30-03-15

Recensie: Lieve dochter - Elizabeth Little

Titel: Lieve dochter
Auteur: Elizabeth Little
Recensie: Silvia
Genre: Literaire Thriller
ISBN: 9789400505445
336 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | februari 2015

Elizabeth Little:
Journalist en schrijver Elizabeth Little werd geboren in St. Louis en studeerde af aan Harvard. Haar werk verscheen onder meer in The New York Times en The Wall Street Journal. Ze schreef eerder twee non-fictieboeken en maakte in 2014 haar fictiedebuut met de thriller Lieve dochter

Het verhaal:
Janie heeft alles aan haar moeder te danken. Haar looks. Haar geld. Haar strafblad. De voormalige It-Girl Janie Jenkins is sluw, bloedmooi en ze komt net uit de gevangenis. Tien jaar geleden, op het hoogtepunt van haar roem, werd ze veroordeeld voor de moord op haar moeder.  Als ze vrijkomt na een vormfout, gaat ze incognito op zoek naar de waarheid achter haar moeders laatste woorden, met behulp van slechts een vage aanwijzing. Er is echter één probleempje: ze weet niet of zijzelf de moordenaar is ze is haar geheugen kwijt. Ze weet alleen dat ze een bloedhekel had aan haar moeder. Maar heeft ze haar ook vermoord? Ze belandt in een gehucht in South Dakota, waar de kleurrijke dorpsbewoners er een vreemde levensstijl op nahouden. Intussen zit de paparazzi, overtuigd van haar schuld, haar op de hielen en moet ze alles op alles zetten om undercover te blijven. Met behulp van een oude foto, een verlaten huis en een dagboek in geheimtaal probeert Janie de puzzelstukjes in elkaar te passen.

Recensie door Silvia:
Noah en ik zijn verwoed aan de slag met andere kleren en pruik een in onopvallende Sedan. We reden naar het zuiden, terwijl we eigenlijk naar het noorden moeten. In San Francisco lieten we een meisje (wat op mij leek) op een vliegtuig naar Hawai stappen. Ik vond mezelf slim, maar dat ben ik niet.

In de zomer van 2003 werd Janie Jenkins' moeder dood aangetroffen in haar huis in Beverly Hills. Janie werd veroordeeld wegens moord met voorbedachte raden en kreeg levenslang.

Het is 2013. Zes weken nadat Janie Jenkins op vrije voeten is gekomen. Wegens het beïnvloeden van bewijsmateriaal heeft ze een nieuwe identiteit gekregen met behulp van haar advocaat Noah. Noah is lang, knap, heeft warrig bruin haar en is opgegroeid in Mississippi. Janie heet nu Rebecca Parker en heeft bruin stom haar en een lelijke bril en haar kleren zijn vreselijk flatterend vergeleken met hoe ze eerst door het leven ging als societyster. Haar vader heet Jacob Elsinger en haar moeder Marion Elsinger. Noah en Janie hebben een plan. Janie zal naar het stadje Wisconsin dichtbij Chicago gaan, zodat Noah haar af en toe eens op kan zoeken als hij in de stad is.

Janie is op de vlucht in de trein, maar de medewerker van de trein heeft haar herkend. Ze heeft ook veel te veel praatjes! Ze gooit haar plannen om en verdwijnt uit de trein. Ze overnacht in een hotel en besluit ten noorden van Mc Cook te gaan. Ze heeft ongeveer vier honderdtachtig km te gaan. Janie heeft alleen een auto nodig, gelukkig is ze slimmer dan de baliemedewerkster en steelt haar truck. In haar vlucht belandt ze aan de rand van de weg, wegens te weinig benzine. Door de hulp van Leo, met zijn wietrokende metgezel Walt, belandt Jane in het plaatsje Ardelle naast het plaatsje Adeline. 

Ardelle ligt diep verscholen in de Black Hills. Op de Oostelijke hellingen van het Odakota-gebergte (South Dakota). Het is een prachtig stadje en met een klein groepje goudzoekers in 1885 gesticht door de Company van J. Tesmond Percy tegelijkertijd met het stadje Adeline. Ardelle is uitgegroeid tot een redelijk stadje met een kerk en drie bars.

Janie ontmoet meerdere mensen in dit plaatsje waaronder Cora Kounty die de oprichtster is van de plaatselijke feesten in dit stadje. Voor de 2e keer ontmoet Janie Leo, Walt e.a. Ondertussen komen er dingen aan het licht waarin Janie haar interesse worden gewekt. Ze gaat op onderzoek uit...

Meteen was ik geboeid door het verhaal, welke in de ik-vorm wordt verteld. Spannend tot de laatste zin.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen