11-08-14

Recensie: De jacht - Patricia Snel

Titel: De jacht
Auteur: Patricia Snel
Genre: Literaire Thriller
ISBN: 9789048818853
256 pagina's | Uitgeverij Mistral | mei 2014

Patricia Snel:
Bestsellerauteur Patricia Snel (1967) groeide op in Gouda en studeerde in Leiden Italiaanse taal- en letterkunde en kunstgeschiedenis. Na haar studie werkte zij enkele jaren voor een marketing en communicatiebureau, richtte ze diverse bedrijfjes op en reisde o.a. een half jaar lang door Zuid-Amerika en Afrika. Voor haar debuut en bestseller Verblind (2010), dompelde zij zich onder in het leven van de wiethandel, liep mee tijdens het oogsten en was aanwezig bij het verhandelen. In 2006 verruilde Patricia de hoofdstad voor het platteland, het decor voor haar tweede roman De intrigant die in mei 2011 is verschenen. Sinds januari 2011 woont en werkt zij in Singapore. Zij geeft ook lezingen en workshops over het schrijverschap.

Het verhaal:
Journaliste Eva gaat voor een reportage voor Global Travel Magazine naar Congo. Ze logeert nabij Kinshasa, op het landgoed van de rijke familie Du Bonnet. Op het jaarlijkse jachtfeest, georganiseerd voor de high society, krijgt Eva schokkende informatie doorgespeeld van een man met de boodschap dat niets is zoals het lijkt. Aanvankelijk begrijpt ze niet wat ze ermee moet. Wanneer deze man niet veel later wordt vermoord, raakt Eva al snel betrokken in een netwerk van corruptie, misdaad en leugens. Wie kan ze nog vertrouwen in haar zoektocht naar de waarheid?

Mijn mening:
Een boeiend en meeslepend verhaal welke de ivoorhandel, olifantenslachting, corruptie, machtsmisbruik en wantoestanden in Congo aansnijdt. Het verhaal is anders dan ik van te voren gedacht had. Het duurt dan ook enige tijd voordat het boek mijn volle aandacht te pakken heeft. In het eerste deel van het boek wordt er veel achtergrondinformatie gegeven. Ik vraag mezelf regelmatig af; wanneer komt nu de spanning in het verhaal? Wanneer deze dan eindelijk om de hoek komt kijken, word ik het verhaal ingezogen en heeft deze mijn volle aandacht te pakken. Vanaf dat moment wil ik nog maar één ding: doorlezen ...

Journaliste Eva Sanders reist voor een reportage voor Global Travel Magazine naar het Afrikaanse Congo. Samen met fotograaf Laurent Du Bonnet zal ze een reportage moeten samenstellen die Congo als toeristische trekpleister op de kaart zal zetten.  

„De bedoeling was een uitnodigende, sfeervolle reisglossy te publiceren met luxe lodges, hotels en restaurants, ongerepte natuur, romantische boottochten over de Congo, sportactiviteiten, kunst en het bruisende stadsleven. Congo had het allemaal, maar het moest nieuw leven ingeblazen worden nu de rust, op het oostelijk grensgebied na, leek wedergekeerd. En Eva had het voorrecht van die luxe te mogen genieten en erover te schrijven.”

Dan verdwijnt op het jaarlijkse jachtfeest activist Wiek. Waar is hij? Heeft zijn verdwijning te maken met zijn inzet tegen de ivoorhandel en afslachting van olifanten? Wist hij teveel? Was hij iets op het spoor? 

„Er zit een hele criminele organisatie achter die de olifanten afslacht en dan gaan ze nu opeens ivoor verbranden van bijna duizend door henzelf afgeslachte olifanten? Spottend keek hij Bar aan. Dingen gaan hier anders dan je denkt, Eva. En niemand ziet het. Hij schudde mismoedig zijn hoofd. Niemand wil het zien.”

Het laat Eva niet los en zij besluit op onderzoek uit te gaan. Eva krijgt een door Wiek gemaakte film in handen, welke de afslachting van olifanten in beeld brengt. „De aarde was de stille getuige van wat er was gebeurd: een brute afslachting om ivoor. De hebzucht van de mens kende geen grenzen.” Congo bereidt zich ondertussen voor op een grootschalige ivoorverbranding om zo aan de wereld te laten zien dat men iets doet tegen de ivoorhandel. „Dus dit was het, dacht Eva. Dit was het moment geweest dat Congo voor één keer positief in het nieuws stond. Hoelang zouden de machthebbers de ivoorverbranding nog als excuus gebruiken?” Maar niets is wat het lijkt. 

„We kunnen wel een cheque uitschrijven, toeristen trekken door over luxe lodges, clubs, helende watertjes en parken te schrijven, de mooie kanten benadrukken, maar daar stopt de jacht naar ivoor niet door. Ze zuchtte. Het enige wat ik kan doen is erover te schrijven. Want zouden mensen nog ivoor willen als ze weten hoeveel doden en hoeveel olifantenleed het heeft gekost?”

Eva hoort over een ophanden zijnde olifantenjacht op Lady Alice en haar kudde, bestaande uit drieëndertig olifanten. Maar de deadline voor haar reportage voor het glossy reismagazine verstrijkt bijna. Wat moet ze doen? Sluit ze haar ogen voor het dierenleed en de ivoorhandel en richt ze zich op haar reportage? Of komt ze in actie en begeeft ze zich in de schimmige wereld van ivoorhandel, geweld en corruptie en gaat ze op zoek naar de waarheid? Wie kan ze echter vertrouwen in haar zoektocht naar de waarheid?

„Alles wat ik hier aan het doen ben is een grote leugen, Rik. Congo is niet zoals ik het waarneem en moet schetsen. Mijn werk en Wieks film, zo’n verbranding, dat valt niet met elkaar te rijmen. Ik werk zelfs aan die fucking leugen mee.  En alles wat je broer tot nu toe heeft geroepen klopt. Het is flauwekul. Ik loop al een tijdje over een artikel te dubben. Ik heb zelfs al een aantal zaken op een rij gezet over Wieks verdwijning, de film, maar jezus, hoe moet ik dat doen met een hijgende uitgever in mijn nek? Ik zit met verstrengelde belangen, aangezien ik aan de ene kant een luxe reisglossy moet maken, en aan de andere kant wil schrijven over de ivoorhandel. Het zwaard van Damocles hangt me boven het hoofd. De belangen zijn groot. Bijna twee miljoen exemplaren. Er zit veel geld in. En vrienden ga ik met een publicatie niet maken. Dat staat vast. Niet bij de familie Du Bonnet en ook niet bij mijn uitgever.”

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen