29-01-16

Recensie: Rotschool - De ergste jaren van mijn leven - James Patterson

Titel: Rotschool - De ergste jaren van mijn leven
Auteur: James Patterson
Recensie: Thea
Genre: Jeugd
ISBN: 9789044826265
280 pagina's | Clavis Uitgeverij | november 2015

James Patterson:
‘Toen onze zoon Jack acht jaar oud was, was hij geen leesfanaat. Ik weet zeker dat mijn vrouw en ik tijdens de opvoeding een half miljoen fouten hebben gemaakt, maar in de achtste zomer van onze begeleiding hebben we iets goed gedaan: we vertelden hem dat hij het gras niet hoefde te maaien (hoera!), maar dat hij wel iedere dag zou gaan lezen (boe!).’
Aan het woord is James Patterson, de Amerikaanse succesauteur die wereldwijd ruim 260 miljoen boeken verkocht. Hij werd bekend als schrijver van thrillers voor volwassenen, maar richt zich de laatste jaren steeds meer op een jonger publiek. Door zijn zoon vond hij namelijk een nieuwe missie: zo veel mogelijk kinderen aan het lezen krijgen.
Bij Jack is dat gelukt, want de jongen wil alsmaar meer boeken. En dat wil ieder kind, denkt Patterson, zolang het mag lezen wat het leuk vindt. Romans of gedichten of stripalbums of vampierverhalen of moppenboekjes of de ingrediëntenlijst op het pak hagelslag: het maakt niet uit, als jongeren maar lezen. ‘Hoe meer een kind leest,’ zegt Patterson, ‘hoe beter het gáát lezen.’

Het verhaal:
Hallo, hier is het: het ware verhaal van mijn leven tot nu toe. Als je ooit in de brugklas hebt gezeten, dan snap je het meteen. Dat vreselijke jaar. Als je nog niet in de brugklas zit, dan zul je het snel begrijpen.

Recensie door Thea:
Wat een heerlijk hilarisch verhaal over brugklasser Rafe Khatchadorian (Rafe) en zijn operatie R.A.F.E. Een verhaal waarbij ik dan ook regelmatig hardop heb geschaterd om de capriolen van Rafe. Het verhaal wordt ondersteund door de vele zwart-wit illustraties. Rafe heeft een denkbeeldige vriend, Leonardo de Zwijger (Leo). Leo is niet zomaar een denkbeeldige vriend, nee Leo is zoveel meer. Thuis heeft Rafe het niet makkelijk met Beer, de vriend van zijn moeder, die hem Flop noemt en met wie hij vaak ruzie heeft. 


Naast het uit handen proberen te blijven van de grootste pestkop op school, Miller de Killer, moet Rafe ook een manier bedenken om dit vreselijke schooljaar door te komen. Samen met Leo bedenkt hij een plan, Operatie R.A.F.E. (Rules Are not For Everyone). In ruil voor punten zal hij alle gedragsregels uit het groene boekje overtreden. Kauwgom in de klas? Vijfduizend punten! Het alarm laten afgaan? Vijftigduizend punten! Hoe hoger het risico om gepakt te worden, hoe meer punten Rafe kan verdienen. Leo weet waar Rafe zijn verdiende punten voor in kan wisselen, maar dan moet hij wel minimaal één miljoen punten hebben. Goede reden dus om alle regels te overtreden! 

“(…)begon ik te bedenken dat dit plan een groots einde zou moeten krijgen. Als Operatie R.A.F.E. me het leerjaar door zou moeten helpen, dan zou ik iets groots - nee: iets GEWELDIGS - moeten hebben als laatste uitdaging voordat ik naar het volgende level zou kunnen (dat was het volgende leerjaar).Ik moest Leo vragen me te helpen en het zou me een half miljoen punten opleveren - veel meer dan wat dan ook. Het moest iets zijn wat iedereen op school zou zien en iedereen zich nog lang zou herinneren, zelfs als ik al van school was. Maar het bracht ook veel risico met zich mee. Ik moest dat enorme aantal punten echt verdienen.”

De uitdagingen voor Rafe worden steeds groter en risicovoller. Operatie R.A.F.E. begint hem boven het hoofd te groeien. Als hij op een dag ziet hoeveel verdriet zijn moeder heeft door de problemen die hij op school veroorzaakt, komt Rafe voor een moeilijke keuze te staan: gaat hij door met zijn plan of stopt hij en zal hij zich de rest van het schooljaar als normale Rafe aan alle schoolregels houden? 

“Na wat er die avond gebeurd was, wist ik dat ik het spel op pauze moest zetten. Geen regels expres overtreden. Voorlopig even geen Operatie R.A.F.E. Geen verkoop van Zoem en geen geruzie met Beer. Misschien kon ik niet echt lief zijn, maar ik kon in ieder geval proberen een tijdje normaal te doen. Hoe moeilijk kon dat nu zijn?”

Zal het Rafe lukken zich hieraan te houden en het spel te laten voor wat het is? Maar zijn grote, néé geweldig grote uitdaging voor het einde van het schooljaar dan, een uitdaging welke iedereen zich zou blijven herinneringen, moet hij dit ook laten voor wat het is? Of zal hij nog een keer…

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.