27-01-16

Recensie: IJzeren vogels - Michelle Andon

Titel: IJzeren vogels
Auteur: Michelle Andon
Recensie: Xandra
Genre: Young Adult
ISBN: 9789463080279
496 pagina's | Uitgeverij Zilverspoor | oktober 2015
Michelle Andon:
Michelle Andon, pseudoniem van Mihaela Andonoaei woont sinds juli 2000 in Nederland. Met een journalistieke achtergrond en een brandende passie voor schrijven, heeft ze haar kans gewaagd door aan verschillende literaire wedstrijden deel te nemen. Onder haar eerste pseudoniem Michélle Thoth, als ook onder haar eigen naam, zijn er gedichten opgenomen in de wedstrijdbundels `Elly Blom Poëziewedstrijd 2013´ en `In de zilverkast´.

Het verhaal:
De klauwen van het communisme grijpen steeds dieper in op het dagelijks leven van het Roemeense volk. Clara Medeleanu, een meisje dat met haar grootouders op het nog redelijk onaangeroerde platteland woont, droomt over een toekomst als piloot. In een cultuur waarin de rechten van de vrouw, evenals de rechten van de mens over het algemeen, niet erkend worden, is haar droom zo goed als onbereikbaar. Daar komt Clara snel achter wanneer ze naar de hoofdstad verhuist, want niets is hier wat het lijkt.

Recensie door Xandra:
Ijzeren vogels is een roman waar ik erg nieuwsgierig naar was. Normaliter ben ik niet zo geïnteresseerd in dit soort boeken, maar ik heb zulke goede reacties gehoord en gelezen dat ik een eigen mening wilde vormen. Wilde weten waarom dit boek anders zou zijn dan soortgelijke boeken in dit genre. En ook of het boek mij net zo zou bekoren als dat dit boek dat deed bij mensen in mijn omgeving. Ik ben begonnen in dit boek en ik heb elke vrije minuut genomen die ik had om verder te lezen. Het verhaal leest niet snel, niet vlug, maar in dit verhaal heb je daar niet echt last van. 

Het verhaal speelt zich af in het oude Roemenië, tijdens het communistisch bewind. Clara (hoofdpersoon in dit boek), droomt zoals ieder meisje over haar toekomst. Ze wil heel graag piloot worden, maar niemand neemt haar serieus. In deze cultuur is er namelijk geen plaats voor de rechten van de vrouw, ook niet voor de rechten van de mens. Ze hebben te doen wat ze moeten doen, daar blijft het bij. Maar Clara geeft niet op. Ze gaat weg bij haar opa en oma die nog op het platteland wonen en gaat bij haar moeder en nieuwe man Victor wonen in de hoofdstad Boekarest.  Eindelijk kan Clara naar school. Al is niks wat het lijkt. Victor blijkt van de oude stempel, een harde man. Een strenge man, en man die de baas is in huis. Een man die er steeds voor zorgt dat voor Clara haar droom zo goed als onbereikbaar wordt. Gelukkig heeft Clara haar lieve en zorgzame moeder aan haar kant, Clara kan op de zondag naar de modelbouw groep voor miniatuur vliegtuigjes. Haar moeder liegt hiervoor tegen Victor, want deze zou dit nooit goedkeuren. Maar hoe overleef je in deze wereld als je je moeder verliest, hoe ga je verder en hoe blijf je in je dromen geloven in een wereld van bedrog en egoïsme. Het boek heeft een verrassend einde dat ik niet heb aanzienkomen. En ik weet niet helemaal zeker of dit boek hierdoor nu beter is geworden dan met een ander einde. 

Het boek heeft in ieder geval als motto dat als je knokt voor je dromen, idealen en je gevoel voor eigenwaarde dat je een heel eind kan komen. Dit is geen feel good roman, maar een roman dat je laat nadenken, over hoe je zelf in het leven staat, wat zijn je waarde en normen. Althans dat gebeurde bij mij. Ik vond dit een verassend mooi boek, ik raad dit aan voor liefhebbers van boeken van Maria Genova.

2 opmerkingen:

  1. Wel een interessant boek, maar toch zit erbij enige twijfel. Ik denk dat ik hem eerst even in mijn handen gehad moet hebben en een beetje doorgebladerd voordat ik definitief ja of nee zeg.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh, ik ben deze recensie van jou heel toevallig vandaag tegengekomen. Wat een mooie verrassing, Xandra. Heel erg bedankt! :-)

    BeantwoordenVerwijderen