09-11-16

Recensie: Stop - Jessica Broekhuis


Titel: Stop
Auteur: Jessica Broekhuis
Recensie: Thea
Genre: Waargebeurd
ISBN: 9789400507746
288 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers (LeV.) | september 2016

Jessica Broekhuis:
Jessica Broekhuis studeerde politicologie en communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam en presenteerde daarna diverse tv-programma's voor onder meer de AVRO en Schooltv. Tegenwoordig is ze werkzaam in de hulpverlening.

Over het boek:
Een mooie carrière, een prachtig inkomen, feestjes: Jessica Broekhuis komt na haar studententijd terecht in de televisiewereld en oogst met haar scherpe tong al snel succes. Alles knettert en schittert, maar drank, coke en later gokken breken haar leven stukje bij beetje af. Na zestien slopende jaren beseft ze dat er iets radicaal moet veranderen. Ze vertrekt meer dood dan levend naar Zuid-Afrika, voor een intensief rehabtraject van zes maanden. Daarna begint haar herstel pas echt. 

Recensie door Thea:
“Ik heb een serieuze verslaving, maar dat durf ik aan niemand toe te geven, vooral niet aan mezelf. En het verraderlijke is: niemand ziet het aan me.”

Een aangrijpend, heftig en meeslepend verhaal, het verhaal van Jessica Broekhuis. Rauw en eerlijk schrijft zij over haar jaren van verslaving aan drank, coke en gokken. Daarnaast schrijft zij over haar verblijf in een rehab kliniek in Zuid-Afrika en de periode van herstel terug in Nederland. Achterin het boek vinden we een nabeschouwing door Hans Pijp, de psychiater die Jessica behandelde na terugkeer in Nederland. Het verhaal van Jessica zal niemand onberoerd laten, het is een verhaal welke je leest met een lach en een traan; het ene moment lees je een fragment welke een glimlach op je gezicht tovert, om vervolgens een fragment te lezen welke je een brok in je keel en een traan in je ogen bezorgd. 

“Waar ben ik mee bezig? Wat ben ik aan het doen? Ik zit op een trein en die is niet meer te stoppen. Ik heb een enkeltje, een enkeltje richting afgrond.”

Het verhaal begint met een beschrijving van haar jeugdjaren, hoe ze zich vaak eenzaam, alleen en somber voelt, in haar hoofd is het regelmatig een chaos. Als Jessica 17 is gaat ze met haar vriendinnen op vakantie, het is hier dat ze voor het eerst coke gebruikt. In haar studententijd is het de drank die rijkelijk vloeit, het leven is een groot feest. Na haar studie lacht het leven Jessica toe, ze komt in de glamour en glitter van het tv-wereldje terecht, een stralende toekomst ligt voor haar. Ze presenteert allerlei programma’s, het gaat haar voor de wind. 

“Het enige wat ik doe is gokken en snuiven. De boel is totaal uit de hand gelopen. Ik weet dat ik moet stoppen, maar ik heb geen idee hoe. Ik weet het echt niet meer. Wat ik wel weet is dat als ik zo doorga, de dood me komt halen, dan snuif en gok ik mezelf kapot. (…) Ja, ik moet echt stoppen. Maar nog niet vandaag, nog even niet.”

Maar met de glamour en glitter komen ook de feesten, drank- en cokegebruik in haar leven. Langzaam glijdt Jessica af naar een leven als verslaafde, verslaafd aan drank, coke en later ook gokken. Ze probeert regelmatig te stoppen maar houdt dit niet lang vol, steeds valt ze weer terug. Ze liegt, bedriegt, verzuimt bij haar werk, vrienden en familie, maakt grote schulden, gaat in de wiethandel en deinst er zelfs niet voor terug om haar moeder te bestelen. Jessica leidt een dubbelleven, niemand weet hoe haar leven in het teken van haar verslaving staat. Als uitkomt dat ze van haar moeder heeft gestolen, trekt haar familie haar handen van Jessica af. Haar vrienden vinden dat ze zich moet laten opnemen om te werken aan haar verslaving. Jessica laat zich onder curatele stellen, meldt zich aan voor schuldhulpverlening en vertrekt naar een rehab kliniek in Zuid-Afrika, waar ze uiteindelijk zes maanden zal verblijven. Jessica keert terug naar Nederland voor verder herstel...

“(…)Toch sta ik voor mijn gevoel als een reservespeler aan de zijlijn. Dat is de leegte van mijn zestien verloren jaren, dat is de eenzaamheid die ik aan mijn verslaving heb overgehouden. Daar rouw ik om. Daar huil ik om. (..)Ik heb mezelf op het dieptepunt van mijn leven overwonnen. Wat er nog komen gaat weet ik niet, dat weet niemand, maar ik weet wel dat ik het leven nu aankan.”

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.