16-06-14

Recensie: De zaterdag van het onweer - Martine Glaser

Titel: De zaterdag van het onweer
Auteur: Martine Glaser
Genre: Young Adult
ISBN: 9789044821536
341 pagina's | Clavis B.V.B.A | maart 2014

Martine Glaser:
Martine Glaser kwam, na een opleiding aan de kunstacademie bij toeval in de volkshuisvesting terecht. Daar maakte ze een snelle carrière, die eindigde als directeur van een woningcorporatie in Leiden. Daarnaast maakte ze als freelancer radioprogramma's voor de VPRO. Haar grote liefdes bleven echter schrijven en schilderen. Eerder schreef Martine al columns voor diverse tijdschriften en een educatief boekje voor kleuters. De bokkenbrigade is haar eerste jeugdboek.

Het verhaal:
Cassandra (Cassie) is opgegroeid in Leiden, maar haar moeder wil per se verhuizen naar een dorp in Oost-Nederland. Waarom weet Cassie niet. Cassie voelt er zich in elk geval niet thuis. Ze heeft een baantje bij de vreselijke supermarktbaas Stroe. Met het geld dat ze daar verdient, kan ze af en toe wegvluchten naar de stad. Op een broeierige zaterdag fietst Cassie naar huis. Er is onweer op komst. Ze wordt onderweg aangerand door vier jongens, onder wie Edwin de Backer, de zoon van de machtigste man in het dorp. Om aan hen te ontkomen klimt ze over het hek van de Borgerhof, waar een zonderlinge vrouw woont. Een heks, zeggen sommigen, een veroordeelde crimineel, zeggen anderen. Cassie valt bij de klimpartij en de zonderlinge vrouw, Coba, rijdt haar met de kruiwagen naar het grote, wat vervallen huis om haar te verzorgen. Moet ze aangifte doen van de aanranding? Zal ze Coba bedanken en haar opnieuw ontmoeten? De zaterdag van het onweer zal haar leven ingrijpen veranderen.

Mijn mening:
Soms lees je een boek waarvan je diep onder de indruk bent. Dit is zo’n boek. De schrijfstijl, verhaallijn(en), uitwerking van karakters en niet te vergeten de gekozen setting, maken het boek tot een prachtig, boeiend en meeslepend verhaal. Met een diepe zucht sla ik dan ook de laatste pagina om, het verhaal is gelezen. Meteen vanaf het begin word ik meegenomen naar de wereld van Cassie, de mysterieuze Coba, het dorp Wierse en haar bewoners. Het verhaal krijgt me in haar greep en laat me niet meer los. De zaterdag van het onweer, een juweel van een boek, een Young Adult boek welke ook voor de volwassen lezer een aanrader is om te lezen!

"Met haar ogen tot spleetjes geknepen om de flitsen niet te zien, rende ze als nooit tevoren. Ze huilde zonder geluid: van angst, van schaamte, van woede. De donder maakte het moeilijk om te denken en de regen liet haar voortdurend voelen: je bent naakt. Naakt. Zo zien ze je. Wegkruipen, dat was wat ze wilde. Zich zomaar ergens laten vallen, het hinderde niet waar. Ineengedoken liggen, benen tegen haar buik, ogen dicht, vergeten."

Op de zaterdag van het onweer overkomt Cassie iets afschuwelijks, een gebeurtenis die het leven van haar en de andere hoofdpersonages op zijn kop zal zetten en hun leven voorgoed zal veranderen. Dacht ik in het begin nog dat de verwerking van deze gebeurtenis het centrale thema in het verhaal zou zijn, al snel blijkt dat ik het bij het verkeerde eind heb. Deze vreselijke gebeurtenis vormt een belangrijk onderdeel van de verhaallijn, maar de hoofdthema’s van het verhaal zijn familie, vriendschap en familiegeheimen. 

Cassie is met haar moeder van Leiden naar Wierse verhuisd. Wanneer Cassie op een zaterdag na haar bijbaantje in de supermarkt snel naar huis fietst om het naderende onweer voor te zijn, wordt ze lastig gevallen door Edwin en drie andere dorpsjongens. Ze weet te ontkomen maar wordt overmeesterd door de jongens die haar aanranden. Cassie weet half ontkleed te vluchten en belandt in de omheinde tuin van Borgerhof, waar ze de mysterieuze Coba ontmoet die haar helpt. Over Borgerhof en haar bewoonster doen de wildste verhalen de ronde in het dorp. Zo zou zij een heks zijn, een gekke oude vrouw die jaren in een inrichting heeft gezeten, een kind hebben vermoord, jaren in de gevangenis hebben gezeten en een gevaar voor de samenleving zijn. Hoe anders de waarheid blijkt te zijn, zal later in het verhaal duidelijk worden. 

Tegen haar moeder kan Cassie niet vertellen wat er die avond gebeurd is. Haar moeder heeft geen aandacht voor Cassie, is vaak boos en onvoorspelbaar, heeft het ene na het andere vriendje en drinkt teveel. Haar moeder heeft borderline. Cassie maakt zich dan ook grote zorgen om haar moeder en durft niet te vertellen wat er gebeurd is, bang dat haar moeder door het lint zal gaan.
„Voor mijn dingen is gewoon geen plaats in haar leven, geen plaats en geen tijd.”
Cassie vertelt aan Hugo, een ex van haar moeder met wie Cassie goed overweg kan, wat er gebeurd is. Hij vindt dat Cassie aangifte moet doen, de jongens mogen er niet mee wegkomen. Cassie twijfelt of ze dit zal doen, Edwin’s vader heeft grote invloed in het dorp. Cassie besluit zich ziek te melden van school, ze wil de jongens niet onder ogen komen. 
„Een hele week geen school. Een hele week geen huiswerk. Toch voelde het niet als vakantie. Eerder als een verbanning, dacht ze boos. Die klotejochies hebben me uit mijn eigen leven geschopt. Ze dacht aan wat Hugo had gezegd. Als je niets doet, laat je toe dat zij de baas zijn. Cassandra Zondervan, vluchteling. Op de vlucht voor de dictator Edwin de Backer.”
Cassie en Coba sluiten vriendschap. Bij haar voelt Cassie zich thuis en op haar gemak. Aan haar vertelt Cassie alles wat haar overkomen is. Over haar vrienden Hugo en Moussa, Leiden, haar moeder, het dorp, de bewoners, haar baas Stroe en over de aanranding. Ondertussen gaat het thuis steeds slechter en hebben Cassie en haar moeder vaker ruzie. Cassie doet aangifte van de aanranding, ook al verliest ze hierdoor haar baantje in de supermarkt. Gelukkig nemen haar leraar Feenstra, haar vrienden Hugo, Moussa en een aantal dorpsbewoners waaronder DJ het voor haar op. 
„Op de fiets voelde het of alle ogen van het drop op haar waren gericht. Als iemand haar groette, hoorde ze afkeuring in zijn stem. Als ze iemand passeerde die haar niet leek te zien, dacht ze: zie je wel, niemand wil mij nog kennen.”
Haar moeder heeft altijd verteld dat haar ouders verongelukt zijn. Wanneer Cassie voor school een project over familiegeheimen moet doen, wil ze hier meer over te weten komen. Wanneer Cassie haar moeder naar dit ongeluk vraagt, vertelt zij haar de waarheid. Haar ouders zijn niet verongelukt, maar hebben haar weggegeven, ze is geadopteerd. 
„Maar waarom zei je dan dat ze verongelukt waren? En waarom moesten we dan zo nodig naar dit rotdorp verhuizen? Omdat… omdat een ongeluk veel minder erg is. En omdat ik hoopte…dacht…. twee vage foto’s van dat tuig dat me gedumpt heeft, hebben ze me meegegeven. Twee foto’s, een waardeloos ringetje en .. een ansichtkaart van Wierse, van de kerk. En daarom, stom stom stom….”
Haar moeder laat zich opnemen in een kliniek om aan haar problemen te werken. Cassie zal gedurende deze opname logeren bij Coba. Coba vertelt aan Cassie stukje bij beetje meer over zichzelf en haar verleden. Over haar grote liefde Ed, hun dochtertje Sandrine, hoe ze hen beiden verloor. Over haar ouders die haar wegstuurden, haar verblijf in Frankrijk bij haar tantes. Zowel Cassie als Coba komen achter de waarheid van hun familie. Langzaamaan ontvouwen zich de familiegeheimen en raken hun levens steeds verder met elkaar verstrengeld ...
„Rechts van haar begon de hoge muur die het landgoed omringde. Ze haalde de grote sleutel uit haar zak en liet hem rondjes draaien om haar vinger. De kamperfoelie bij het hek rook sterk en zoet. Duiven koerden en in de verte mekkerden de geiten. Hier hoor ik dus thuis, zei ze hardop. Het kon nog best een heel leuke zomer worden.”

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.