30-04-15

Recensie: De langste nacht - Otto de Kat

Titel: De langste nacht
Auteur: Otto de Kat
Recensie: Miranda
Genre: Roman
ISBN: 9789028260467
pagina's | Uitgeverij Van Oorschot | februari 2015

Otto de Kat:
De langste nacht is de vijfde roman van Otto de Kat. Zijn eerdere romans - Man in de verte, De inscheper, Julia en Bericht uit Berlijn werden lovend ontvangen in binnen- en buitenland en beleefden vele herdrukken. Zijn werk is vertaald in het Duits, Engels, Frans, Italiaans, Zweeds en Spaans.

Het verhaal:
Sinds de bevrijding woont Emma Verweij in een straat die tijdens de oorlog een bastion van vriendschap en liefde is geworden. Ze trouwt er, krijgt kinderen en 'vergeet' de tijd waarin ze met haar eerste man in nazi-Berlijn woonde. Nu, 96 jaar oud, bereidt zij zich voor op het einde van haar leven. In de laatste nachten herleeft zij haar gelukkige jaren, maar meer nog komt zij onder vuur te liggen van verdrongen scènes uit haar verleden. Dan komt terug wat verdwenen leek. De oorlog spookt in haar door, ze verdwaalt in haar herinneringen aan de liefdes die ze heeft gekend, ze ondergaat opnieuw en heviger dan ooit het leven dat ze leefde en niet leefde. Het is alsof de dood haar wakker schudt.

Recensie door Miranda:
In deze mooie historisch roman wordt er kennis gemaakt met Emma, Emma is 96 jaar oud en heeft een heel leven achter zich. De langste nacht is een toepasselijke titel, voor Emma is het de laatste nacht voor haar dood de volgende dag. Ze wacht op haar twee zoons. In deze laatste uren blikt zij terug op haar roerige leven en neemt de lezer mee naar Berlijn ten tijde van de Tweede Wereldoorlog en de jaren na de oorlog in Rotterdam.

Emma moet na een schokkende gebeurtenis in Berlijn vluchten, hierbij komt zij uiteindelijk in Rotterdam terecht. Het is een gebeurtenis welke haar op 96-jarige leeftijd nog achtervolgt en zo een indruk op haar hele leven gehad heeft. Het is een subtiele rode draad die je telkens weer tegen komt. Maar toch blijft hangen. In Rotterdam komt Emma in een straat te wonen met mensen waarmee zij een nauwe band ontwikkeld, o.a met haar toekomstige man en vader van haar twee kinderen, Bruno. Zij maakt er nieuwe vrienden, maar ook ziet zij een deel van deze vrienden verhuizen en sterven waardoor Emma zich steeds eenzamer en alleen gaat voelen. Meer en meer wordt er prijs gegeven naarmate het boek zich vordert.

De langste nacht is de vijfde roman van Otto de Kat, een aantal personages die in dit boek voorkomen, waren hoofdpersonen uit eerdere boeken. Hierbij krijgt de lezer een kijkje in de levens van deze personen, maar soms is het te summier om daadwerkelijk kennis te krijgen van hetgeen er gebeurt is waardoor de aandacht kan verslappen. Maar de vertelkunst van Otto de Kat is noemenswaardig, soms zelfs poëtisch te noemen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten