23-04-14

Recensie: Gestolen jeugd - Katie Taylor, Veronica Clark

Titel: Gestolen jeugd
Auteur: Katie Taylor, Veronica Clark
Genre: Waargebeurd
ISBN E-book: 9789460239892
288 pagina's | Uitgeverij Boekerij | maart 2014

Katie Taylor:
"Mijn zaak vormt slechts het topje van de ijsberg. Ik ben bang dat er nog veel meer kinderen zijn zoals ik, die deze mannen geloven als ze tegen hen zeggen dat ze van hen houden. Dat is niet zo: het zijn pedofielen die meisjes klaarstomen om misbruikt te worden en om als seksspeeltjes van hand tot hand te gaan. Deze misdadigers moeten gepakt en berecht worden. We moeten er open met elkaar over praten, we moeten barrières slechten en onder ogen zien dat dit echt gebeurt. Dat is de enige manier waarop we kunnen voorkomen dat de volgende generatie hierdoor te gronde wordt gericht."

Het verhaal:
Katie Taylor is een heel normaal meisje: haar ouders houden van haar, ze heeft vriendinnen, ze kan heel mooi zingen... en toch wordt ze op school vreselijk gepest. Door het constante getreiter keldert Katies zelfvertrouwen en op haar dertiende ziet ze het leven niet meer zitten. Maar dan ontmoet ze Sarim en wordt de wereld opeens een stuk mooier. Katie wordt tot over haar oren verliefd en doet alles, echt alles, om Sarim gelukkig te maken. Al snel zijn er meerdere mannen die van haar 'diensten' gebruikmaken, en na een paar maanden wordt ze onder de aandacht gebracht van de leider van de grooming ring en belandt ze echt in de hel. Gestolen jeugd is het schokkende verhaal van een meisje dat op haar dertiende haar onschuld verloor, maar op haar zeventiende eindelijk de moed vond om aan haar verkrachters te ontsnappen en ze voor het gerecht te dagen. 

Mijn mening:
Een aangrijpend, meeslepend en schokkend verhaal. Het verhaal van Katie Taylor, slachtoffer van grooming en gangrape. Het verhaal laat zich vlot lezen en neemt de lezer al snel mee. Het duurt dan ook niet lang of ik ben helemaal verdiept in Katie’s verhaal, mijn omgeving bestaat voor even niet meer. Ik wil haar wel toeschreeuwen; kijk toch uit, trap er niet in, zij zijn je vrienden niet. Katie’s verhaal bezorgt me dan ook regelmatig een brok in mijn keel en tranen in mijn ogen maar tegelijkertijd denk ik ook; wat ben je naïef dat je deze mensen op hun woorden gelooft. Maar kun je anders verwachten van een tiener van 14 jaar oud, een tiener met een laag zelfbeeld en zó hunkerend naar aandacht en liefde, naar gezien en gehoord te worden?

Katie wordt samen met haar vriendin Lauren op school door een groep pestkoppen getreiterd, gepest en vernederd. Het gaat van kwaad tot erger. Wat ze ook doen, Katie en Lauren horen er niet bij en worden buitengesloten. Ook thuis verloopt Katie’s leven niet prettig, haar ouders hebben steeds vaker ruzie en gaan scheiden als blijkt dat haar moeder een nieuwe vriend (Phil) heeft. Katie besluit bij haar moeder en haar nieuwe vriend te gaan wonen. 

Als Katie dertien is, krijgt ze een relatie met Sarim (Sam), een achttienjarige Aziatische jongen. Hij zegt haar vriend te zijn, is aardig en lief tegen haar, palmt haar in met mooie woorden. Woorden die Katie zó graag wil horen, woorden die haar een goed gevoel geven. Katie is verliefd op Sam, maar Sam gebruikt Katie en dwingt haar tot seks. Katie is bang voor hem, hij heeft verteld dat hij in het bezit is van een pistool.

„Ik zorg voor je, zei hij, en eindelijk legde hij liefdevol zijn grote sterke armen om me heen. Hoor je wat ik zeg, Katie? Ik zorg voor je, zei hij nog een keer. Ik geloofde hem. Dat vond ik nou zo leuk aan Sam: hij was de enige die voor me wilde zorgen. Mijn moeder gaf me natuurlijk te eten als ik uit school kwam, maar ze ging zo op in haar nieuwe leven dat ze het volgens mij niet eens gemerkt zou hebben als ik er niet was. Ik hield veel van mijn vader, maar zag hem tegenwoordig bijna nooit meer. Maar met Sam was het anders; hij gaf me het gevoel dat ik welkom was en hij gaf me de aandacht waar ik zo vreselijk naar hunkerde. Ik besefte dat dat aan mijn leven had ontbroken: liefde. Voor het eerst voelde ik me compleet, net als iedereen: ik hoorde erbij.”

Katie begint zichzelf te snijden met het mesje van haar puntenslijper. Het snijden geeft haar een goed gevoel, het gevoel baas over iets te zijn. „Sam en de pestkoppen op school hadden me volledig in hun macht, maar als ik dat mesje in mijn handen had was ik de baas, en dat vond ik fijn. Ik dacht dat het leven ondraaglijk was geworden; het was een draaimolen van misbruik, zowel geestelijk, lichamelijk als seksueel. Maar het ergste moest nog komen.” 

Op de route van school naar huis ligt een winkel waar Katie steeds vaker te vinden is. Het is de winkel van Wadi, een oudere man die interesse in Katie heeft. Hij runt de zaak samen met zijn vrienden Tali en Rafan. Wadi vraagt Katie om haar telefoonnummer en belt haar om haar uit te nodigen na sluitingstijd in de winkel. „Wadi kon mijn vader wel zijn, maar toch vond ik het leuk als hij dit soort aardige dingen zei. Ik kreeg het gevoel dat ik bijzonder was.” Katie gaat op zijn uitnodiging in, maar Wadi dwingt Katie tot seks. Hij doet Katie geloven dat hij van haar houdt en haar vriend is. Hij zegt voor haar te willen zorgen. „Ik was in de war, maar ergens hunkerde ik naar de liefde en aandacht die hij me gaf.” Wadi is vriendelijk en gul, zolang Katie hem maar tevredenstelt en seks met hem heeft. 

Na een paar maanden denkt Katie dat ze niet meer verdient dan dit wat haar gebeurt. Ze verliest gaandeweg al het respect dat ze ooit voor zichzelf had. Het misbruiken van Katie blijft niet beperkt tot Wadi. Ook zijn vriend Tali misbruikt haar. Katie is verliefd op hem en doet alles om hem maar tevreden te stellen. Als hij naaktfoto's van haar wil nemen laat ze dit uiteindelijk gebeuren. 

Dan krijgt Katie een telefoontje van een onbekende man die haar elke dag blijft bellen totdat ze instemt met een afspraak. Katie begrijpt niet hoe hij aan haar telefoonnummer is gekomen maar is nieuwsgierig naar hem, Zebadiyah (Zeb). Zeb doet zich voor als een aardig iemand, maar al snel komt zijn ware aard tevoorschijn. Hij neemt haar mee in zijn auto naar een geheim adres en verkracht haar. „Waarom was ik zo stom geweest? Ik was pas veertien; waarom was ik bij twee vreemde mannen in de auto gestapt? Hoe had ik ooit zo stom kunnen zijn?” 

Zeb is een gevaarlijk man en heeft Katie in zijn macht. Als Katie niet doet wat hij van haar wil, dreigt hij haar moeder iets aan te doen. Katie kan dan ook niet anders dan met alles wat hij van haar wil instemmen. „Dus je komt naar me toe of ik kom je halen. Als je niet komt, kom ik naar je huis en verkracht ik je moeder. Ik laat haar gangrapen en jij moet toekijken. En daarna ben jij aan de beurt, voegde hij eraan toe.” 

Katie denkt dat alles goed zal komen als zij maar doet wat hij wil. Zij heeft geen enkel vertrouwen meer, heeft het gevoel geleefd te worden en is bang voor iedereen. Het beschadigen van haar armen door zichzelf te snijden met het mesje uit haar puntenslijper wordt steeds erger en gebeurt steeds vaker. Het snijden in haar armen verzacht de pijn die Katie van binnen voelt én is een schreeuw om hulp.

„Ik deed het omdat ik mijn leven haatte. Ik haatte Zeb en wat hij me had aangedaan. Ik haatte de pestkoppen op school en het feit dat ze me zo’n rotgevoel over mezelf bezorgden. Misschien beschadigde ik mezelf ergens onbewust ook wel om aandacht te trekken, in de hoop dat iemand - het maakte niet uit wie - me zou vragen waarom ik me dan zo ellendig voelde. Misschien was het wel een roep om hulp: misschien wilde ik dat iemand ernaar zou vragen.”

Zeb heeft Katie volledig in zijn macht, drogeert haar met drugs en alcohol en laat haar misbruiken door andere mannen. Katie wordt tevens slachtoffer van een gangrape. Ze is verworden tot een seksspeeltje voor Zeb en zijn kennissen. Haar lichaam is niet meer van haar, het is van Zeb, door zijn toedoen voelt Katie weerzin jegens zichzelf. 

„Ik was een stuk vlees dat gebruikt en misbruikt kon worden. Ik bestond niet voor mezelf, maar uitsluitend voor het plezier van anderen. Zeb had me verlaagd en ik had het laten gebeuren. Ik was vijftien, maar ik wist niet hoe ik het moest laten ophouden: ik zat midden in een nachtmerrie en kon er niet uit.”

Dan raakt Katie zwanger en wordt door haar moeder gedwongen tot een abortus. Haar geheime leven durft ze niet aan haar moeder te vertellen. Haar moeder denkt dat Katie zwanger is van Dean, met wie Katie een knipperlichtrelatie heeft. Katie wil het kindje graag houden maar weet ook dat de huidskleur van haar baby haar geheim zal verraden. Ze kan niet anders dan instemmen met een abortus. Katie kan dit geheime leven welke zij gedwongen leidt, niet langer meer volhouden. Ze moet haar geheim kwijt aan iemand. 

„Hij had alles in mijn leven kapotgemaakt. Door hem en de anderen was ik alles kwijtgeraakt. Ik was mijn jeugd kwijt, mijn onschuld en zelfs mijn kindje. In het begin had ik mezelf wijsgemaakt dat hij van me hield, maar dat was niet zo: iemand van wie je hield liet je geen seks hebben met volslagen vreemden. Ik besloot dat het zo niet langer kon. Op een dag zou ik iemand alles vertellen over het geheime adres, over de Aziatische mannen. Ik zou openheid van zaken geven. Maar aan wie moest ik het vertellen en wanneer?”

Wanneer Zeb van Katie een prostituee wil maken, is dit voor Katie het moment om haar geheim niet langer voor zich te houden. Zij besluit om haar verhaal te vertellen aan Rebecca, de schoolmaatschappelijk werkster. Rebecca schakelt de politie in en alles wordt in gang gezet. De mannen worden gearresteerd, Katie doet een getuigenverklaring, haar geheim is niet langer een geheim meer. 

„Het misbruik door Zeb en zijn vrienden had bijna twee jaar geduurd maar het was nu niet meer mijn geheim. Ik dacht dat hij, als ik hem maar tevreden hield, mijn moeder niet zou verkrachten. Ik dacht dat ik, door seks met hem te hebben, haar beschermde. Maar ik had het mis. Het drong tot me door dat het geen enkel verschil zou maken. Zeb was nooit van plan geweest om mijn moeder te verkrachten: hij had al die tijd maar één doel gehad, en dat was mij in de prostitutie laten werken. Alles wat er was gebeurd had om hem gedraaid, en dat was altijd zo geweest. Door Rebecca leerde ik dat nu voor het eerst echt in te zien. Dit ging over macht, hebzucht en geld. Zeb had me zo lang verkracht en misbruikt dat ik gevoelloos was geworden, dat ik bijna niet beter meer wist. Ik geloofde hem zelfs als hij zei dat ik er niet toe deed. Ik geloofde echt dat ik diende om gebruikt, misbruikt en afgedankt te worden. Maar Rebecca deed me inzien dat ik veel meer waard was: ik kon het tegen Zeb opnemen en ik mocht nee zeggen. Bovendien had ik, en dat was nog veel belangrijker, de macht om ervoor te zorgen dat hij hiermee ophield en niet ook nog anderen beschadigde.”

Van alle mannen die haar misbruikten worden er slechts drie uiteindelijk schuldig bevonden; Zeb krijgt een gevangenisstraf van twaalf jaar, Wadi zes jaar en Tali vier jaar. Sam wordt tijdens een apart proces veroordeeld tot een gevangenisstraf van twee jaar. Hij was niet betrokken bij de groep misbruikers, maar was wel een pedofiel die seks had met een kind.  

„Zeb en de anderen hadden niet gedacht dat ik het zou doen. Ze hadden niet gedacht dat ik zo sterk was dat ik aan het licht kon brengen wat voor mensen zij waren. Ik was altijd hun slachtoffer geweest, maar dat was nu verleden tijd. Ik had niet alleen voor mezelf, maar ook voor de talloze andere slachtoffers van deze perverse praktijken gerechtigheid laten geschieden. Deze slechte mannen hadden me mijn jeugd ontnomen. Ze beschouwden mij als een seksspeeltje, niet als een mens. Ze dachten dat zij alle macht hadden, maar op de een of andere manier had ik bij mezelf een innerlijke kracht ontdekt en had ik teruggevochten. Ik vocht voor alle kinderen die niet sterk of moedig genoeg waren om dat zelf te doen.”

„Ik was in de hel geweest, maar nu was het eindelijk voorbij. Hun leven was afgelopen, maar het mijne was nog maar net begonnen.”

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.