23-05-14

Leeservaring: Een obsessieve drang - Robert Thomson

Deze keer een leeservaring ipv een recensie, dit omdat ik slechts tot pagina 63 van het boek ben gekomen en het daarna heb weggelegd. In tegenstelling tot eerdere boeken welke ik van deze auteur las (Een onverwachte erfenis en De zwarte spiegel), kon dit boek me niet in haar greep krijgen, ik vond het verhaal niet boeiend en meeslepend, om eerlijk te zijn was het voor mij een worsteling om door te komen. Ik had niet het gevoel van snel door willen lezen, willen weten hoe het verhaal zal verlopen. Ook kon ik mijn aandacht er niet bij houden. Ik ben gekomen tot pagina 63, toen ben ik bij mezelf ten rade gegaan; geef ik het verhaal nog een kans en lees ik door of stopt het bij deze. Ik ben tot het besluit gekomen om niet verder te lezen en heb het boek weggelegd. Het boek is geen verhaal voor The Book Girl, een gevoel van "ver-van-mijn-bed gebeuren" overheerst. Waaraan dit heeft gelegen, ik kan het niet zo een twee drie benoemen. Heeft het te maken met de gekozen setting van het bankgebeuren en de wijze waarop hoofdpersonage Robbert hierbinnen handelt (en waarmee ik totaal geen feeling heb), of ligt het gewoon aan mijzelf en moet ik het boek op een later tijdstip een nieuwe kans geven? Ik heb hier een ruime week mee in mijn maag gezeten voordat ik besloot mijn gevoelens aan de auteur kenbaar te maken. Het voelt een beetje als falen, temeer daar het boek zulke lovende recensies heeft gekregen. Waarom voelt het voor mij dan als een gevecht om het boek te lezen en loop ik hierin vast, waar komt dit vandaan? En hoe moeilijk ik het nu ook vind om dit ook hier te uiten, tegelijkertijd denk ik dat niemand erbij gebaat is als een boek tegen iemands zin gelezen wordt, zonder er enig leesplezier aan te beleven en het lezen een worsteling wordt, waarbij je uiteindelijk besluit om het boek opzij te leggen, ook als het in deze een recensie-exemplaar betreft. Gelukkig is dit maar mijn leeservaring en hebben andere boekbloggers/recensisten het boek wel hoog weten te waarderen. 

5 opmerkingen:

  1. Geeft helemaal niets Thea. Voel je niet schuldig. Het boek ligt je gewoon niet, dat kan. Ik ben een fan van Grunberg, maar zijn laatste boek 'Apocalyps', een verhalenbundel, heb ik wel helemaal gelezen, maar daar boeide mij lang niet alle verhalen. Dat zegt niets over de auteur. Dus no hard feelings at all. Mijn volgende roman stuur ik je weer gewoon toe. Over mijn eerste twee romans heb je prachtige recensies geschreven. En ook deze leeservaring van 63 pagina's verwoord je respectvol en eerlijk. Groetjes van Robert

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Je kunt nou eenmaal niet alles mooi vinden Thea.
    Ik heb Een obsessieve dwang wel met veel plezier gelezen.
    Maar zo kwam ik bijvoorbeeld totaal niet door Ik ben Pelgrim heen, een boek wat m.i. door vele overgewaardeerd wordt. Zo hebben we allemaal een andere smaak, moet kunnen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Overgewaardeerd is jouw persoonlijke mening, denk ik Boekverslaafde. Het is niet jouw mening, dat moet kunnen maar het is daarom niet overgewaardeerd. Dit gezegd hebbende: een eerlijke recensie is dit!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Niet ieder boek ligt je als lezer/blogger, dat ligt daarom niet aan het boek én ook niet aan jezelf!

    BeantwoordenVerwijderen