22-08-15

Recensie: Foutje in mijn hoofd - Simonne van Gennip

Titel: Een foutje in mijn hoofd
Auteur: Simonne van Gennip
Recensie: Xandra Sc
Genre: Waargebeurd: gezondheid
ISBN: 9789023489238
240 pagina's | Uitgeverij Cargo | 2014
Simonne van Gennip:
Simonne van Gennip (1974) werkte als journaliste toen ze werd getroffen door een hersenbloeding. Ze was op dat moment hoogzwanger van haar eerste kind. Tegenwoordig woont Simonne met haar gezin in Voorburg en is ze eindredacteur bij Straatnieuws.

Het verhaal:
Simonne is zeven maanden zwanger wanneer ze getroffen wordt door een hersenbloeding. Van een gedreven journaliste die midden in het leven staat, verandert ze plotseling in een patiënte die niets meer kan en weer moet leren praten, schrijven, eten en lopen. Gevangen in haar eigen, onwillige lichaam moet ze bovendien de zorg dragen voor haar baby. Worstelend met vragen over de toekomst, haar man, stiefdochters en vrienden leert ze opnieuw zelfstandig in het leven te staan.

Recensie door Xandra Sc:
Dit boek gaat over Simonne, wie een hersenbloeding krijgt als ze 7 maanden zwanger is van haar eerste kind. Het boek is in drie delen opgedeeld, deel 1 Ontwaken, deel 2 Overleven en deel 3 Doorleven. Het eerste gedeelte Ontwaken is heel levendig geschreven met veel emoties en raakte me diep. Ik werd gelijk in het boek getrokken door de persoonlijke sfeer. Heel mooi geschreven.

Bepaalde zinnen hebben me erg geraakt, bijvoorbeeld deze; Ik hoor bij de patiënten, bij de zielige wezens die je nauwelijks meer mensen kunt noemen. Wat haat ik ze.

In dit gedeelte wordt ook door Simonne beschreven hoe verschillende hulpverleners met haar omgaan. Ik zelf werk ook in de gezondheidszorg en het raakte me dat sommige hulpverleners zich zo slecht in haar verplaatsten. Ik zelf ging ook weer nadenken hoe ik mensen benader en hoe belangrijk dat is. Ook de afasie en de apraxie het is zo helder of je er  zelf bij bent. Maar het is niet te bevatten hoe snel je leven ontwricht raakt in 1 klap. Gelukkig weet Simonne nog goed dat ze in verwachting is en ook dat ze een meisje verwacht en hoe ze haar gaan noemen. Het is duidelijk te lezen hoeveel kracht dit nog ongeboren leven haar schenkt.

Opeens besefte ik dat ik niets zou zijn zonder haar. Dat ik het alleen volhield in het revalidatiecentrum vanwege mijn kindje.

Ook als ze met een vriendin een stukje loopt wordt heel duidelijk hoe normaal bepaalde dingen zijn voor als je gewoon gezond bent. Wat een tocht, denk ik (Simonne), maar ik zie niets aan Maartje. Geen gehijg, geen vermoeidheid, geen zweet op haar voorhoofd.

Ook komen er stukken in voor over Simonne’s moeder. De stukjes mama/oma, ze vertelt daarin over haar sterke moeder. Wat is moeder zijn toch een belangrijke rol, welke leeftijd een kind ook heeft. Echt emotioneel.

Deel 2 Overleven, lijkt met meer afstand geschreven, meer zakelijk. Het is ook erg persoonlijk en waardevol, maar minder emotioneel beladen. In dit deel wordt beschreven of de radiotherapie het mankement in haar hoofd heeft doen afsterven. En er wordt beschreven hoe het met Simonne is en wat haar beperkingen zijn na de hersenbloeding.

Deel 3 Overleven, ik vond deze zin erg belangrijk voor dit gedeelte. Omdat het laat zien dat je, je veelal aan je werk spiegelt om te weten wie je bent. Ik was niets en niemand. Ik had wie ik was altijd gespiegeld aan wat ik deed. Nu was ik zogoed als niets waard, omdat er geen werkgever was die op mij wachtte.

Ik moet leren leven met dit gemis. En dat is misschien wel moeilijker dan vechten. Zo duidelijk, ook denk ik waar ze nu staat. Haar leven is rijk maar wordt nooit meer zoals het was.

Een boek met veel emotie en humor. Het liet mij inzien hoe het is aan de patiëntenkant. Het heeft mijn blik verbreed. Heldere en goed te lezen boek. Ik geef dit boek 5 sterren. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.