25-08-14

Recensie: Dansen met Herinneringen - Martin Gijzemijter

Titel: Dansen met Herinneringen
Auteur: Martin Gijzemijter
Genre: Roman
ISBN: 9789085673972
236 pagina's | F.C. Klap | mei 2014

Martin Gijzemijter:
Martin Gijzemijter (1979) is journalist, auteur en songwriter. Hij was enige tijd werkzaam in de internetredactie van de TROS, waarna hij aan de slag ging als freelancer voor diverse mediatitels. Hij schrijft songs voor diverse artiesten, zoals Edsilia Rombley, Trijntje Oosterhuis, Jeroen van der Boom. Dansen met Herinneringen is zijn debuutroman. Deze roman is voorzien van een gelijknamige soundtrack, gezongen door Vinzzent.

"Dansen met Herinneringen is een roman voor mijn vader. Zijn verdriet kon ik niet wegnemen, maar wat ik wél kon, was een wereld creëren waarin hij haar nog eenmaal kon ontmoeten. Een wereld waarin ze samen nog eenmaal een avontuur beleven, om mijn vader in staat te stellen afscheid te nemen op de manier die het leven hem niet toestond. Dit verhaal vertelt niet hoe het is gegaan, het vertelt hoe het had moeten gaan."

Het verhaal:
John zou er alles voor geven om de liefde van zijn leven nog één keer te kunnen zien. Opeens wordt zijn wens op onverklaarbare wijze werkelijkheid: Mary, de vrouw van wie hij jaren geleden voor eeuwig afscheid had moeten nemen, is terug in zijn leven. Maar hoe? En vooral: waarom? Al snel komt John tot een pijnlijke ontdekking: Mary zit in de problemen. In een race tegen de klok moet hij antwoord zien te vinden op de vragen die alles met elkaar verbinden. Kan hij Mary helpen? Is het allemaal echt? En wie is toch die geheimzinnige Tucker, die alles in werking heeft gezet? Op zoek naar zichzelf en de waarheid raakt John verwikkeld in een bijzonder avontuur, waarin liefde en opoffering voor hem een nieuwe betekenis krijgen. Mét zijn Mary. Voorgoed. Of toch niet?

Mijn mening:

„In het ziekenhuis vertelden de artsen John dat dit het moment was om afscheid te nemen van zijn vrouw. Maar welke woorden kies je als je weet dat je degene van wie je zo intens houdt nooit meer zult zien? Bij gebrek aan woorden hielden ze elkaars hand vast en keken ze elkaar diep in de ogen, de wereld om hen heen buitensluitend. In een paar uur zeiden ze op deze manier meer tegen elkaar dan ooit met woorden mogelijk was geweest.”

Een bijzonder, indrukwekkend en meeslepend verhaal. Een verhaal welke door mijn hoofd blijft spoken nadat het gelezen is. Ik vraag mijzelf af waarom het verhaal zoveel indruk maakt en mij zo raakt. Hoe ik het ook probeer, het lukt me niet om deze gevoelens in woorden uit te drukken. Is het omdat het verhaal de lezer aanzet tot nadenken over zijn of haar eigen leven en de gemaakte keuzes? Is het de bijzondere vorm van vertelling waarin het bovennatuurlijke niet ontbreekt? Of toch het prachtige liefdesverhaal van John en Mary, waarbij de liefde die John voor zijn overleden Mary voelt van zowat elke pagina spat. Als lezer kun je niet anders dan met John meeleven. Je voelt zijn machteloosheid, zijn immense verdriet en gemis van Mary.

„Vanaf het moment dat Mary overleed, heb ik het gevoel gehad dat mijn leven voorbij was. Ik bedoel niet dat ik me een tijdlang heel verdrietig heb gevoeld, ik bedoel echt dat ik het gevoel had dat mijn rol was uitgespeeld. Ik telde de dagen tot ik haar weer zou zien.”

De auteur houdt hoofdpersonage John een spiegel voor in de vorm van geestesverschijning Mary, zijn grote liefde, die hem het leven laat zien zoals hij het de afgelopen vijf jaar leefde. God openbaart zich aan John in de persoon van Tucker die hem enkele belangrijke levenslessen leert. Een van de moeilijkste levenslessen voor John is loslaten; om verder te kunnen met zijn leven zal hij Mary moeten loslaten. 

Johns grote liefde Mary sterft aan kanker. Na haar overlijden is ook Johns leven tot stilstand gekomen. Hij neemt niet meer deel aan het leven om hem heen, zondert zich af en kwijnt weg in zijn verdriet en gemis van Mary. Een keer per week gaat hij naar de supermarkt, waar hij een brood en een pak melk haalt. Hij dekt de tafel voor twee en heeft denkbeeldig diners met Mary. 

„Ik mis haar verschrikkelijk. Iedere seconde van iedere dag. Ze was perfect, ze was alles wat ik had. Ik heb niets meer. Foto’s, geuren, herinneringen … Die dingen betekenen niets. Helemaal niets. Ze herinneren je alleen maar aan wat je niet meer hebt. Ze zijn niets anders dan een onzichtbaar mes dat je steekt op het moment dat je net denkt dat je wonden zijn geheeld.”

Maar als op een dag plotseling God in hoedanigheid als Tucker aanbelt verandert Johns leven. Tucker stelt John allerlei vragen en geeft hem de kans om zijn eigen versie van gerechtigheid te ervaren: Mary toont zich als geestesverschijning aan John en in deze nieuwe dimensie is het niet zij die is overleden maar John. Mary houdt John een spiegel voor van het leven welke hij de afgelopen vijf jaar leidde. John is voor even gelukkig dat hij zijn Mary weer bij zich heeft, ook al kan hij haar niet aanraken en zij hem niet zien. Maar dan blijkt dat Mary problemen heeft. Zal John haar kunnen helpen? 

„Zelfs als deze realiteit geen realiteit was, waren zijn gevoelens voor Mary, en dus zijn zorgen, dat wel degelijk. Als hij haar nu zou laten barsten, zou hij de herinnering aan de mooiste tijd van zijn leven de rug toekeren, en dat kon hij niet laten gebeuren.”

Tucker leert John enkele belangrijke levenslessen. De belangrijkste levensles voor John is het loslaten van Mary om zijn eigen leven weer te kunnen leiden. Om haar los te kunnen laten gaat John terug naar de plek waar hij vele gelukkige jaren samen met Mary heeft doorgebracht, hun bloemenwinkel Flower Power. 

„John had twee werelden gezien sinds Mary was verschenen: de wereld die hij altijd had gekend en de alternatieve wereld van Mary, waarin hij was overleden in plaats van zij. Maar hij zag nu dat er ook nog een derde wereld bestond: de wereld waarin hij en Mary samen waren geweest. De wereld die ze zich allebei herinnerden. Die wereld was opgehouden te bestaan op het moment dat een van hen ziek werd en overleed, maar ongeacht wat er nadien was gebeurd, die wereld bestond nog altijd in hun herinneringen en zou hen voor altijd met elkaar verbinden. Dit besef maakte ineens alles duidelijk voor John. Beiden hadden ze voortdurend de behoefte om terug te keren naar de winkel. Zonder het te weten had zowel John als Mary zich vastgeklampt aan de plek waar hun geluk was begonnen.”

Hoewel de winkel op nominatie staat om gesloopt te worden, wil John de winkel herbouwen zoals hij ooit was. Hij wil nog eenmaal de winkel in volle glorie zien voordat de herinnering voor altijd verloren gaat. Van stukgegooid dierbaar serviesgoed met mooie herinneringen aan hun tijd samen, maakt hij een mozaïek op de muur, een veld vol anjers, de lievelingsbloemen van Mary. John blijkt echter te weinig servies te bezitten om de mozaïek af te kunnen maken. De bewoners uit de stad staan hem bij en schenken hem ieder een dierbaar voorwerp met fijne herinneringen. Zo ontstaat de Muur der Herinneringen. 

„Vandaag draait om wat is en om wat was. Om dromen, hoop en leven. De muur die ik zometeen zal onthullen is een verzameling herinneringen. Herinneringen aan mooie mensen, herinneringen aan het leven.”

John heeft het al die jaren vreselijk gevonden dat hij nooit echt afscheid van Mary heeft kunnen nemen. Zal hij de kans krijgen om deze keer wel afscheid van Mary te kunnen nemen? Zal hij Mary los kunnen laten en verder gaan met zijn leven? 

„Al had ik eigenlijk al lang geleden los moeten laten. Ik dacht dat ik dat gedaan had, maar het verleden heeft me achtervolgd.”

Dansen met Herinneringen: Een boek welke mij aangenaam verrast heeft. Een bijzonder verhaal waarbij het bovennatuurlijke niet ontbreekt. Een verhaal welke indruk op mij maakt en mij raakt. Hoezeer ik het ook probeer, ik kan niet goed onder woorden brengen waarom het verhaal deze emoties bij mij teweegbrengt. Een verhaal welke ik zeker nogmaals zal gaan lezen. Een boek welke hoog in mijn top 5 van gelezen boeken in 2014 zal eindigen. Kortom: een must-read, een aanrader! 

2 opmerkingen: