24-09-14

(Gast)Recensie: Verboden terrein - Caja Cazemier

Titel: Verboden terrein
Auteur: Caja Cazemier
Recensie: Clasien, Thea
Genre: Jeugd (12+)
ISBN: 9789021672953
176 pagina's | Uitgeverij Ploegsma | juli 2014

Caja Cazemier:
Caja Cazemier groeide op in Groningen en woont in Leeuwarden. Na de middelbare school studeerde ze Nederlandse taal- en letterkunde. Tijdens haar studie besteedde ze veel aandacht aan jeugdboeken. Ze schreef een scriptie met als titel: Gemengde gevoelens. Jeugdliteratuur voor meisjes in de puberteit. Na haar studie werkte Cazemier twaalf jaar als lerares Nederlands. Sinds 2002 besteedt ze al haar tijd aan het schrijven van boeken. Cazemier schrijft voor jongeren tussen de 11 en 16 jaar. Haar verhalen gaan over school, ouders, vriendjes, eenzaamheid, verliefd zijn, seksualiteit, onzeker zijn, je anders voelen, (online) pesten en (internet)verkering. Over al die dingen die een jongere mee kan maken. Haar boeken zijn realistisch en actueel. Naast fictie schrijft ze ook informatieve boeken. Voor haar boek Vamp kreeg Caja de Prijs van de Jonge Jury. OfflineKnalhard en Iets van mij werden voor deze prijs genomineerd.

Het verhaal:
Niemand had het zien aankomen. Jesper pleegt zelfmoord en zijn vrienden blijven in verbijstering achter. Hadden ze iets moeten merken? Waren ze er niet voor hem toen hij hen nodig had? Kunnen zij er nog achter komen wat hem tot zo iets wanhopigs heeft gedreven? Elk op hun eigen manier worstelen Femke, Lisa, Bruno en Max met deze vragen. Vragen waarop ze nooit antwoord kunnen krijgen. Voor de vrienden van Jesper gaat het leven door. Met veel moeite pakken zij de draad weer op na Jespers zelfgekozen dood. 

Recensie:

Clasien:
Dit is een jeugdboek vanaf 13 jaar. Ik vind dit eigenlijk te jong om dit boek te lezen, het is een erg heftig verhaal. Een vriendengroep bestaande uit vijf personen, twee meiden en drie jongens. Wanneer Jesper, 16 jaar, zelfmoord pleegt reageert iedereen op zijn eigen manier. Bruno blogt over zijn gevoelens. Max keert meer in zichzelf. Femke en Lisa hebben ook hun eigen manier om dit grote verlies te verwerken. Emoties: woede, verdriet, onbegrip maar vooral het feit dat ze het niet aan zagen komen. Hoe zwaar is het leven van de achterblijvers geworden?


Thea:
Wat een heftig en aangrijpend verhaal. Een verhaal welke mij als lezer diep raakt. Het verhaal is realistisch geschreven, het verdriet van de vriendengroep is voelbaar, als lezer kun je dan ook niet anders dan met de vrienden meeleven. Regelmatig moet ik even slikken en staan de tranen in mijn ogen. Het verhaal van Jespers overlijden komt heel dichtbij. We lezen het verhaal vanuit wisselend perspectief van de vrienden en de broer van Jesper. Meteen vanaf het begin word ik het verhaal ingezogen en laat deze mij niet meer los, ook niet nadat het verhaal gelezen is. 

„Het idee dat er iets met Jesper aan de hand was, kon ze niet van zich afzetten. Na een tijdje besloot ze hem te bellen, maar hij nam niet op. Toch kon ze dat onrustige onderbuikgevoel niet van zich af zetten en na een tijdje belde ze naar Jespers huis. Nu werd er wel opgenomen, door de tante van Jesper. Jesper…Jesper is…Jesper is dood. Hij…hij heeft…zich opgehangen.”

Als op een dag de zestienjarige Jesper zelfmoord pleegt, blijven zijn ouders, zijn broer Stan en zijn vrienden Bruno, Lisa, Femke en Max verbijsterd en ontredderd achter. Ze hadden nooit iets aan hem gemerkt, hadden ze het moeten zien, hadden ze het kunnen voorkomen? Waarom besloot hij tot deze keuze, dat blijft de vraag van iedereen. Jesper heeft een briefje voor zijn ouders achtergelaten waarop staat dat hij van ze houdt, helaas zonder verklaring waarom hij zichzelf van het leven beroofde. Ze kunnen het niet geloven, Jesper nooit meer te zien, te spreken, hun vriend … weg … voorgoed ... 

We lezen hoe de vriendengroep zich staande probeert te houden na dit vreselijke drama. We lezen over hun worsteling met Jesper’s overlijden, hun woede, onbegrip, schuldgevoel, verdriet. Ze richten een herdenkingslokaal in en er komt een afscheidsbijeenkomst op school. Ieder van hen rouwt op zijn of haar eigen manier, zo uit Bruno zich in zijn blogs, maar allemaal zitten ze met zoveel vragen. Vragen waarop ze waarschijnlijk nooit een antwoord zullen krijgen. 

„Hij stelde heel erg hoge eisen aan zichzelf. Misschien had hij ook wel te hoge eisen aan het leven gesteld. Misschien word je daar inderdaad depressief van.”

Waarom? Waarom besloot hij tot deze keuze? Had hij problemen waar niemand vanaf wist? Waarom heeft hij geen hulp gezocht? Hoe goed kenden ze hem eigenlijk? Is er iemand schuldig aan de dood van Jesper? Heeft zijn dood iets met de afwijzing van Femke te maken? Was het omdat hij Lisa zoende en daardoor ruzie kreeg met haar vriendje Bruno? Max vraagt zichzelf af of hij zijn verjaardag nog wel kan vieren nu Jesper er niet meer bij is. 
„En toch kan ik het niet uit mijn hoofd krijgen. Ik vraag me aldoor af: hoe goed kende ik Jesper nou? Ik dacht dat we goede vrienden waren, maar ik had het absoluut niet zien aankomen, en wat de anderen ook zeggen, ik snap het nog steeds niet.”
Langzaamaan leren Jesper’s vrienden verder te leven zonder hun vriend en pakken ze hun leven weer op. Maar is hun vriendengroep bestand tegen zoveel leed? 
„De vriendschap met Jesper is voorbij, maar de herinnering blijft. We moeten het leven opnieuw uitvinden.”
Op het einde van het verhaal kunnen we in een digitale, gewiste brief die Jesper aan zijn ouders en broer schreef, lezen hoe hij worstelde met het leven, hoe hij zichzelf een loser voelde en dat hij geen andere mogelijkheid meer zag dan deze keuze …

Wij moeten leren leven met vragen waarop geen antwoord is. We moeten accepteren dat we dit niet zullen kunnen begrijpen, dat er een stukje Jesper was dat verboden terrein was voor familie en vrienden. Hoe moeilijk dat ook is.”

2 opmerkingen:

  1. mooi geschreven Thea, vond het boek ook aangrijpend en door schrijfster Cazemier zeer goed vanuit/en voor jongeren geschreven, groet Claar

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik kende dit boek eigenlijk niet, maar dit klinkt wel intens zeg.

    BeantwoordenVerwijderen