27-03-16

Boektrailer: Dit ben ik - Guusje Slagter


Dit ben ik is een bijzonder boek. Een Wreck this journal voor jonge mensen die op zoek zijn naar hun eigen ik; of modern gezegd; je personal brand. Tijdens haar studie kwam Guusje Slagter er achter dat veel mensen het moeilijk vinden zichzelf te omschrijven. De vraag wie ben je? is een soort horror verhaal. We worden door de maatschappij en de marketingwereld alleen maar in hokjes geplaatst, behandeld als kuddedieren, of als domme schapen. We vergeten onszelf, onze eigen keuzes. Simpelweg omdat wij niet goed weten wie we zelf precies zijn, wat we leuk vinden. Daarom bedacht ze een uniek concept in boekvorm dat mensen helpt om zichzelf beter te leren kennen.

Dit boek helpt je jezelf de juiste vragen te stellen, aan het denken zetten over je eigen positie/rol in deze wereld tussen alle anderen. Je identiteit wordt gevormd door degene om je heen. Alleen kies jij wel de juiste bewegingen om jouw heen? Het boek bestaat uit opdrachten, illustraties en korte verhalen die je aan het denken zetten over jezelf en je helpen te ontdekken wie je nu eigenlijk bent. Hoe kijk je naar de wereld? Wat wil je met je leven? En vooral hoe wil je dat andere naar je kijken?

144 pagina's | ISBN:9789402601046 |  Aerial Media Company | maart 2016 


Bron: Guusje Slagter

26-03-16

Duimbreed geluk. Avontuur in een rolstoel - Milo Derdeyn


Zwaar gehandicapt, na een slecht afgelopen afdaling uit een helikopter, gevolgd door een jarenlange revalidatie, stond hij er weer: praktisch veroordeeld tot een leven in een rolstoel. Dat vond hij veel te beperkend en hij besloot de wijde wereld in te trekken, ondanks zijn handicap... Op avontuur met een rolstoel. Liftend of op eigen krachten. Kriskras door België en ook tot voorbij de poolcirkel in Finland. Ruim een kwarteeuw na het levensbedreigende ongeval vertelt hij zijn avontuur, tot in zeer aangrijpende details. Over hoop en wanhoop en over doorzettingsvermogen. Een leven vaak afhankelijk van Duimbreed Geluk.

222 pagina's | ISBN9789402220209 | Boekscout | 2015 | € 18,95


Fragment:
Ik weet natuurlijk niet meteen wat de gevolgen van mijn val zijn. Langzaam dringt het tot me door dat een en ander in mijn leven definitief is afgelopen. Ik slaap slechts een paar uur per nacht. Steeds weer word ik wakker met pijn. In het ziekenhuis verlies je bovendien bijna elke notie van tijd. Het ritme van dag en nacht is alleen nog te herkennen aan het ontiegelijk vroege tijdstip waarop men de deur van de kamer opengooit, een thermometer onder je oksel steekt en een half uur later ontbijt en medicijnen op de tafel neerkwakt. Je kunt niet meteen beginnen met eten. Het moet je namelijk aangereikt worden. Na een paar weken weet ik instinctief dat het 'amen en uit' is met mij. Op sterven na dood?

Helemaal in het begin krijg ik vaak bezoek van collega's en vrienden. Die praten over het moment dat ik terugkom en zal kunnen deelnemen aan de winterstage voor bergbeklimmers in het Franse Chamonix. Misschien kan ik, in afwachting dat het opnieuw helemaal goed wordt met mij, als instructeur beneden aan de rotswand staan en zo richtlijnen geven aan beginnende klimmers. Nogal naïef natuurlijk, maar weet je veel als je na een zwaar ongeval op een ongemakkelijk ziekenhuisbed vastgesjord ligt.

Nog later blijkt inderdaad dat ik zeer veel dingen in het leven - die ik zo verschrikkelijk graag deed tot op de dag van het ongeval - niet meer zal kunnen doen. Ik lig hier als een hulpeloos wezen dat praktisch niets meer alleen kan of mag. Door die gebroken ruggenwervel is ook de band met 'normale' mensen gebroken. Die normale mensen, dat zijn voortaan de anderen.

25-03-16

Recensie: Levenshaast - Ingeborg van Beek


Titel: Levenshaast
Auteur: Ingeborg van Beek
Recensie: Thea
Genre: Waargebeurd: gezondheid
ISBN: 9789401605168
254 pagina's | Xander Uitgevers | maart 2016


Ingeborg van Beek:
Ingeborg studeerde Hoge Hotelschool en liep stage in Parijs, Brussel en Koeweit, waarna zij haar carrière startte in de wereld van marketing, communicatie en pr. In 2007 startte ze haar eigen adviesbureau Shake The Tree. Daarnaast is Ingeborg ambassadeur voor de stichting Stop Hersentumoren en schrijft ze voor De Telegraaf over haar ziekte. Ingeborg woont met haar vriend en hun twee kinderen in Amsterdam.

Het verhaal:
'Mijn naam is Ingeborg. Ik ben negenendertig en sta midden in het leven. Ik heb een zoon van vier, een dochter van twee, een eigen bedrijf en heel veel plezier. En ik heb ook een hersentumor.'

Ingeborg van Beek kreeg twee jaar geleden een verpletterende diagnose: een ongeneeslijke hersentumor. Terwijl ze tijdens de onderzoeken en de levensbedreigende operatie heen en weer geslingerd wordt tussen emoties van verdriet, onzekerheid en angst, wordt in haar binnenste het vuur alleen maar aangewakkerd. Ze heeft haast om alles te doen, meteen. Haar leven moet opeens haarscherp in kaart worden gebracht. Heb ik ergens spijt van? Verlang ik ergens naar? Is mijn relatie nog bijzonder genoeg?


In Levenshaast vertelt Ingeborg haar kwetsbare en authentieke verhaal over leven met een tikkende tijdbom in haar hoofd. Over haar verdriet en haar optimisme en haar rotsvaste geloof in de kracht van het nu.


Mijn mening:

"“Het is helemaal niet die rottumor die me parten speelt. Dat is zo’n klein onderdeel van mijn lichaam. Het is mijn gedrag eromheen dat ons leven zo op zijn kop heeft gezet."


Levenshaast vertelt in korte hoofdstukken het aangrijpende verhaal van Ingeborg van Beek, 37 jaar, samenwonend met Peter en hun twee jonge kinderen Tygo en Eline, ondernemer en volop genietend van het leven. Maar dan slaat het noodlot toe en staat hun leven op zijn kop. Als zij op een avond hun twaalf weken oude dochter Eline in bed borstvoeding geeft, krijgt ze een zware epileptische aanval. Ingeborg blijkt een ongeneeslijke hersentumor te hebben. Een risicovolle operatie volgt. Het blijkt niet mogelijk om de gehele tumor te verwijderen in verband met de risico’s die dit met zich mee zal brengen. Ingeborg leeft verder met een tijdbom, een sluipmoordenaar, in haar hoofd...  


“Ik wil meedraaien alsof er niets veranderd is, maar alles is anders. Ik ben ziek, maar doe alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Ik hang met mijn nagels in de gescheurde fundering van mijn eigen leven en zoek driftig naar lichtpuntjes: de lach naast de traan, het feest van het leven naast de schaduw van de dood. 


(..)Maar mijn levenshaast en de drang om alles uit het leven te halen blijven overheersen. Het deel van mij dat door de dagen heen jakkert vecht met het deel dat wil verstillen. Ik droom over een blauwe zee, steeds weer, het is rust die ik graag wil voelen. Maar ik heb vuur in mijn hart en een onrustige geest, die altijd door wil.”


Vanaf dat moment wil Ingeborg alles uit haar leven halen wat eruit te halen valt, ze heeft haast, levenshaast. Ze gaat uit, wordt dronken, laat zich verleiden tot het nemen van een MDMA-capsule, stort zich op haar werk en gaat vreemd met zakenpartner Mark. Haar relatie met Peter loopt hierdoor stuk. Na enkele therapiesessies willen ze het samen weer proberen. Vlak voor haar vijfde hersenscan realiseert Ingeborg zich: "Nu, anderhalf jaar na de diagnose, met de vijfde MRI-scan voor de deur en een relatie balancerend op een broos fundament, begin ik te beseffen waar ik echt bang voor ben …. Ik ben bang om te leven.”


“Dum Vivimus Vivamus: Laat ons leven, zolang we leven. Want zo is het!”


Levenshaast vertelt het aangrijpende verhaal van Ingeborg van Beek. Ik moet eerlijk zijn, mijn verwachtingen van te voren waren anders dan het verhaal welke ik las. Ik dacht een ervaringsverhaal over leven met een hersentumor en met name het verloop van het ziekteproces te gaan lezen. Maar, zoals Ingeborg het zelf op een gegeven moment beschrijft; “Het is helemaal niet die rottumor die me parten speelt. Het is mijn gedrag eromheen dat ons leven zo op zijn kop heeft gezet." En over dat gedrag, de haast om alles uit het leven te halen sinds zij de diagnose ongeneeslijke hersentumor kreeg, vooral daarover gaat dit boek. Dit was voor mij even een omschakeling, maar snel daarna werd ik gegrepen door haar verhaal en kon ik het boek niet meer wegleggen voordat het verhaal gelezen was...


20-03-16

Boektrailer: Black Eyed Susans - Julia Heaberlin


Op haar zestiende werd Tessa Cartwright door een seriemoordenaar voor dood achtergelaten op een akker in Texas, samen met de lichamen van drie andere slachtoffers. Ze was de enige overlevende, met slechts vage herinneringen aan wat haar was overkomen. Vanaf die dag stond zij bekend als een van de ‘Black-Eyed Susans’, een bijnaam die verwees naar de bloemen die groeiden op de vindplaats van de meisjes. Het was Tessa’s verklaring die de dader in de dodencel deed belanden. Althans, dat dacht ze…

Bijna twintig jaar later ontdekt Tessa bij haar huis een veld vers geplante, bloeiende Black-Eyed Susans. Ze gelooft dat het een teken is van de moordenaar, die nog vrij rondloopt. Bang geworden dat door haar nu een onschuldige vastzit, besluit ze de verdediging te helpen. Maar ze wordt geplaagd door flarden van herinneringen en vreest voor de veiligheid van haar dochter. Wat niemand weet is dat het angstige, fragiele meisje dat Tessa was, een muur van geheimen om zich heen heeft gebouwd.

352 pagina's | ISBN: 9789400507159 | AW Bruna Uitgevers | Verschijnt 19 april



19-03-16

Drijvende oogballen in een pannetje! - Irene Zwaan


Wat hebben zij met wc’s? 
Waarom aten ze 22 keer bij McDonald’s? 
Wat zijn ‘drijvende oogballen in een pannetje’?

Irene Zwaan reisde met haar man en twee kinderen van acht en tien jaar oud door China. De vele contrasten van het land heeft ze tijdens de reis opgeschreven in een dagboek dat de basis is geweest voor dit reisboek. In dit reisverslag maakt het gezin mooie, ontroerende en hilarische momenten mee. Zij verbleven in bijzondere hotels, namen vliegtuigen, nachttreinen en metro’s door heel het land en beleefden een reis om nooit te vergeten. Behalve de mooie en persoonlijke momenten die het gezin heeft meegemaakt, vindt de lezer in dit reisboek een heel aantal praktische tips om het beste uit een reis door China te halen! 

112 pagina's | ISBN9789402223651 | Boekscout | februari 2016 | € 16,25 

Fragment:
Ik moet ineens hoognodig naar de wc. Ik vermoed dat er diarree aankomt, tenminste zo voelt het. Als ik de wc binnenloop is er nergens wc papier te bekennen. Dus ga ik naar de dames, die in een hokje bij de ingang staan. Ik vraag met gebarentaal naar wc-papier. Wijs met mijn hand naar me billen en maak maar een veeg beweging. Engels spreken kunnen ze niet. Gelukkig snappen ze me, want ik heb best wel veel haast, zeg maar! Dan krijg ik maar twee velletjes. Hoe leg ik nou met gebarentaal uit dat ik diaree heb. Dan maar nee knikken en meer vragen door het papier aan te wijzen. Ik krijg nog één velletje erbij. Nou word ik toch erg onrustig en maak ik veel geluid en bewegingen. Waarop het vrouwtje nee schudt. Ik knik ja, zij schudt nee. Ik weet niet meer welke beweging ik maakte, maar deze keer krijg ik gelukkig meer! Nu racen naar de wc. Gelukkig zijn er ook normale wc´s, want op veel publieke wc´s heb je alleen maar een gat in de grond. Pffff dat luchtte enorm op!!!

Als ik terug loop zie ik een menigte Chinezen rondom de meiden. Ze zijn allemaal foto´s aan het maken. Om de beurt poseert er wel iemand met ze. Achter hen zijn de mooie gebouwen van de Verboden Stad zichtbaar, heel fotogeniek, maar iedereen staat omgedraaid foto´s van onze dochters te maken. Het is wel bijzonder om dit zo mee te maken.

15-03-16

Recensie: Vertrouw me maar - Marlies Slegers

Titel: Vertrouw me maar
Auteur: Marlies Slegers
Recensie: Thea
Genre: Jeugd
ISBN: 9789020624762
190 pagina's | Uitgeverij Kluitman | februari 2016


Marlies Slegers:
Marlies Slegers groeide op in Indonesië. Tijdens haar jeugd hield ze dagboeken bij en schreef ze verhalen en gedichten. op haar achttiende verhuisde ze naar Nederland, waar ze ging studeren en werken. Een schrijfcarrière bleef echter lonken en ze besloot schrijfworkshops te volgen. Met haar korte verhalen won ze diverse prijzen. Inmiddels heeft ze meer dan twintig boeken op haar naam staan, waaronder de serie I Love Liv en het handboek Soci@l Kids - Je kind op social media.

Het verhaal:
Kaat heeft een nieuwe profielsite ontdekt: MyFriendz. Daar leert ze de leuke DJ15 en zijn zus, het model Chloe, kennen. Misschien kan Chloe haar wel helpen om zelf model te worden! En daar is de webcam heel erg handig bij. Maar eerst is er het schoolkamp: zwemmen, met z'n allen bij het kampvuur zitten, in tentjes slapen en misschien leert ze haar nieuwe klasgenoot Michael wel wat beter kennen...

Michael komt uit Australië en hij vindt het maar niks, zo'n schoolkamp. Zeker niet als zijn vader het ook nog eens heel goed - te goed - blijkt te kunnen vinden met de moeder van Sven. Michael wil het liefst weer terug naar down-under, waar hij lekker kan surfen met zijn vrienden. Maar hoe zorgt hij ervoor dat zijn vader ook weer terug wil? En wat is er toch met Kaat aan de hand?

Recensie:
Het boek Vertrouw me maar is eerder verschenen onder de titel Webcams, vriendjes en andere r@mpen. Vertrouw me maar vertelt het verhaal van Kaat en Michael. We lezen het verhaal afwisselend vanuit het perspectief van Kaat en Michael. In het boek vinden we ook email-, chat- en whatsappberichten. Het verhaal is in een prettige schrijfstijl geschreven, laat zich vlot lezen en sluit aan bij de belevingswereld van de doelgroep; internet, social media, webcam, chatten met leeftijdsgenoten. In het verhaal komen meerdere thema’s voor: verliefdheid, overlijden van een dierbare, heimwee, eenzaamheid en het gevaar van internet en social media. Meiden in de leeftijd van 10-12 jaar zullen dit boek graag willen lezen. Zelf vond ik het boek wat tegenvallen; enigszins voorspelbaar, weinig diepgang. 

“Eigenlijk was ze vanochtend, toen ze wakker werd en nog even een paar minuten was blijven liggen, ook wel geschrokken van zichzelf. En zo leuk en makkelijk als het gisteren had geleken, zo vervelend voelt het nu. Hoe heeft ze zich nou kunnen uitkleden voor de camera? Ze kent die Chloe niet eens. Maar misschien valt het ook allemaal wel mee. Hoelang heeft ze nou eigenlijk naakt gestaan? Nog geen halve minuut.”

Kathelijne (Kaat) en haar broer Luuk zijn vaak alleen thuis omdat hun ouders druk aan het werk zijn in hun eigen restaurant. Kaat heeft over een profielsite, MyFriendz.nl, gehoord en besluit er onder de nickname Candy12 een profiel aan te maken. Haar broer waarschuwt haar voorzichtig te zijn met wat ze aan wie wil laten zien. Maar Kaat vindt dat iedereen haar foto’s mag zien. Ze wil namelijk zoveel mogelijk vrienden en ThumbsUps verzamelen. Kaat komt op deze profielsite in contact met een jongen, DJ15 oftewel Dirk. Tijdens een chat vraagt hij Kaat om haar webcam aan te zetten, zijn webcam is stuk, dus Kaat kan hem niet zien. Hij vindt haar prachtig. Hij vertelt dat zijn zus Chloe model is en dat Kaat dat met wat hulp van Chloe ook kan worden. Maar dan moet Chloe haar wel kunnen zien voor de webcam. Hij zegt haar hem te vertrouwen. Chloe vraagt Kaat naakt te poseren voor de webcam zodat ze kan beoordelen of Kaat het lichaam van een model heeft. Kaat denkt Chloe te kunnen vertrouwen en doet wat er gevraagd wordt. Maar zijn DJ15 en Chloe wel te vertrouwen? Zijn ze wel wie ze zeggen dat ze zijn? Wat als ze kwade bedoelingen hebben, wat als er een filmpje van haar gemaakt is, naakt poserend voor de webcam? 

“Maar zijn leven is helemaal niet perfect. Mam is overleden, Kylie is samen met Drew, zijn vader lijkt opeens verliefd te worden op Annet en nu blijven ze ook nog eens langer in Nederland. Om het allemaal nog erger te maken is hijzelf verliefd aan het worden op Kaat. Dan wordt zijn vertrek naar Australië net zo lastig als zijn komst naar Nederland. Nee, dat wil hij niet. Hij kan er maar beter voor zorgen dat Kaat hem niet al te leuk gaat vinden. Net zoals hij ervoor wil zorgen dat zijn vader en Annet elkaar niet zien zitten. Zijn gedachten gaan terug naar vanochtend, naar wat hij heeft gedaan. Het voelt niet goed, maar het is de enige manier om ervoor te zorgen dat ze straks gewoon weer naar huis, naar Australië zullen gaan…” 

De Australische Michael woont sinds kort in Nederland. Voor het werk van zijn vader zijn ze voor enkele maanden naar Nederland verhuisd. Zijn moeder is overleden, hij mist haar heel erg. Michael en zijn vader wonen tijdelijk bij de ouders van zijn moeder. Michael mist zijn moeder, zijn vrienden, Australië. Hij vindt het moeilijk zijn draai te vinden in Nederland. Hij komt in de klas van Kaat terecht en gaat mee op schoolkamp. Michael vindt Kaat steeds leuker, maar hij wil niet verliefd worden, hij is hier tenslotte maar voor een paar maanden. Hij wil weer terug naar Australië, naar het huis waar ze met zijn moeder hebben gewoond en waar haar spullen nog steeds aanwezig zijn. Ook zijn vader gaat mee op schoolkamp en heeft het wel erg goed naar zijn zin met Annet, de moeder van Sven. Michael is bang dat zijn vader verliefd wordt op haar, hier moet hij een stokje voor steken. Straks wil zijn vader niet meer terug naar Australië en in Nederland blijven. Hij bedenkt een plan om ze uit elkaar te drijven. Maar of dit plan gaat werken?

“(…) ook al heeft ze soms last van heimwee, wil ze nu liever niet terug naar huis. Ja, ze vindt het natuurlijk heel fijn om haar ouders weer te zien, maar tegelijkertijd denkt ze aan Chloe en aan wat ze heeft gedaan voor de webcam. Ze heeft een knagend, raar gevoel. Juist op kamp heeft ze dat gevoel kunnen vergeten, maar nu ze aan thuis denkt, komt het terug. Ze draait zich om en denkt aan Michael. Ze begrijpt he-le-maal niets van jongens. De ene dag zoent hij haar, de andere dag doet hij of ze niet bestaat.”

Tijdens schoolkamp krijgt Kaat last van heimwee. Michael troost haar met de woorden van zijn opa: “Mijn opa zegt dat als je heimwee hebt naar iets of iemand, je naar de maan moet kijken en bedenken dat degene die je mist die maan ook ziet. Ook al is die persoon aan de andere kant van de wereld.”  Michael zoent Kaat. Maar de volgende dag negeert hij haar. Hij wil niet dat Kaat hem al te leuk gaat vinden, hij wil immers terug naar Australië... 

“Wat een puinhoop is haar leven op dit moment. En ze weet totaal niet wat ze eraan kan doen. Niemand kan haar helpen.”

Waarom zegt Michael dat Sven zijn ketting gestolen heeft, Kaat weet dat dit niet zo is, ze heeft immers gezien wat Michael deed. Toch verraad ze hem niet. Weer thuis na het schoolkamp vertelt Kaat tijdens een chatsessie aan Michael wat er aan de hand is, ze weet niet meer wat ze moet doen. Ze moet Michael beloven er met iemand over te praten, hij belooft haar met zijn vader te gaan praten en zijn geheim te vertellen… 

“Kinderen die zonder toezicht mogen computeren, komen vaak op allerlei ongewenste sites, komen in aanraking met mensen die niet altijd het beste met hen voor hebben. Soms doen volwassenen zich voor als kinderen en gaan dan met kinderen chatten, en voor je het weet, gebeuren dit soort dingen. Het is voor ouders best lastig, dat internet. Ze zijn er zelf niet mee opgegroeid en weten niet altijd wat ze ermee moeten, of ze denken dat het wel meevalt. Wij als school adviseren ouders altijd om de computer centraal neer te zetten, waar er een oogje in het zeil gehouden kan worden. Dat is voor de kinderen zelf ook veel veiliger, dan kunnen ze meteen om hulp vragen als er iets is wat ze niet begrijpen of wat ze niet willen zien.”

13-03-16

Boektrailer: Life on sneakers - Evi Renaux


Wat als je morgen niet meer kunt doen wat je altijd al deed? Wat als je hele leven ineens op zijn kop staat? Heb jij een plan B?

Voor Evi Renaux, alias Rue NØ, veranderde alles toen ze ziek werd. Haar lichaam zou nooit meer doen wat het voorheen deed, en dat zorgde ervoor dat ze een andere kijk op het leven kreeg. Ze ging terug naar de kleine dingen die haar gelukkig maken. Ze ontdekte nieuwe passies, besloot nieuwe dromen te creëren en haar verhaal te herschrijven. In 'Life on sneakers' nodigt ze iedereen uit om hetzelfde te doen. Vijf hoofdstukken leiden je door de golf van emoties waarin je terechtkomt na een tegenslag: onmacht, verdriet, hoop, aanvaarding en dankbaarheid. Evi's verhaal over de zoektocht naar hulp en een nieuw leven, de verschillende foto's, persoonlijke brieven, prachtige quotes, tekeningen en illustraties zetten je aan tot nadenken, geven je moed maar laten ook ruimte om te huilen of te lachen.


Bron: WPG Uitgevers België

06-03-16

Recensie: Heb lief - Lars van der Werf

Titel: Heb lief
Auteur: Lars van der Werf
Recensie: Thea
Genre: Poëzie
ISBN: 9789029091190
128 pagina's | J.M. Meulenhoff | februari 2016

Lars van der Werf:
Lars van der Werf is een Rotterdamse dichter die al versjes schrijft zo lang als hij zich kan herinneren. Per trein en ander openbaar vervoer trekt hij er met zijn typemachine op uit om versjes op maat te schrijven en overal te verkondigen dat 'Heb lief' is waar het leven om draait. 

Over het boek:
Ze zijn vaak maar heel kort en ogenschijnlijk ontzettend eenvoudig, maar de versjes van Lars doen iets met je. Ze beschrijven stuk voor stuk nét dat ene wat jij nooit onder woorden kunt brengen. Liefde, verlangen en geluk maar ook gemis en verdriet komen allemaal voorbij. Een bundel versjes van Lars van der Werf is het ideale cadeautje voor geliefden, familie en iedereen die je een warm hart toedraagt. Zijn eerste boekje Versjes van Lars was een succes, net als zijn optredens, waarbij hij op verzoek versjes op maat schrijft. Met zijn tweede bundel Heb lief voorziet hij zijn vele fans van 120 gloednieuwe versjes. 

Recensie door Thea:

"De mensen noemen me
naïef als ik zeg 'HEB LIEF'
Maar geloof me, van naïeve 
dromen, zijn de allermooiste 
dingen gekomen"

Opnieuw weet Lars van der Werf 'moeilijk onder woorden te brengen' gevoelens en momenten in korte, krachtige versjes te vangen. Zijn versjes gaan over alledaagse zaken maar vooral over de liefde in al haar facetten. Versjes over het weer, de zon, de regen. Over het leven en de dood. Over het vinden en verliezen van geliefden. Het ene moment to-the-point geschreven, dan weer aanzettend tot nadenken. Zijn versjes raken, ontroeren, bezorgen een glimlach op je gezicht. Heb lief is een boekje om regelmatig ter hand te nemen, de versjes zelf te lezen of deze voor te lezen aan je geliefde... 

"De vrolijkste mensen
hebben geen grote wensen
en hebben niks enorm nodig
om vrolijk te zijn.
Want de vrolijkste mensen
zijn zo vrolijk omdat ze al
vrolijk worden van heel erg
klein"