdoor wat verandert. Ze zuchtte. Nou ja, nu hoeft tenminste niemand zich nog af te vragen wat er in mijn broodtrommel zit.”

Het afsluitende uitstapje van Liv’s school vond ik leuk maar liever had ik meer willen lezen over hoe het Liv vergaat na het houden van deze spreekbeurt, wordt ze nog steeds vreemd aangekeken door haar klasgenoten? Ook had ik willen lezen over wat het met Liv doet dat ze deze ziekte heeft, hoe het is om zo bezig te moeten zijn met voeding en niet zomaar alles kunnen eten, de vele medicijnen die ze elke dag moet innemen, het wekelijks bloedprikken, wat gebeurt er als Liv iets verkeerds eet, etc. Het is een gemiste kans voor uitdieping van het verhaal en een mogelijkheid om de lezer te laten zien wat het hebben van een chronische ziekte voor iemand betekent …

30-11-14

Recensie: Versjes van Lars - Lars van der Werf

Titel: Versjes van Lars
Auteur: Lars van der Werf
Genre: Poëzie
ISBN: 9789029090407
128 pagina's | Uitgeverij Meulenhoff | november 2014
Lars van der Werf:
Lars van der Werf (1987, Rotterdam) schrijft graag versjes en luistert voornamelijk naar bluesmuziek. Zijn versjes gaan over al die meisjes die niet bij hem willen blijven, alle dieren die om hem heen stappen en de onvermijdelijke seizoensveranderingen. Eerder rijmde Lars al het kinderboek Rick en Roos bij elkaar en verder treedt hij regelmatig op door heel Nederland met zijn versjes en typemachine.

Versjes van Lars:
Op elke bladzijde van dit boekje met versjes van de jonge dichter Lars van der Werf, zit in het papier en de drukinkt een glimlach voor op je gezicht verstopt. Ze zijn vaak maar heel kort en ogenschijnlijk ontzettend simpel, maar de versjes van Lars doen iets met je. Ze beschrijven stuk voor stuk nét dat ene wat jij nooit onder woorden kunt brengen.

Recensie:

28-11-14

Recensie: Daisy - Susanna Florie

Titel: Daisy
Auteur: Susanna Florie
Genre: Thriller
ISBN: 9789491863042
228 pagina's | Leessst Uitgeverij | september 2014

Susanna Florie:
Susanna Florie schreef onder de naam Susanna Klaver overpeinzingen voor gezinspiratie, schreef kinderboeken en schreef blogs als: Daisyblog, September en Miles op reis. Ook heeft zij meegedaan aan schrijfwedstrijden. Drie verhalen zijn gepubliceerd in verhalenbundels. Naast het schrijven werkt  zij fulltime als Storemanager bij een grote winkelketen en heeft zij haar eigen uitgeverij opgericht: Leessst.

Het verhaal:
'Hij moet dood.' Haar echtgenoot. Zijn opdracht. Een held? Als een sneeuwbal rolt het verhaal de ijskoude wereld in van haat, wraak, drugs, vergetelheid en gekte, want iedereen verwerkt verlies op zijn eigen manier. Een spannende thriller met familiebanden, een grand café en een heel klein lichtpuntje roze als de ultieme nalatenschap. Zolang er leven is, is er hoop, blijven we op de been en zijn we sterk. Maar wat doe jij als je alles en iedereen die je lief hebt verliest? Is er dan nog hoop? Daisy is een koopzieke, verwende, maar hardwerkende vrouw. Als zij binnen afzienbare tijd alles en iedereen om zich heen verliest kan zij zich maar met moeite staande houden in haar harde wereld waar leugens en angsten regeren. Niets is meer wat het lijkt en als ze dan onverhoopt zwanger blijkt van haar vermoorde echtgenoot is het enige wat ze wil ervan verlost zijn. En Einar, de jonge Noor die de verleiding van drugs niet kan weerstaan zal hij na de dood van zijn Eva het geluk nog vinden? Is de eenzame Nathalie degene die hem kan redden? Of speelt zij een heel ander spel? Met zijn drieën vluchten ze naar het koude Noorwegen waar ze meegesleurd worden in een lawine van bedrog en een stormachtig slot op een bevroren meer.

Mijn mening:

„Ik was getrouwd met de hoofdprijs, maar kan nu alleen nog maar verliezen. (..)mijn geloof in de man die ik dacht te kennen is aan het wankelen gebracht. Het staat nu op een hoog rotspunt, op één been, in een najaarsstorm.”

Een boek waarbij ik even moet wennen aan de gekozen vertelwijze; het verhaal wordt verteld aan de hand van voortdurende wisseling van vertelperspectief door de drie hoofdpersonages Daisy, Einar en Nathalie. Al vrij snel raak ik in de ban van het verhaal en wil ik maar één ding; doorlezen totdat het verhaal gelezen is. Het verhaal is spannend en meeslepend tot aan het eind. Mede door de vele wendingen en gebeurtenissen blijft het verhaal boeiend. 

26-11-14

Recensie: Elke dag een druppel gif - Wilma Geldof

Titel: Elke dag een druppel gif
Auteur: Wilma Geldof
Recensie: Thea
Genre: Young Adult
ISBN: 9789048820368
336 pagina's | Uitgeverij Moon | oktober 2014

Wilma Geldof:
Wilma Geldof werkte in psychiatrische centra en voor de Raad voor de Kinderbescherming. Sinds 2010 is ze fulltime schrijfster, columnist en schrijfdocent bij onder meer schrijfschool ScriptPlus. In haar werk gaat Wilma heftige onderwerpen niet uit de weg, waarbij ze vaak kiest voor het perspectief van een jongere.

Het verhaal:
Maarten is elf jaar als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt. Als NSB-kind is hij het mikpunt van pesterijen. Terwijl zijn oudere broer Walter aan het oostfront vecht, voert Maarten op school zijn eigen kleine oorlog. Dan wordt hij, tot grote trots van zijn vader, toegelaten tot de Reichsschule, een ‘Hitlerschool’. Terwijl heel Nederland gebukt gaat onder de verschrikkingen van de nazi’s, is Maarten voor het eerst sinds lange tijd weer gelukkig. Maar dan capituleert Duitsland en breekt voor Maarten pas echt de oorlog uit. Als hij negentien jaar is, krijgt hij een relatie met Hanne. Zij is fel antinazi en Maarten kan niet langer zwijgen over zijn verleden. Er is iets wat hij als dertienjarige heeft gedaan wat mogelijk grote gevolgen heeft…

Recensie
„Het nationaal-socialisme was geen jas die hij zomaar uittrok; het was zijn huid die hij af moest stropen. De vraag drong zich op hoe hij geworden zou zijn als Hitler de oorlog had gewonnen, maar hij wilde er niet over nadenken, omdat het antwoord onverdraaglijk was.”

Elke dag een druppel gif vertelt het aangrijpende en meeslepende verhaal van Maarten Prins, opgroeiend in een NSB-gezin. Het verhaal roept bij de lezer allerlei emoties op en maakt duidelijk wat de invloed van iemands opvoeding kan zijn op het verdere leven. In het verhaal wisselen verleden en heden elkaar af, waarbij het heden staat voor het jaar 1948 waarin de negentienjarige Maarten zijn vriendin Hanne leert kennen, worstelt met zijn verleden en de ideologie waarin hij geloofde. Het verleden beschrijft de jaren voorafgaand aan WOII en de oorlogsjaren, waarin we de jonge Maarten leren kennen. Het verhaal is beeldend en realistisch beschreven, personages, met name Maarten, worden goed uitgediept. Achterin het boek vinden we een verklarende woordenlijst en een bronnenlijst. Vanaf het begin raak ik in de greep van het verhaal en laat deze mij niet meer los. Het verhaal zet de lezer aan tot nadenken; kunnen wij kinderen van NSB-ouders verantwoordelijk houden voor de daden van hun ouders? Had een elfjarig kind als Maarten een andere keuzemogelijkheid dan zijn ouders te volgen in hun nationaal-socialistische ideologieHet verhaal blijft nadat het gelezen is door mijn hoofd spoken...

„Al jaren verlangt hij ernaar het verleden achter zich te laten en het leven niet meer aan zich voorbij te laten gaan. Eindelijk is het zover. Hij zal niet meer alleen zijn. Hij zal net als iedereen zijn. Hij zal goed zijn.” 

Maarten krijgt in het voorjaar van 1948 een relatie met Hanne Brugman. Hanne is fel anti-nazi en stelt Maarten allerlei vragen over zijn verleden en oorlogsjaren. „Wat ziet Hanne in hem? In elk geval niet de waarheid, ze heeft geen idee wie hij is. Wat zij ziet, bestaat alleen in haar hoofd. Of is alleen buitenkant.” Maarten kan niet langer zwijgen over zijn verleden en het geheim welke hij met zich meedraagt. Samen met Maarten keren we terug naar zijn jongere jaren…

„Misschien is dat het ergste van het verleden: dat het nooit ophoudt. Kon hij het maar eigenhandig uit zich snijden, dat schurende stinkende gezwel dat niet slinkt, maar groeit naarmate hij Hanne langer kent, en dat overal in doordringt.”

Maartens vader gelooft in de ideologie van het nationaal-socialisme en schrijft regelmatig voor Volk en Vaderland, het weekblad van de NSB. Maarten wil dat zijn vader trots op hem is, hij hunkert naar zijn goedkeuring. Vader lijkt echter alleen oog voor zijn oudste zoon Walter te hebben, die zich heeft aangemeld bij het Vrijwilligerslegioen Nederland om te gaan vechten aan het oostfront tegen de Russen. 

„Voor Walter, die de beste van de klas was, sportief was en op vader leek - een echte vent -. was het veel makkelijker om hun vader tevreden te stellen dan voor hem, over wie de juf niet meer zei dan dat hij mooi kon zingen en zo’n lieve dromerige jongen was. Zijn vader hield niet van zingen en dromen, en of hij echt lief was, wist Maarten niet.”

Op school wordt Maarten gepest met zijn NSB-achtergrond. Door zijn klasgenoten wordt hij buitengesloten, ook zijn vriend Arthur laat hem in de steek. Als op een dag het pesten vreselijk uit de hand loopt weigert Maarten nog langer naar school te gaan. Dan krijgt hij de kans om naar de Reichsschule in Valkenburg te gaan, een kans welke hij met beide handen aangrijpt. Op deze nationaal-socialistische eliteschool worden de jongens opgeleid tot de militair en bestuurlijk leiders van het Derde Rijk. 

„Het was of de wereld Maarten eindelijk niet meer buitensloot, of de wereld eindelijk ook weer van hem was. Hij hoefde zich voor niemand te verstoppen. Hij was hier welkom. Alles ging op een bepaalde manier en daarin had hij zijn plek. Veel mooier kon het leven niet worden.”

Maarten is er onder gelijkgestemden, is er gelukkig en voelt zich uitverkoren, al heeft hij geen vermoeden van de vreselijke gebeurtenissen die elders in Nederland plaatsvinden. Wanneer de oorlog zijn einde nadert, worden Maarten en zijn klasgenoten naar het front gestuurd om hier te gaan strijden. Korte tijd later capituleert Duitsland en belandt Maarten in een voormalig concentratiekamp. Uiteindelijk wordt hij overgebracht naar een heropvoedingskamp in Nederland.

„Alles waar hij altijd in had geloofd bleek verwerpelijk te zijn. Dezelfde perverse geesten die de vernietigingskampen hadden uitgebroed, hadden zijn school bedacht. En hij, hij had het er fantastisch gevonden. Vanaf nu zou hij voor zich moeten houden wie hij was geweest.”

Wanneer hij hier geconfronteerd wordt met de werkelijkheid aan de hand van getoonde foto’s, worden zijn ogen langzaam geopend en komt hij tot het besef dat de werkelijkheid anders is dan hem thuis altijd verteld is en dat hij al die tijd geloofde in de verkeerde ideologie. Hij had geen weet van de wandaden die plaatsvonden, had hij het moeten weten, kunnen weten? 

„Ik zag de wereld door uw ogen. Het is alsof ik jaren aan een infuus heb gelegen en elke dag gif kreeg toegediend. Elke dag een druppel.”

Maarten komt tot het besef dat hij jarenlang, eerst door zijn vader, later op de Reichsschule, elke dag een druppel gif kreeg toegediend. Hij besluit de confrontatie met zijn vader aan te gaan, hij wil antwoord op die ene brandende vraag …

22-11-14

Boektrailer: Zes seconden - Danielle Bakhuis


Het verhaal:
Iemand knielt bij het lichaam en legt zijn oor bloot boven het masker. ‘Een ambulance!’ schreeuwt een jongensstem. ‘We hebben een ambulance nodig!’ Op dat moment valt mijn leven in twee stukken: er voor en er na.

Zes seconden.
Dat is precies hoe lang de Afrekening duurt: een illegaal spel waarbij het slachtoffer in elkaar wordt geschopt voor geld. Veel geld. De zestienjarige Jasmijn en haar vriendinnen besluiten mee te doen, maar de gevolgen blijken groter dan ze ooit had kunnen voorzien. Wie kan je vertrouwen als je niemand niet meer kunt vertrouwen?


Bron: Danielle Bakhuis

21-11-14

Recensie: De offerschalen van Satan - Robert Thomson

Titel: De offerschalen van Satan
Auteur: Robert Thomson
Genre: Roman
ISBN: 9789491472664
250 pagina's | Booklight | september 2014

Robert Thomson:
Robert Thomson, romanschrijver vanaf 2009, heeft een eigen, soms rebelse kijk op het leven. Het uitwerken van de karakters van en de gebeurtenissen rond zijn personages, waarbij la condition humaine een prominente rol vervult, vindt hij de essentie van een goede roman. 

Het verhaal:
De frivole en onbezonnen Paula van Laken valt tot ieders verbazing voor de onbeholpen charmes van advocaat Marcel Aalbers. Hij komt uit een streng gereformeerd milieu, maar dat vergeeft ze hem. Eenmaal getrouwd ontdekt ze pas wat zijn opvoeding bij hem losmaakt. Paula wordt het doelwit van zijn opgekropte frustraties. In een driftaanval slaat hij haar het ziekenhuis in. In de twee jaar dat Marcel zijn straf uitzit probeert Paula met hulp van hartsvriendin Jolijn haar leven weer op de rit te krijgen. Mannen heeft ze afgezworen en kinderen krijgen is door de mishandelingen voorgoed van de baan. Dan ontmoet ze de steenrijke Jack. Voorzichtig durft ze weer van het leven te genieten. Maar het noodlot slaat opnieuw toe, heftiger dan ze ooit had verwacht.

Mijn mening:

„Als ik ooit getrouwd ben wil ik veel kinderen, minstens vier. Ik fantaseer er vaak over. Een man die gek op me is, met een goeie baan, waardoor ik me helemaal op de kinderen kan storten en leuke dingen met ze kan doen. Dat is mijn droom.”

Een beklemmend en meeslepend verhaal welke onder de huid van de lezer gaat zitten en deze niet meer loslaat. Het verhaal laat zich lezen als een thriller en roept een rollercoaster van emoties bij de lezer op, mede door de levensechte beschrijving van personages en de beeldende schrijfwijze van de auteur. Meteen vanaf het begin word ik gegrepen door het verhaal en wil ik maar één ding; doorlezen, weten hoe het Paula zal vergaan, zal ze ooit het geluk mogen kennen? Er gebeurt veel in het verhaal, gebeurtenissen stapelen zich op. Op het moment dat je als lezer denkt nu komt er een moment van rust, even adem kunnen halen, slaat het noodlot opnieuw hard toe. Sommige fragmenten zijn schokkend, zoals de beschrijvingen van het huiselijk geweld door Marcel gericht tegen Paula. Andere fragmenten ontroeren mij diep, leidend tot een brok in mijn keel en een traan in mijn ogen. Zoals de beschrijving van het afscheid van Carla van haar zoontje Peter, de dag voordat ze zal sterven. Nadat het verhaal gelezen is zit ik even stil voor me uit te staren, onder de indruk en verbouwereerd over hetgeen ik zojuist gelezen heb…

„Op zijn gezicht verschijnt een vreemde trek. Hij spant zijn voorhoofd, zijn ogen vermorzelen me. Het is alsof ik in het gezicht van een bezetene kijk. Ik schrik me kapot. Die uitdrukking heb ik nog nooit eerder bij hem gezien. Het lijkt wel of er een boze geest in hem is gevaren. In niets herken ik de rustige, vriendelijke Marcel.”

Paula van Laken krijgt een relatie met advocaat Marcel Aalbers. Marcel komt uit een streng gereformeerd milieu en heeft een andere opvoeding genoten dan Paula. Paula hoopt dat ze naar elkaar toe zullen groeien en Marcel wat losser zal worden naarmate ze elkaar langer kennen. Na hun huwelijk ontpopt Marcel zich al snel als een streng gelovige echtgenoot, levend naar de regels van de bijbel. Marcel blijkt twee gezichten te hebben, op het oog een voorkomende, vriendelijke en rustige man, maar onder dit oppervlakte schuilt een gewelddadig en gefrustreerd persoon. Door middel van vernedering, mishandeling en verkrachting dwingt hij Paula te leven volgens zijn interpretatie van deze regels. „Alles in me is dood. Alleen mijn lijf hoeft nog maar te sterven.” Hij wordt steeds gewelddadiger totdat het op een dag gruwelijk uit de hand loopt en Paula in het ziekenhuis beland. 

„Deze keer overleef ik het niet flitst door mij heen. Het begint te suizen in mijn hoofd. Langzaam valt het geluid om mij heen weg. Binnenin voelt ik iets knappen, tegelijkertijd voel ik een scherpe steek in mijn onderbuik, alsof er een mes in gestoken wordt. Dan gaat het licht uit.”

Marcel krijgt een gevangenisstraf van twee jaar opgelegd voor poging tot doodslag. Hij moet zich daarnaast verplicht onder psychiatrische behandeling stellen. Getekend voor het leven probeert Paula met behulp van hartsvriendin Jolijn haar leven weer op te pakken. Wanneer ze een relatie krijgt met Jack lijkt het geluk Paula weer toe te lachen. „Bij Jack kan ik mezelf zijn. Hij accepteert mij zoals ik ben.” Maar dan slaat het noodlot opnieuw hard toe en lijkt het verleden haar in te halen…

„Geluk is niet voor mij, het wordt sadistisch als een stuk vlees voor m’n neus gehouden, ik mag eraan ruiken, meer niet, en als ik door de geur bedwelmd, het met beide handen wil beetpakken, wordt het weggehaald. Niet voor jou Paula van Laken, niet voor jou.”

18-11-14

Recensie: Alibi - Martine Kamphuis

Titel: Alibi
Auteur: Martine Kamphuis
Genre: Thriller
ISBN: 9789461091321
330 pagina's | De Crime Compagny | oktober 2014


Martine Kamphuis:
Martine Kamphuis werkt als psychiater en heeft zich gespecialiseerd in de behandeling van mensen met gedragsstoornissen. Martine Kamphuis publiceerde eerder vier thrillers voor volwassenen: Vrij, Ex, Kift en Ziek. Daarnaast schrijft Martine spannende verhalen voor de jeugd, waaronder Zwemmen en Mist. Met twee van haar jeugdboeken Roken is dodelijk en Niet geschoten is altijd mis won Martine in 2007 en 2009 de John Flandersprijs. 

Het verhaal:
Tijdens een ontgroeningskamp wordt het levenloze lichaam van Belle op een verlaten dijkje gevonden. Als psychologe Wynona Post, oftewel WP, haar cliënte Josje hierover hoort vertellen, wordt ze gegrepen door het mysterieuze verhaal. WP vermoedt dat de dood van Belle geen natuurlijke dood was. In haar zoektocht naar de waarheid negeert ze grenzen en brengt daarbij ook haar eigen leven in gevaar…

Mijn mening:

Bewegingloos lig ik in de modder. Mijn lichaam mist de kracht om overeind te komen, mijn geest is verlamd door paniek. Er kraakt iets, vlakbij, zachtjes, alsof iemand probeert geen geluid te maken. Een voet komt uit de struiken tevoorschijn, een tweede volgt. De paniek begint te zakken, ik weet van wie deze schoenen zijn.”

Het verhaal is geschreven in een prettige schrijfstijl en laat zich dan ook vlot lezen. Het thriller aspect in het verhaal vind ik aan de magere kant; al vrij snel is voor mij duidelijk wie de dader moet zijn. Hierdoor levert het verhaal aan spanning in. Even word ik op het verkeerde been gezet maar op het einde van het verhaal blijkt dat ik het toch goed gezien had. In Alibi handelt het dan ook niet zo zeer om de vraag wie was het, maar eerder om de vraag wat was zijn of haar beweegreden? Het psychologische element voert overduidelijk de boventoon en maakt het verhaal boeiend en meeslepend. De auteur is werkzaam als psychiater, dit is merkbaar in het verhaal, ze weet waarover ze schrijft. De personages, en met name hoofdpersoon Wynona Post (WP), worden goed uitgediept. Hoofdpersonage WP wordt levensecht neergezet, met al haar fouten, onzekerheden en gebreken. 

„Ze kon het niemand vertellen. Ze zou haar onrust alleen moeten dragen. Het enige wat ze kon doen, was doorgaan met haar speurwerk, tot ze genoeg bewijzen had verzameld om de politie zover te krijgen dat ze tot een arrestatie voeging.”

Wynona Post (WP) is psychologe in opleiding. Josje Engelkens heeft hulp bij WP gezocht omdat ze nare dingen had meegemaakt en daar last van bleef houden. Ze had concentratieproblemen en terugkerende nachtmerries. Josje vertelt WP over de vondst van Belle’s levenloze lichaam op een verlaten dijkje tijdens het ontgroeningskamp van hun studentenvereniging Metamorphoseon. WP raakt geïntrigeerd door dit verhaal. Was het een ongeluk, zelfmoord of moord? 

„Misschien had meneer van Eck gelijk over zijn dochter. Zelfmoord paste niet bij wie Belle was. Maar als het geen zelfmoord was, wat was er dan wel gebeurd op dat donkere dijkje?” 

WP’s collega Joachim doet onderzoek naar ontgroeningspraktijken bij studentenverenigingen en de invloed hiervan op studenten. Hij vraagt WP mee te doen met het onderzoek. WP wil daarnaast de waarheid zien te achterhalen over Belle’s dood. In haar zoektocht naar de waarheid overschrijdt WP grenzen en brengt daarbij ook haar eigen leven in gevaar...

„(..)Haar heup raakte de straatstenen, haar hoofd schuurde langs de muur. Vaag had ze het idee dat er iemand bij haar was en ze hoopte dat die haar op zou vangen. Dat gebeurde niet, ze kwam met haar gezicht op de harde, koude straatstenen terecht, ze voelde een scherpe pijn in haar wang en daarna was er niets meer.”

16-11-14

Boektrailer: Ik kom terug - Adriaan van Dis


De blonde dochter van een West-Brabantse herenboer trouwt tot ontzetting van haar streng-protestantse familie met een bruine officier bij het koloniale leger en vertrekt met hem naar Nederlands-Indië. Ze maakt daar kennis met de bittere en duistere kanten van de kolonie. Na de oorlog, die ze met haar drie dochters in het jappenkamp heeft doorgebracht, hoort ze dat haar echtgenoot is onthoofd. Berooid, en zwanger van een zoon die in zonde is verwekt door een nieuwe man, keert ze terug naar Nederland. Daar houdt ze een huishouden draaiend, paait haar rijke familie, levert zich over aan esoterische zaken, stekt geraniums bij volle maan en lapt haar man op in zijn toenemende waanzin. Na een lang leven van kilte, zwijgen en buitensluiten begint ze tegen haar zoon, een romanschrijver, opeens over vroeger en over zichzelf. Hij mag haar biograaf worden, maar ze tart hem met leugens en halve waarheden. Hij zoekt zich een weg tussen grootspraak over tropische avonturen en, na een nachtmerrie, een enkele zin over het kamp, tussen levende palingen stropen met vader en eenzaam opgroeien zonder moeder, tussen het najagen van geld en grond, en lessen over onthechting en reïncarnatie. Langzaam takelt ze af, richting de honderd, en verschuift de macht van moeder naar zoon, met als inzet een zachte dood.


Bron: Uitgeverij Atlas Contact