31-12-14

Recensie: Zes seconden - Daniëlle Bakhuis

Titel: Zes seconden
Auteur: Daniëlle Bakhuis
Genre: Young Adult
ISBN: 9789021673196
240 pagina's | Uitgeverij Ploegsma | november 2014

Daniëlle Bakhuis:
Op haar zesentwintigste schreef Daniëlle haar eerste boek, Love & Leed, een liefdesgids voor meiden. Dat werd meteen een succes. Daarna volgden een aantal spannende romans over de liefde, maar ook een aangrijpend boek over pesten: Wat Als... Daniëlle Bakhuis is naast schrijfster ook redacteur voor CosmoGIRL!, waar ze onder andere meiden interviewt voor de real lifeverhalen. Maar het allerliefste verliest Daniëlle zich helemaal in het maken van een roman, ze is nog lang niet uitgeschreven! 

Het verhaal:
Iemand knielt bij het lichaam en houdt zijn oor boven het masker. ‘Een ambulance!’ schreeuwt een jongensstem. ‘We hebben een ambulance nodig!’  Op dat moment valt mijn leven in twee stukken: ervoor en erna.

Zes seconden. Dat is precies hoelang de Afrekening duurt: een illegaal spel waarbij een slachtoffer in elkaar wordt geschopt voor geld. Veel geld. Jasmijn en haar vriendinnen besluiten mee te doen, maar de gevolgen blijken groter dan Jasmijn ooit had kunnen voorzien. Wie kun je vertrouwen als je niemand meer kunt vertrouwen?

Mijn mening:

„Maar zes seconden is niet niets. Zes seconden is alles. In zes seconden kun je het aan- en uitmaken. Kun je iemand feliciteren en condoleren. Kun je geboren worden en doodgaan. Zes seconden is nooit niets geweest.”

Wat was het spannend. Spannend én beklemmend. Een verhaal welke onder je huid kruipt en je niet meer loslaat. We lezen het verhaal vanuit het perspectief van hoofdpersonage Jasmijn. Het verhaal roept al snel allerlei vragen op. Wie was degene die na zes seconden door bleef trappen? Wie had een kruisje op zijn of haar schoen geplaatst en waarom, is het iemand die Jasmijn kent? Zijn de mensen uit haar omgeving wel wie ze zeggen te zijn? Wie kan ze nog vertrouwen?

24-12-14

Recensie: Geek Girl #3 Perfect plaatje - Holly Smale

Titel: Geek Girl #3 Perfect plaatje
Auteur: Holly Smale
Genre: Young Adult
ISBN: 9789025758813
312 pagina's | Gottmer Uitgevers Groep | oktober 2014

Holly Smale:
Onhandig, een beetje stuntelig en enigszins verlegen bracht ze het grootste deel van haar tienerjaren door. Op de middelbare school zat ze meestal verstopt in de toiletten bij de gymkleedkamers. Toen ze vijftien was, werd ze geheel onverwacht op straat opgemerkt door een modellenbureau uit Londen. De twee daarop volgende jaren bracht ze struikelend door op catwalks, waarbij ze altijd vuurrood werd en er van alles brak of scheurde (maar ze had geen geld om die kapotte dingen te vervangen). Tegen de tijd dat Holly aan de Universiteit van Bristol haar bachelor in Engelse literatuur en haar master in Shakespeare had behaald, stopte ze met het modellenvak en zette ze haar eerste stappen op weg naar het schrijverschap. 

Het verhaal:
Deel drie in de populaire serie over Harriet Manners, zelfverklaarde geek. Harriet weet een hoop. Dat New York de dichtstbevolkte stad in de Verenigde Staten is bijvoorbeeld. En dat 1 op de 38 mensen in de VS er woont. Maar ze weet absoluut niets over modellenwerk in de Big Apple. Zal ze, samen met haar familie, wel kunnen aarden in de States? En hoe wordt een mens `een merk? Dat is namelijk wat ze moet worden, als ze de modellen in New York mag geloven. Haar leven wordt helemaal één groot vraagteken wanneer ze wordt bedolven onder grootse en romantische gebaren maar niet die van haar vriendje.

Mijn mening:

„Mijn naam is Harriet Manners en ik ben iemands vriendin. Ik weet zo zeker dat ik iemands vriendin ben omdat ik maar blijf stralen. Ik weet dat ik iemands vriendin ben omdat ik om mijn eigen grapjes lach, liedjes zing waarvan ik de tekst niet ken, ieder dier binnen een straal van honderd meter omhels en omdat ik met gespreide armen rondjes begin te draaien zodra ik een zonnestraaltje zie. Nou ja, de laatste reden waarom ik weet dat ik iemands vriendin ben is dat. het staat aan de binnenkant van de achterflap van mijn nieuwe, knalpaarse dagboek: Vriendin.”


17-12-14

Recensie: Shock - Mel Wallis de Vries

Titel: Shock
Auteur: Mel Wallis de Vries
Genre: Young Adult
ISBN: 9789026136689
256 pagina's | Uitgeverij De Fontein | oktober 2014

Mel Wallis de Vries:
Mel Wallis de Vries is de succesvolste jeugdthrillerauteur van dit moment: met haar thrillers Vals en Klem won zij de Prijs van de Jonge Jury. Haar boeken zijn razend populair; de verhalen zijn vlot, realistisch en altijd spannend tot de laatste bladzijde. Het werk van Mel Wallis de Vries wordt in diverse landen uitgegeven.

Het verhaal:
Stel je voor: je beste vriendin verdwijnt na een schoolfeest. Alleen haar fiets en haar bebloede jas worden gevonden. Je wordt verscheurd door verdriet, maar ook door angst. Wat is er die avond met haar gebeurd? Pas na maanden lukt het je om je leven weer op te pakken. Maar dan keert de moordenaar terug. En dit keer komt hij voor jou. Kun je nog vluchten? Of is het te laat? De waarheid blijkt nog gruwelijker dan je had gevreesd.

Mijn mening:
„Alles is zo donker, zo koud, zo zwaar. Herinneringen vallen uit me als losgeraakte bladzijden uit een fotoboek. Wie ik was doet er niet meer toe. (..) Alles lijkt nu mogelijk. Ik doe mijn ogen dicht en laat Emma Timmers los.”

Op een dag wordt een van je vriendinnen vermist, ze lijkt wel van de aardbodem verdwenen te zijn. Dit is wat de vriendinnen Bo, Mabel, Anouk en Lilly overkomt in dit spannende en meeslepende verhaal. Het verhaal is verdeeld in korte hoofdstukken, waarbij afwisselend een van de vriendinnen het verhaal vertelt. De personages worden levensecht beschreven, elk hoofdstuk is voorzien van een pasfoto van degene die aan het woord is. Ook zijn er hoofdstukken waarin we het verhaal vanuit Emma’s perspectief lezen. Regelmatig wordt het verhaal onderbroken door krantenknipsels over de vermissing van Emma. Deze krantenknipsels zijn voorzien van geschreven commentaar, afkomstig van de dader? 

14-12-14

Recensie: De dunne vegan - Antoinette Hertsenberg & Jacinta Bokma

Titel: De dunne vegan
Herziene uitgave van: Puur Plantaardig
Auteur: Antoinette Hertsenberg & Jacinta Bokma
Genre: Kookboeken
ISBN:  978 90 452 0439 0
144 pagina’s | Karakter Uitgevers | November 2014
Antoinette Hertsenberg:
Antoinette Hertsenberg is presentator en eindredacteur van Tros Radar en gepassioneerd vegetariër. Nadat ze in 2007 op vakantie was in het beste vegetarische hotel ter wereld, besloot ze het kookboek van Hotel Montali naar Nederland te halen. Dat werd in 2008 zo'n doorslaand succes, dat een vervolg logisch werd met het meest uitgebreide vegetarische kookboek ooit, How to cook everything vegetarian van Mark Bittman. Het boek van 1008 pagina's en met meer dan 2000 recepten doopte ze in Nederland De dikke vegetariër en omdat veel mensen vroegen ook haar persoonlijke-recepten-van-thuis te boek te stellen, schreef ze ook De dunne vegetariër. Daarnaast nam ze het initiatief voor het internetforum en nieuwsmedium www.devegetarier.nl.

Jacinte Bokma:
Jacinta Bokma schrijft al meer dan twintig jaar recepten en doet de hoofdredactie van deVegetariër.nl. Sinds zij samen met Antoinette Hertsenberg kookboek Puur Plantaardig schreef noemt zij zichzelf ‘flexi-vegan’. Jacinte Bokma is auteur van De snelle vegetariër.

Informatie volgens flaptekst:
In De dunne vegan gaat Antoinette Hertsenberg verder waar ze is opgehouden in haar bestseller De dunne vegetariër. Samen met Jacinta Bokma stort ze zich in dit nieuwe boek op de puur plantaardige keuken om te laten zien dat koken zonder vlees, vis én zuivel (boter, kaas en eieren) garant staat voor zeer smakelijke én makkelijk te maken gerechten.

Op de haar kenmerkende wijze - laagdrempelig, herkenbaar en snel - geeft ze wederom talloze recepten die passen in een vegetarisch eetpatroon. Het boek geeft veel verrukkelijke hoofdgerechten uit alle windstreken die je in een handomdraai op tafel zet. Wat te denken van No-fish sushi? Puur plantaardige hamburgers? Brownies? Het kan allemaal!

Inhoudsopgave en voorwoord:
Het boek is onderverdeeld in de volgende hoofdstukken: ontbijt- en lunchgerechten, voorgerechten, hoofdgerechten, feestjes & vrienden, toetjes, taart & ander zoet. Daarnaast is er een groenten- en fruitkalender toegevoegd en bevat het boek tevens een register op alfabet.

De recepten worden voorafgegaan door een voorwoord door beide auteurs. In haar voorwoord vertelt Antoinette over haar gesprek met Mark Bittman, auteur van De dikke vegetariër. Hij maakte haar duidelijk “dat vegetarisch eten in het algemeen bijdraagt aan een gezonder gewicht, een betere gezondheid en een schonere wereld. Tenminste, als het dieet daadwerkelijk minder dierlijke eiwitten bevat. Vervang je het vlees vooral door boter, room en kaas dan minimaliseer je al die positieve effecten.” Maar geen kaas! “Dat is voor velen wel even een schrikbeeld. Hoe maak je een lekkere, snelle en voedzame maaltijd die ook nog hartig is zonder dierlijke producten?” Antoinette en Jacinta bewijzen in dit boek dat dit wel degelijk mogelijk is.

Jacinta schrijft in haar voorwoord met als titel: Laat me je verleiden…“ over het begin bij dat bijzondere idee: een 100% plantaardig kookboek dat én gezond, én gemakkelijk én verrukkelijk moest zijn. En dan niet 99% puur plantaardig, nee echt: er he-le-maal voor gaan. Hoe kun je nou een lekkere pasta serveren zónder verse Parmezaanse kaaskrullen? Bestáát dat, een cake zónder eieren? Verrukkelijke chocoladebrownies zónder wagonladingen roomboter? Mocht er dan nergens een druppeltje melk in? Wat een uitdaging!” en hoe het maken van dit boek een ware ontdekkingstocht voor haar bleek te zijn. “Ik had het niet eens meteen door, hoe de molligheid verdween, de lucht terugkwam in mijn longen en de regelmaat van het gezonde leven me levendiger maakte. Toen ik die vruchten van dat proces proefde, wist ik: dit is wat ik iedereen gun.”

Mijn mening:
Sinds kort probeer ik minder vlees tot mij te nemen en voor een gezonder voedingspatroon te gaan. Maar waar begin je als leek zijnde? Zoveel kookboeken die helaas vaak recepten bevatten met een ellenlange lijst van benodigde ingrediënten of ingrediënten die moeilijk te verkrijgen zijn. De moed zonk me al snel in mijn schoenen. Totdat ik op Twitter een berichtje zie over dit kookboek. Ik word benieuwd naar de inhoud, zal dit een kookboek kunnen zijn welke mij verder kan helpen op deze nieuw ingeslagen weg? Wanneer het kookboek hier arriveert, kan ik niet wachten om het meteen door te bladeren, wat ziet het er mooi uit, bij diverse recepten worden kleurrijke foto’s afgebeeld. Foto’s welke de lezer uitnodigen om meteen aan de slag te gaan met de recepten uit het boek. De recepten doorlezend, kan ik opgelucht ademhalen, eindelijk geen ellenlange lijsten met benodigde ingrediënten én ingrediënten die makkelijk verkrijgbaar zijn. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt… 

Recepten waar mijn oog direct naar toe getrokken wordt zijn bijvoorbeeld Wentelteefjes, Armeluiskaviaar, Happy „haantjes” roeromelet, Ontbijtmuffins, Kokosquinoasalade met spinazie, Aubergines met basilicum en granaatappelpitjes. En wat te denken van Smokey goulash met een verrassend ingrediënt voor de rokerige smaak van het gerecht? Een puur plantaardige burger, ik krijg er meteen zin in. En gegrilde groenten uit de oven, de foto bij dit gerecht doet je watertanden. Of pasta met rucola, ovengedroogde tomaatjes en rode ui, klinkt heerlijk. Volgens het recept zul je de verse Parmezaanse kaas niet missen bij dit gerecht, ik ben heel benieuwd of dit inderdaad zo is. Hoe verder ik het boek doorblader, hoe enthousiaster ik word. Zoveel gerechten die mij zó lekker lijken, teveel om hier allemaal te benoemen. Vooruit, ik kan het niet laten, nog twee dan, die mij ontzettend lekker lijken en die ik snel, heel snel zal gaan maken; Brownies en  Hemelse modder (chocolademousse), wie houdt er niet van. Chocolademousse met een „geheim” ingrediënt, deze combinatie is mij bekend, zo lekker. Ik heb nog geen recepten uit het boek gemaakt, maar dit zal niet lang meer duren, ik krijg echt zin om met de recepten aan de slag te gaan… 

12-12-14

Recensie: Sam en de ongelooflijk lieve Boy - Kristien Dieltiens

Titel: Sam en de ongelooflijk lieve Boy
Auteur: Kristien Dieltiens
Genre: Jeugd (12+)
ISBN: 9789462342620
184 pagina's | Uitgeverij Abimo | oktober 2014

Kristien Dieltiens:
De Vlaamse schrijfster Kristien Dieltiens schrijft voor verschillende leeftijden. Bekendheid kreeg ze vooral met haar historische jeugdromans, die meestal in de late middeleeuwen zijn gesitueerd. Olrac, Candide, Aude en ook Papinette, dat vlak voor het uitbreken van de Beeldenstorm speelt. In 2013 ontving ze de Woutertje Pieterse Prijs voor Kelderkind, een jaar later volgde in Vlaanderen De Kleine Cervantes.

Het verhaal:
Twee weken voor haar dertiende verjaardag verhuist Sam met haar moeder en haar nieuwe partner. Ze vindt het maar niets in de nieuwe stad, zonder oma Vos en zonder haar vriendin Babette. Steeds vaker krijgt ze zin in dingen-doen-die-niet-mogen. Gelukkig is er de ongelooflijk lieve Boy, met wie ze urenlang chat. En André, die vlakbij in de buurt woont en gek is op dieren. Maar als alles fout dreigt te lopen, slaat Sam op de vlucht...

Mijn mening:
„Er is iets ergs gebeurd. Een ramp, net op de dag van mijn dertiende verjaardag. Misschien heb jij het zien aankomen, maar ik niet. Je bent een stille. Je zegt nooit wat. Nooit spreek je me tegen en altijd krijg ik het laatste woord. Je luistert. Dat is heel wat.”

Een verhaal over de bijna 13-jarige Sam en de gevaren van internet en social media. Het verhaal is geschreven in een prettige schrijfstijl en laat zich makkelijk lezen. Het verhaal komt echter langzaam op gang, het kabbelt zich voort als een traag stromend beekje. De aanloop naar het eigenlijke thema van het verhaal duurt te lang, dit maakt dat mijn aandacht verslapt en ik mijn interesse in de rest van het verhaal dreig te verliezen. Toch besluit ik door te lezen, ik wil weten wat er met Sam staat te gebeuren. Op het moment dat zij Boy via internet leert kennen, krijgt het verhaal mijn volle aandacht weer te pakken en wil ik doorlezen. Weten hoe het tussen Sam en Boy zal verlopen…

05-12-14

Recensie: Otto-Jan zegt JA tegen slijmen - Tommy Greenwald

Titel: Otto-Jan zegt JA tegen slijmen
Auteur: Tommy Greenwald
Genre: Jeugd
ISBN: 978-94-6234-024-0
204 pagina's |  Uitgeverij Abimo | augustus 2014

Tommy Greenwald:
schrijft om te tonen dat boeken niet de vijand zijn. Het boek is vertaald uit het Engels. Daar heet Otto-Jan Charlie Joe Jackson, naar zijn drie kinderen. Zij haatten lezen toen ze klein waren. Nu haten ze het iets minder. Eerder schreef hij het boek Otto-Jan zegt NEE tegen lezen.

Het verhaal:
Bij de start van het nieuwe schooljaar heeft Otto-Jan een missie: hij moet hoge punten halen op zijn rapport. Want anders moet hij op boekenkamp van zijn ouders. En dat wil Otto-Jan, als rasechte niet-lezer, koste wat kost vermijden... Al snel krijgt Otto-Jan een plan. Hij gaat slijmen bij de leerkrachten om extra punten te krijgen. Maar kan hij dat wel? En jaagt hij met zijn plan niet al zijn vrienden weg, en misschien zelfs de liefde van zijn leven?

Mijn mening:
Wat een heerlijk hilarisch boek. Een boek welke je van begin tot eind leest met een glimlach op je gezicht, af en toe hardop lachend om Otto-Jan en zijn capriolen. Het boek is verdeeld in vijf delen, bestaande uit korte hoofdstukken met grappige illustraties. Het verhaal is geschreven in een prettige schrijfstijl en laat zich vlot lezen. Regelmatig wordt het verhaal onderbroken door tips van Otto-Jan. Tips met als doel extra punten scoren door te slijmen…

02-12-14

Recensie: Onder een paraplu met gaatjes - Mieke Vanpol

Titel: Onder een paraplu met gaatjes
Auteur: Mieke Vanpol
Genre: Jeugd (10+)
ISBN: 9789058389718
112 pagina's | De Eenhoorn | oktober 2014

Mieke Vanpol:
Mieke Vanpol volgde een onderwijzersopleiding, stond meer dan twintig jaar voor de klas en werd daarna directeur van een multiculturele basisschool in Beringen. Ze debuteerde in 1986 met het kinderboek Ben je betoeterd, opa! In haar verhalen voor kinderen spelen vriendschap en school een opvallende rol; humor is nooit ver weg. In haar boeken voor tieners ligt de klemtoon op de gevoelens, vragen en twijfels waar de hoofdpersonages mee worstelen. 

Het verhaal:
Liv is een doodgewone tiener met PKU, een stofwisselingsziekte. Hierdoor moet ze erg goed oppassen wat ze eet. Zelf heeft ze leren omgaan met haar ziekte, maar de meisjes uit haar klas beginnen haar te mijden. Ze vinden haar vreemd en een aansteller. Het wordt nog erger als een van de leukste jongens op Liv lijkt te vallen. Deze jongen probeer Livs ziekte te begrijpen en vindt dat ze alle klasgenoten moet vertellen wat PKU inhoudt ...

Mijn mening:
Een prachtig vormgegeven boek waarbij mooie illustraties en afbeeldingen verwerkt zijn in het verhaal. Een verhaal over Liv, lijdend aan de stofwisselingsziekte PKU. Laat ik maar meteen eerlijk zijn, ik had meer diepgang in het verhaal verwacht. Hoewel Liv in het verhaal uitleg geeft over haar ziekte PKU, wat dit inhoudt, hoe de diagnose gesteld kan worden en hoe ze altijd op haar voeding moet letten, had er naar mijn mening meer uit het verhaal gehaald kunnen worden. 

We lezen over Liv die op school vreemd wordt aangekeken door onbegrip van klasgenoten, vriendinnen die haar in de steek laten en roddels die over haar verspreid worden. 

„Liv kan zich zo aanstellen. Altijd dat gedoe met die pillen en ik mag dit niet en even wachten, ik moet zus en zo nog. Wist je niet van haar ziekte? Dat is me ook wat moois. Ik, nee, dat …hoezo? Iets met voeding is het. Ze mag eigenlijk bijna niets normaals eten en daarom moet ze massa’s pillen slikken. Ze loopt toch altijd te zwaaien met haar knalrode boterhammendoos. Heb je dat nog niet gezien? Die zit zowat vol met van die gekleurde dingen.”

Liv en haar nieuwe buurjongen Mario vinden elkaar leuk. Zo wacht hij haar op een regenachtige dag op met een paraplu met gaatjes zodat ze niet nat regent. „Je moet wel opletten. Hij wees naar boven. Die heb ik met een perforator gemaakt. In de groene stof zaten een aantal perfect ronde gaatjes, net boven hun hoofd. Waarom doe je zoiets? Ik laat de druppels de kans om iemand te raken, zei hij. Lijkt me eerlijk voor allebei.” 

Maar Mario wordt beïnvloed door de roddels die haar vriendinnen hem vertellen. Hij gaat naar een feest van een van Liv's vriendinnen waarvoor Liv niet uitgenodigd is. Wanneer Liv hierover hoort wordt ze boos en besluit ze hem te ontwijken. Mario mist haar en stuurt Liv een brief. Wanneer ze elkaar weer zien vraagt Mario haar naar haar ziekte. Hij raadt haar aan hetgeen ze tegen hem vertelt, ook via een spreekbeurt aan haar klasgenoten te vertellen.

„Misschien had ik deze spreekbeurt toch beter niet gehouden, bedacht ze. Benieuwd of er hierdoor wat verandert. Ze zuchtte. Nou ja, nu hoeft tenminste niemand zich nog af te vragen wat er in mijn broodtrommel zit.”

Het afsluitende uitstapje van Liv’s school vond ik leuk maar liever had ik meer willen lezen over hoe het Liv vergaat na het houden van deze spreekbeurt, wordt ze nog steeds vreemd aangekeken door haar klasgenoten? Ook had ik willen lezen over wat het met Liv doet dat ze deze ziekte heeft, hoe het is om zo bezig te moeten zijn met voeding en niet zomaar alles kunnen eten, de vele medicijnen die ze elke dag moet innemen, het wekelijks bloedprikken, wat gebeurt er als Liv iets verkeerds eet, etc. Het is een gemiste kans voor uitdieping van het verhaal en een mogelijkheid om de lezer te laten zien wat het hebben van een chronische ziekte voor iemand betekent …