29-01-14

Recensie: Schaduwdochter - Anita Larkens

Titel: Schaduwdochter
Auteur: Anita Larkens
Genre: Thriller
ISBN e-book: 9789461091338
300 pagina's | De Crime Compagnie | december 2013

Anita Larkens:
werkte als copywriter. Tegelijkertijd volgde ze schrijfcursussen, vooral om met collega-schrijvers in aanraking te komen. Inmiddels schreef ze journalistieke teksten, onder meer voor Tijdschrift Schrijven. Ook recenseerde ze thrillers voor Crimezone. In 2001 verscheen haar non-fictieboek De volmaakte vrouw. Werk, succes en identiteit. Nog steeds vind ze het heerlijk om zich volledig op een onderwerp te storten. Maar haar allergrootste passie is en blijft het schrijven van fictie.

Het verhaal:
Wat als de waarheid erger is dan de leugen? Na het stuklopen van haar huwelijk pakt psychologe Mare Berg de draad weer op. Vastbesloten om er het beste van te maken neemt ze een nieuwe casus aan. Het betreft een jonge vrouw, Chantal, die vanwege meerdere diefstallen door Reclassering is doorverwezen. Een eenvoudige zaak - zo lijkt het in eerste instantie - maar Chantal drijft Mare al gauw tot het uiterste. Als Chantal spoorloos verdwijnt, ontfermt Mare zich over haar dochtertje. Vier jaar lang is ze met hart en ziel moeder van de kleine Suus. Tot Chantal terugkomt. Wat volgt is een zenuwslopend kat-en-muisspel, dat Mare tot een onvoorstelbare daad drijft. De gevolgen zijn verstrekkender dan iemand voor mogelijk heeft gehouden.

Mijn mening

Nu grijpt mijn advocaat wel in, maar het is te laat. Iedereen heeft gezien dat ik een monster ben.

Soms lees je een boek waarvan je van tevoren hoge verwachtingen had, maar tijdens het lezen kom je tot de conclusie dat het boek niet aan deze verwachtingen kan voldoen. Schaduwdochter is zo’n boek. Tijdens en na het het lezen van Schaduwdochter overheerst één woord; verwarring. Ik heb het gevoel alsof ik midden in het verhaal ingestapt ben en een gedeelte van het verhaal overgeslagen heb. Het verhaal wordt afwisselend verteld in twee tijdsperiodes, te weten 1999 en 2003. In dit verhaal vind ik het gebruik van deze tijdsprongen verwarrend werken. Regelmatig ben ik de draad van het verhaal en het tijdvak waarin het hoofdstuk zich afspeelt kwijt, en moet ik even terugbladeren naar het begin van het betreffende hoofdstuk om een blik te werpen op het gegeven jaar waarin het verhaal zich op dat moment bevindt. Het gebruik van tijdsprongen in een verhaal vergt een goede concentratie van de lezer, in dit verhaal haalt het tevens de vaart uit het verhaal. Mede hierdoor pakt het verhaal me niet en raak ik niet in de greep van het verhaal. Ik kan mijn aandacht dan ook niet vasthouden bij hetgeen ik lees. Als het een zelfgekozen boek zou zijn geweest, moet ik eerlijkheidshalve bekennen dat ik het boek niet uitgelezen zou hebben.

"Ik denk niet aan Suus als het kind van een ander, en tegelijk denk ik er iedere dag aan."

Psychologe Mare begint na een ziekteverlof weer met werken en krijgt Chantal als nieuwe cliënte. Chantal, 26 jaar, moeder van vijf kinderen, van wie er vier uit huis zijn geplaatst. Haar vijfde kind, het pasgeboren meisje Dasha, woont bij Chantal. Wanneer Chantal na een confrontatie met Mare spoorloos verdwijnt en Dasha bij de praktijk achterlaat, besluiten Mare en haar collega’s om Dasha bij Mare onder te brengen totdat Chantal weer zal verschijnen. Inmiddels zijn er 4 jaar verstreken en is Chantal niet meer op komen dagen om haar kind op te halen. Dasha groeit als Suus op bij Mare en voor de buitenwereld lijkt het alsof Dasha Mare’s eigen dochter is. Mare krijgt steeds vaker last van haar geweten en leeft in onzekerheid en angst. Wat als Chantal terugkomt en haar dochter opeist? Wat als haar geheim uit zal komen? Haar grootste angst lijkt waarheid te worden als ze steeds vaker Chantal op ziet duiken in haar omgeving. Mare is doodsbang dat haar partner Leon te weten zal komen dat Suus niet haar eigen dochter is. Zij wil er alles aan doen om haar gezin te beschermen tegen Chantal en maakt een desastreuze beslissing, met verstrekkende gevolgen. Maar is Mare's werkelijkheid wel de échte werkelijkheid? 

"Ik was helemaal de kluts kwijt nu ik me met heel mijn hart Suus' moeder voelde. Ik zou alles doen om haar te beschermen tegen de boze buitenwereld. Alles. Dat gevoel was zo sterk dat ik bijna bang van mezelf werd."

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen