16-05-14

Recensie: Broodje rat - David Walliams

Titel: Broodje rat
Auteur: David Walliams
Genre: Jeugd (7+)
ISBN: 9789044821437
(ebook: 224 pagina's) | Uitgeverij Clavis B.V.B.A | april 2014

David Walliams:
David Walliams (1971, Londen) is acteur en auteur. Hij zat in de jury van de talentenjacht Britain's Got Talent en is vooral bekend van zijn samenwerking met Matt Lucas in de bekroonde sketch show Little Britain. Sinds de publicatie van zijn eerste kinderboek in 2008 wordt hij door critici de opvolger van Roald Dahl genoemd. Met zijn hilarische kinderboek Meneer Stink won hij in Engeland al diverse prijzen. Van zijn boeken werden in Engeland al meer dan een miljoen exemplaren verkocht.
Het verhaal:
Het ziet er niet goed uit voor Zoë. Haar stiefmoeder Sheila is zo lui dat ze Zoë zelfs vraagt om in háár neus te pulken! Op school krijgt Zoë het hard te verduren van pestkop Tina Trut. En het ergste van al is dat hamburgerman Burt achter haar lievelingsrat aan zit. Het is een heel bijzondere rat, hij kan breakdancen! Maar denk je dat Burt de rat daarvoor wil? Nee, hoor.

Mijn mening
Broodje rat is opnieuw een heerlijk verhaal van David Walliams. Een verhaal met humor, absurditeit en een vleugje spanning. Het verhaal wordt ondersteund met grappige zwart-wit illustraties van Tony Ross. Het laat zich vlot lezen en voert de lezer al snel mee naar de wereld van kleine Zoë. Het verhaal met illustraties prikkelt de fantasie van kleine én grote kinderen en laat mij regelmatig schateren van het lachen. 

Zoë heeft een hamster, Gemberkoekje. Op een dag vindt ze Gemberkoekje dood in zijn kooitje. Ze is heel verdrietig en ontroostbaar. Ze voelt zich al zo alleen, heeft weinig vrienden, wordt gepest op school omdat ze klein is en rossig haar heeft en thuis is het ook niet gezellig. Haar stiefmoeder propt zich alleen maar vol met garnalencocktailchips, is liever lui dan moe en is Zoë liever kwijt dan rijk, haar vader zit tegenwoordig de hele dag in de kroeg. 

Vroeger hadden ze het gezellig samen, waren erg aan elkaar gehecht en hij had haar overstelpt met liefde. Hij werkte bij de roomijsfabriek waar hij de meest vreemde en lekkere ijsjes verzon. Iedere dag nam hij staaltjes mee naar huis om haar te laten proeven. Totdat hij zijn baan verloor, neerslachtig werd en sindsdien steeds vaker in de kroeg te vinden is waar hij ook Sheila, Zoë’s stiefmoeder, leerde kennen.

„Zoë wist ook dat haar stiefmoeder niet van haar hield. Dat ze haar zelfs helemaal niet aardig vond. Eigenlijk was Zoë er zo goed als zeker van dat haar stiefmoeder haar haatte. Soms behandelde Sheila haar zelfs alsof ze een vervelend wicht was, maar meestal deed ze alsof haar stiefdochtertje onzichtbaar was. Zoë had haar al vaak horen zeggen dat Sheila haar het huis uit wilde zodra ze daar oud genoeg voor zou zijn. Dan kan da rotkind nie meer van me profitere!”

Met de dood van Gemberkoekje is ook Zoë’s droom vervlogen. Ze wilde hem allerlei kunstjes leren waaronder breakdance en beroemd met hem worden.  En nu is hij er niet meer. „Dagen verstreken, daarna weken en daarna maanden. Zoë kon Gemberkoekje maar niet vergeten. Hij was echt een heel bijzondere hamster geweest. En hij had zo veel vreugde gebracht in haar wereld vol verdriet. Sinds hij doodgegaan was, had ze het gevoel dat ze door een storm wandelde. Heel traag, terwijl de dagen en de weken verstreken, werd de regen een beetje malser. Maar de zon had nog geen enkele keer geschenen.”

Dan ziet Zoë op een dag een babyratje in haar slaapkamer. Ze sluit vriendschap met het ratje en noemt hem Armitage. Wanneer ze naar school gaat, neemt ze Armitage stiekem mee, ze kan hem niet alleen achterlaten bij Sheila, die zou hem meteen vergiftigen of vertrappen of misschien wel allebei. Verstoppen kan ook niet want Sheila snuffelt overal in Zoë’s spullen, op zoek naar dingen die ze kan verkopen. Zo waren haar speelgoed en boeken verdwenen, ingepikt door Sheila die er chips en sigaretten voor kocht.

Wanneer op school uitkomt dat Zoë een ratje bij zich heeft, wordt ze geschorst. Huisdieren zijn immers niet welkom op school. Wat moet ze nu met Armitage doen? Mee naar huis nemen kan niet, moet ze hem dan maar loslaten? Ze besluit om hem in het park vrij te laten. „Vaarwel, klein kereltje, fluisterde ze. Ik zal je missen. Er viel een traan uit haar ogen en die belande op zijn snorretje. Zijn roze tongetje verscheen en likte de traan op.” Wanneer ze het park uitloopt, loopt Armitage haar echter achterna. Ternauwernood weet hij een aanrijding met een vrachtwagen te overleven. Zoë kan dan ook niet anders dan hem weer in haar armen te sluiten en mee te nemen naar huis. Ze wil hem net als toentertijd met Gemberkoekje allerlei kunstjes leren.

Maar Sheila heeft Burt, hamburgerverkoper én ongediertebestrijder, ingeschakeld. Hij wil Armitage van Zoë afpakken en na een wilde achtervolging lukt het hem. Hij slaat Armitage bewusteloos en neemt hem mee. Zoë is verdrietig en wordt tot overmaat van ramp ook nog door Sheila opgesloten in haar slaapkamer. Maar zij wil Armitage bevrijden uit zijn handen. Hoe komt ze uit deze kamer? 

„Armitage verkeerde in levensgevaar. Zoë moest hem redden. En snel ook. Plotseling dacht ze eraan dat Burt zijn burgerkraam elke dag bij de school parkeerde. Als het haar lukte uit haar kamer te ontsnappen, zou ze hem dus kunnen volgen. En dan kon ze ook uitzoeken waar hij de ratten gevangenhield voor hij ze vermorzelde.”

Zoë vindt een manier om te ontsnappen uit haar kamer en gaat achter Burt aan. Ze verstopt zich in zijn bestelbus. Hij brengt haar naar een plek waar hij duizenden ratten gevangen houdt om ze te vermorzelen in zijn vermorzelmachine. Zoë komt achter een vreselijk geheim van Burt. Ze wordt door Burt ontdekt maar weet te ontsnappen. Zoë besluit de hulp van haar vader in te schakelen. Zullen Zoë en haar vader op tijd zijn om Armitage te kunnen bevrijden? En wat doet haar stiefmoeder bij Burt? 

Broodje rat is een hilarisch, verdrietig én hartverwarmend verhaal. Ik heb gelachen, geschaterd, leefde mee met Zoë, gruwelde bij de vermorzelmachine en zat in spanning bij de bevrijdingsactie van Zoë en haar vader. Het verhaal eindigt met ... nee, ik ga niets verklappen, kan alleen maar zeggen; lees het verhaal, het is de moeite waard! Ik ben fan van David Walliams' boeken en kijk reeds uit naar zijn volgende boek!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen