24-02-15

Recensies: Het meisje met alle gaven - M.R. Carey

Titel: Het meisje met alle gaven
Auteur: M.R. Carey
Recensie: Coenraad, Marion
Genre: Literaire Thriller
ISBN: 9789400505247
448 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | februari 2015

M.R. Carey:
M.R. Carey is de schrijver van verschillende graphic novels. Hij schreef onder meer mee aan beroemde superheldenseries als X-Men en Fantastic Four en heeft ook enkele romans en Hollywood-filmscripts op zijn naam staan. Het meisje met alle gaven is de eerste thriller van zijn hand die in het Nederlands verschijnt.

Het verhaal:
Elke ochtend wacht Melanie in haar cel tot ze wordt opgehaald en naar het klaslokaal wordt gebracht. Als ze aan de beurt is, houdt Sergeant haar onder schot terwijl twee van zijn mannen haar in de rolstoel vastgespen. Ze vinden haar niet aardig, denkt ze. Ze grapt dat ze niet zal bijten. Maar niemand lacht.

Recensies:

Coenraad:
Het meisje met alle gaven speelt zich af in Engeland in de toekomst (ongeveer 20 jaar vanaf nu). Het verhaal heeft verschillende verhaallijnen. In het ene verhaallijn is er een ziekte uitgebroken die de mensen in monsters verandert,  de andere verhaallijn gaat over Melanie, een meisje dat iedere morgen zit te wachten in een rolstoel om naar haar klaslokaal gebracht te worden. Door sergeant Parks en 2 van zijn soldaten wordt ze vastgebonden en ze houden haar onder schot. Melanie denkt dat ze haar niet aardig vinden en maakt grapjes zoals ik zal jullie niet bijten hoor. Melanie heeft een ijzersterk geheugen en is zeer leergierig. Miss Justineau is haar favoriet en kijkt ook iedere week uit naar de dag dat ze les geeft. Pandora en mythische wezens vind Melanie zeer interessant. Melanie droomt ook vaak over wat ze zal gaan doen als ze groot is en vertelt dit ook aan Miss Justineau.

Als je aan het boek begint heb je een bepaalde verwachting van het verhaal, maar niets is zoals ik dacht dat het zou zijn. In het verhaal zitten meerdere karakters die een zeer belangrijke rol spelen in het geheel. Tijdens het lezen groeien de karakters uit naar mensen die je mag of niet mag. Ook je fantasie wordt goed geprikkeld, vooral de verhaallijn waar de Hongers en de Jonkers een zeer belangrijke rol spelen. Dit heeft tot gevolg dat dit gedeelte van het verhaal naar de sciencefiction kant neigt. Verschillende karakters met allemaal een eigen belang in het verhaal. Caroline Caldwell is zo iemand die een heel ander belang bij alles heeft omdat ze als onderzoekster/wetenschapster werkt op de basis waar Melanie en de anderen gestationeerd zijn. Nieuwsgierig blijf je het verhaal lezen en regelmatig word je beloond met een prachtige wending in het verhaal. De spanning wordt goed opgebouwd en er wordt niets te vroeg prijsgegeven, integendeel zelfs. Maar alle losse stukjes die je tijdens dit boek tegenkomt vallen aan het einde mooi in elkaar en maken er één mooi geheel van. De schrijfstijl is boeiend en verfrissend en geven de karakters hun eigen ik, die blijven groeien gedurende het gehele verhaal. Ik denk dat er een mooie en spannende film van gemaakt kan worden. Van mij mag dit!


Marion:
Het is een gruwelijk spannend en meeslepend boek. Zodra je de titel leest begint je fantasie al op hol te slaan, wie is dit meisje en wat voor gaven heeft ze. Achter op het boek staat  ‘’niet elke gave is een zegen’’, ook dit roept vragen op.

Het boek begint gelijk met een inleiding over Melanie. Melanie is meisje van 10 jaar, maar niet zomaar een meisje. Ze leeft net als vele andere jongere kinderen onder bewaking in een Cel en soms mogen ze hieruit om de lessen te volgen. De lessen van Juf Justineau vind Melanie het leukste, zij gaat later ook een belangrijke rol in het verhaal spelen. Melanie is ook het belangrijkste proefobject van Dokter Caldwell, de dingen die zij van plan is met Melanie en met alle andere kinderen wil je liever niet weten. Maar als je jezelf het laboratorium voorstelt van dokter Caldwell, moet je denken aan allerlei potten sterk water met daarin ledematen in klein formaat.

Het is zo’n 20 jaar naar de Breakdown en de hele wereld is veranderd. Er heerst een soort schimmel dat in sommige mensen leeft, die andere kunnen besmeten door een beet. De besmette bevolking wordt ook wel ‘’De hongers’’ genoemd, zij krijgen namelijk bij het ruiken van mensen een enorme honger, waarbij hun kaken strak gaan staan en alleen nog maar happen richting hun maaltijd, niets houdt hen tegen.  De kinderen die gevangen zijn in hun cellen op een bewaakte legerbasis, zijn ook besmet met deze schimmel, maar op hen lijkt het een ander effect te hebben. Hun hersenen functioneren nog enigszins normaal en soms zelfs buitengewoon, zoals bij Melanie die alles in zich opneemt en onthoudt.

Het begin is een soort inleiding over de wereld waarin men nu leeft, na een invasie van Hongers en Jonkers die de basis binnen vallen, begint een nog groter avontuur. Een avontuur met Sergeant Parks, een mede soldaat, dokter Caldwelo, Juf Justineau en Melanie. Zij moeten zien te overleven op hun reis richting de mogelijk nog bewoonde wereld en zonder bescherming door het land, waar overal de dood op hun wacht in de vorm van Hongers. En dan hebben ze ook nog een hongerkind, namelijk Melanie mee op reis. Zeker wanneer de beschermende spray die hun mensenvlees geur maskeert opraakt, lijkt dit een groot probleem te worden.  Niets is wat het lijkt in dit boek, er speelt zich veel meer af in het verhaal dan je in eerste instantie denkt.

De titel sprak mij vanaf het begin aan en ook bij mij ging mijn fantasie alle kanten op, maar toen ik begon met lezen dacht ik gelijk dat het een zombie-achtig verhaal zou worden, waar je ook aandenkt bij mensen die eigenlijk dood zijn, maar toch nog rondlopen en je willen opeten. Van echte Zombie verhalen moet ik niks weten, maar dit verhaal was anders en bleef toch mijn aandacht trekken tot het einde. Er zit gewoon zoveel meer in dit verhaal dan alleen proberen te overleven tussen half levende mensetende wezens. Er zit spanning in, de emoties zijn goed uitgewerkt, je gaat meeleven met de personen, je leest over wetenschap en banden die ontstaan tussen verschillende partijen. Het boek is zeker de moeite waard om te lezen!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.