29-01-16

Recensie: Rotschool - De ergste jaren van mijn leven - James Patterson

Titel: Rotschool - De ergste jaren van mijn leven
Auteur: James Patterson
Recensie: Thea
Genre: Jeugd
ISBN: 9789044826265
280 pagina's | Clavis Uitgeverij | november 2015

James Patterson:
‘Toen onze zoon Jack acht jaar oud was, was hij geen leesfanaat. Ik weet zeker dat mijn vrouw en ik tijdens de opvoeding een half miljoen fouten hebben gemaakt, maar in de achtste zomer van onze begeleiding hebben we iets goed gedaan: we vertelden hem dat hij het gras niet hoefde te maaien (hoera!), maar dat hij wel iedere dag zou gaan lezen (boe!).’
Aan het woord is James Patterson, de Amerikaanse succesauteur die wereldwijd ruim 260 miljoen boeken verkocht. Hij werd bekend als schrijver van thrillers voor volwassenen, maar richt zich de laatste jaren steeds meer op een jonger publiek. Door zijn zoon vond hij namelijk een nieuwe missie: zo veel mogelijk kinderen aan het lezen krijgen.
Bij Jack is dat gelukt, want de jongen wil alsmaar meer boeken. En dat wil ieder kind, denkt Patterson, zolang het mag lezen wat het leuk vindt. Romans of gedichten of stripalbums of vampierverhalen of moppenboekjes of de ingrediëntenlijst op het pak hagelslag: het maakt niet uit, als jongeren maar lezen. ‘Hoe meer een kind leest,’ zegt Patterson, ‘hoe beter het gáát lezen.’

Het verhaal:
Hallo, hier is het: het ware verhaal van mijn leven tot nu toe. Als je ooit in de brugklas hebt gezeten, dan snap je het meteen. Dat vreselijke jaar. Als je nog niet in de brugklas zit, dan zul je het snel begrijpen.

Recensie door Thea:
Wat een heerlijk hilarisch verhaal over brugklasser Rafe Khatchadorian (Rafe) en zijn operatie R.A.F.E. Een verhaal waarbij ik dan ook regelmatig hardop heb geschaterd om de capriolen van Rafe. Het verhaal wordt ondersteund door de vele zwart-wit illustraties. Rafe heeft een denkbeeldige vriend, Leonardo de Zwijger (Leo). Leo is niet zomaar een denkbeeldige vriend, nee Leo is zoveel meer. Thuis heeft Rafe het niet makkelijk met Beer, de vriend van zijn moeder, die hem Flop noemt en met wie hij vaak ruzie heeft. 


Naast het uit handen proberen te blijven van de grootste pestkop op school, Miller de Killer, moet Rafe ook een manier bedenken om dit vreselijke schooljaar door te komen. Samen met Leo bedenkt hij een plan, Operatie R.A.F.E. (Rules Are not For Everyone). In ruil voor punten zal hij alle gedragsregels uit het groene boekje overtreden. Kauwgom in de klas? Vijfduizend punten! Het alarm laten afgaan? Vijftigduizend punten! Hoe hoger het risico om gepakt te worden, hoe meer punten Rafe kan verdienen. Leo weet waar Rafe zijn verdiende punten voor in kan wisselen, maar dan moet hij wel minimaal één miljoen punten hebben. Goede reden dus om alle regels te overtreden! 

“(…)begon ik te bedenken dat dit plan een groots einde zou moeten krijgen. Als Operatie R.A.F.E. me het leerjaar door zou moeten helpen, dan zou ik iets groots - nee: iets GEWELDIGS - moeten hebben als laatste uitdaging voordat ik naar het volgende level zou kunnen (dat was het volgende leerjaar).Ik moest Leo vragen me te helpen en het zou me een half miljoen punten opleveren - veel meer dan wat dan ook. Het moest iets zijn wat iedereen op school zou zien en iedereen zich nog lang zou herinneren, zelfs als ik al van school was. Maar het bracht ook veel risico met zich mee. Ik moest dat enorme aantal punten echt verdienen.”

De uitdagingen voor Rafe worden steeds groter en risicovoller. Operatie R.A.F.E. begint hem boven het hoofd te groeien. Als hij op een dag ziet hoeveel verdriet zijn moeder heeft door de problemen die hij op school veroorzaakt, komt Rafe voor een moeilijke keuze te staan: gaat hij door met zijn plan of stopt hij en zal hij zich de rest van het schooljaar als normale Rafe aan alle schoolregels houden? 

“Na wat er die avond gebeurd was, wist ik dat ik het spel op pauze moest zetten. Geen regels expres overtreden. Voorlopig even geen Operatie R.A.F.E. Geen verkoop van Zoem en geen geruzie met Beer. Misschien kon ik niet echt lief zijn, maar ik kon in ieder geval proberen een tijdje normaal te doen. Hoe moeilijk kon dat nu zijn?”

Zal het Rafe lukken zich hieraan te houden en het spel te laten voor wat het is? Maar zijn grote, néé geweldig grote uitdaging voor het einde van het schooljaar dan, een uitdaging welke iedereen zich zou blijven herinneringen, moet hij dit ook laten voor wat het is? Of zal hij nog een keer…

15-01-16

Recensies: Kater - Margje Woodrow

Titel: Kater
Auteur: Margje Woodrow
Recensie: Saskia, Thea
Genre: Young Adult
ISBN: 9789025761462
208 pagina's | Gottmer Uitgevers Groep | november 2015


Margje Woodrow:
Margje Woodrow Margje Woodrow is auteur van spannende young adult thrillers. Eerder verschenen van haar hand 'Examendeal' en 'Geraakt', die allebei werden genomineerd voor de Hebban Crimezone Beste YA Thriller Award.

Het verhaal:
Het hockeyfeest van Chloë loopt enorm uit de hand, met alle gevolgen van dien... Hoe kon dit feest zo uit de hand lopen? Wanneer haar oppasfamilie op vakantie gaat, mag de 16-jarige Teddy twee weken op hun huis passen. Haar hockeyvriendin Chloë haalt haar over om een groot feest te geven. De dag erna heeft iedereen een flinke kater - van de drank, maar ook van de ravage die ze hebben aangericht. Dan volgt het vreselijke bericht dat Chloë levenloos is aangetroffen. Wie had het op Chloë voorzien, en waarom? Langzaam wordt duidelijk dat de hockeyvrienden niemand kunnen vertrouwen - zelfs elkaar niet.


Bron: UitgeverijGottmer

Recensie:

“Ze vroeg er zelf om. Echt waar! Ik zweer het: Ze. Vroeg. Er. Zelf. Om. Niemand zal het begrijpen. Niemand zal snappen wat ik heb gevoeld.”

Het boek vertelt het verhaal van de 16-jarige Teddy. Wanneer haar oppasfamilie op vakantie gaat, mag zij twee weken op hun huis passen. Haar vriendin Chloë haalt haar over er een feest te houden voor hun vrienden. Er is drank in overvloed, een bekende dj zorgt voor de muziek en veel onbekende mensen zijn op hun feest afgekomen. Het feest loopt al snel gigantisch uit de hand, wat achterblijft is een grote ravage. Wanneer Teddy de volgende morgen op zoek gaat naar Chloë blijkt ze niet in het huis aanwezig te zijn. Ook telefonisch lukt het Teddy niet contact met haar te krijgen. 

“Nog steeds is er geen enkel teken van Chloë. Ik ben gestopt met bellen en appen. Jolijn en Sabine ook. Ze reageert toch niet. Wel heb ik gecheckt of ze vandaag nog op Facebook of Instagram is geweest, maar ook dat is niet het geval. Ik vind het een beetje raar worden dat Chloë al zo lang niet online is. Dat is gewoon niets voor haar.” 

Waar is Chloë? Zij had beloofd Teddy te helpen met opruimen. Dan staan plotseling haar ouders, Jolijn’s ouders en Sabine’s moeder voor de deur. Ze hebben vreselijk nieuws over Chloë, haar lichaam is in het bos gevonden. Wat is er met haar gebeurd? Was het een ongeluk? Is zij vermoord? Maar door wie? En waarom? 

“Het is vreemd hoe we hier ieder op onze eigen manier het afschuwelijk nieuws over Chloë incasseren. Wat heeft dit voor gevolgen voor onze vriendschap? Kunnen we dit samen aan? Ik heb mijn vrienden meer dan ooit nodig. Ik kan het niet alleen. Ik kan niet zonder Chloë.”

Een zoektocht naar de dader vangt aan. Wie heeft dit op zijn of haar geweten en waarom moest Chloë sterven? Al snel blijkt dat meerdere mensen een mogelijk motief hadden voor haar dood. De vriendinnen ontvangen enge sms-berichtjes verstuurd vanaf Chloë’s mobiel. Wie zit hier achter en waarom? Heeft de dader het ook op de vriendinnen gemunt? Tijdens de zoektocht naar de dader worden meerdere geheimen binnen de vriendengroep blootgelegd. Ook Teddy heeft een geheim welke ze niet langer verborgen kan houden. Zijn haar vrienden nog te vertrouwen? En Chloë, was zij wel de persoon die Teddy dacht te kennen? Teddy doet een schokkende ontdekking ...

“Ik wil dit niet! Ik wil niet zien wat ik nu zie. Ik wil niet weten wat ik nu weet. Maar mijn ogen liegen niet.”

Het verhaal weet de lezer van begin tot einde in haar greep te houden. Je wilt weten wie dit op haar of zijn geweten heeft en waarom Chloë moest sterven. De auteur weet de lezer vaak op het verkeerde spoor te zetten. Tussendoor lezen we regelmatig fragmenten uit het gedachtegoed van de dader. 

“Weet u wat de ergste straf is? Voor ons allemaal? Dat we nooit meer een normale vriendschap kunnen hebben, met wie dan ook. Maar dan ook nooit meer. Sabine niet. Jolijn niet. En ik niet. Want ik ben zo bang dat we onszelf voortaan altijd zullen afvragen of we diegene kunnen vertrouwen. Of we onszelf wel kunnen vertrouwen.”

08-01-16

Recensie: Sexy selfies - Maria Genova

Titel: Sexy selfies
Auteur: Maria Genova
Recensie: Thea
Genre: Mens & Maatschappij
ISBN: 9789089759306
240 pagina's | Just Publishers | november 2015

Maria Genova:
Journaliste Maria Genova schreef een aantal succesvolle en taboedoorbrekende boeken. Zeer spraakmakend was Het Duivelskind, over foute ouders en falende jeugdzorg. In 2014 werd Maria Genova uitgeroepen tot schrijfster van het jaar.

Over het boek:
'Als je niet met mij naar bed gaat, zet ik je naaktfoto op alle pornosites...' Wat doe je dan? Veel jongeren maken sexy selfies. Het sturen van een naaktfoto naar je vriendje lijkt onschuldig, maar gedeelde foto’s worden razendsnel doorgestuurd. In Sexy selfies vertellen meisjes en jongens hoe erg ze daarmee gepest en bedreigd werden. Ook daders vertellen openhartig waarom ze naaktfoto’s doorsturen en soms zelfs verzamelen. En de ouders? Die weten niet eens met wie hun kinderen chatten. Ondertussen blijken ze zelf ook naaktfoto’s te sturen … Sexy selfies bevat ook veel tips. Kun je een sexy selfie maken zonder in de problemen te komen? Hoe kun je verhinderen dat je webcam wordt gehackt? En hoe pak je de pesters aan als je naaktfoto uitlekt?

Recensie door Thea:
“Het gekke is dat we onze kinderen nog steeds waarschuwen voor kinderlokkers die ze snoepjes op straat aanbieden, maar die kinderlokkers met snoepjes zijn allang verleden tijd. Tegenwoordig bieden ze alleen digitale snoepjes aan in de vorm van complimenten. De sociale media zijn heel geschikt om veel potentiële slachtoffers tegelijkertijd te benaderen en te kijken wie toehapt.”

Tijdens het lezen van dit boek dacht ik regelmatig bij mijzelf; wat ben ik blij dat ik ben opgegroeid in een tijd zonder internet en zonder mobieltjes. Woorden als sexy selfies, sexting, grooming en sextortion moesten nog uitgevonden worden. Het is bijna niet meer voor te stellen. Vandaag de dag rust er geen taboe meer op het maken, verzenden en ontvangen van seksueel getinte foto’s, video’s en berichten, vele jongeren hebben ooit (of meerdere malen) aan sexting gedaan. Maar wat als degene naar wie jij die sexy selfie stuurt er kwaadwillende bedoelingen mee heeft? 

“Ik denk dat niemand die het niet zelf heeft meegemaakt beseft wat voor effect zoiets kan hebben. Het maakt niet uit wie je bent, wat je bereikt hebt of hoe oud je bent, wanneer je jezelf naakt ziet en beseft dat de hele wereld zomaar mee kan kijken, voel je je vernederd. Hulpeloos. Alsof je geen enkele controle meer hebt over je leven.”

Wat als die naaktfoto die jij naar je toenmalige vriendje stuurde ineens te vinden is op internet, wat als die leuke jongen waar je enkele malen mee chatte en naar wie je (al dan niet onder druk) een sexy selfie stuurde, dreigt jouw naaktfoto te verspreiden onder je vrienden, op school en op social media, of die knappe dame met wie je seksueel getinte chatsessies had en die je wist te verleiden om voor de webcam uit de kleren te gaan, helemaal geen knappe dame blijkt te zijn, maar een bende die uit is op jouw geld? Hoe ga je hier mee om, wat zijn de gevolgen voor jou als slachtoffer, wat doe je hier tegen, is er überhaupt wel iets tegen te doen? Een sexy selfie is zó gemaakt, maar de gevolgen na verzending zijn vaak niet te overzien …

“De gevolgen van sexting zijn groot, want wat anderen van je vinden is op deze leeftijd enorm belangrijk. Sommige meisjes durven niet meer de straat op. Zelfs als er niets gezegd wordt, voelen ze de blikken in hun rug prikken. Op een gegeven moment wordt het gepest minder en bloeien ze weer op. Maar er hoeft maar één iemand te zijn die een oude naaktfoto opnieuw in omloop brengt en dan kan de ellende opnieuw beginnen.”

In haar boek vertellen slachtoffers en ouders over de gevolgen van sexting. Ouders blijken vaak geen weet te hebben van de activiteiten van hun kinderen op internet. In veel gevallen denken ze dat hun kinderen helemaal niet aan naaktfoto’s toe zijn, laat staan dat ze die zelf maken.” Ook de daders komen aan het woord; waarom verspreiden ze de naar hen toegezonden sexy selfies, waarom verzamelen ze deze naaktfoto’s en wisselen ze deze onderling uit? Zijn ze zich bewust van de schade die ze hun slachtoffers berokkenen? 

“Wie leert de kinderen wat online normaal is en wat niet? Op school leren ze dat niet, van de meeste ouders leren ze dat niet, en dan vinden we het gek als er iets ergs gebeurt. Maar ja, het is niet de verantwoordelijkheid van de ouders, want mobieltjes, hè? De meeste ouders gaan ervan uit dat hun kroost het uit zichzelf leert. Kinderen van tien en nog jonger lopen al met een mobieltje te whatsappen en te twitteren. Maar je gooit ook niet je kind in een diep zwembad door te zeggen ‘zwemmen maar’. De sociale media zijn een heel diep zwembad, waar heel veel verdrinkingen en bijna-verdrinkingen plaatsvinden.”

Maria geeft in haar boek tips aan jongeren, ouders en scholen over sexting en de gevaren hiervan. Enkele van deze tips aan jongeren zijn: 

- Als je een naaktfoto wilt sturen, zorg dan dat je niet herkenbaar bent en stuur alleen foto’s aan mensen die je ook in het echte leven kent. 
- Laat je niet onder druk zetten. 
- Kies voor een veilige manier van sexting: vertel het met woorden in plaats van in beeld. 
- Als je in de problemen komt, neem contact op met HelpWanted.nl of Meldknop.nl

Na het lezen van Maria's boek ben ik van mening dat goede voorlichting aan jongeren én hun omgeving erg belangrijk is. Maak jongeren én hun ouders bewust van de mogelijke gevaren van internet en social media. Besteed hier op school aandacht aan en leer jongeren hoe ze op een veilige manier op internet en social media actief kunnen zijn. Maak sexting, grooming en cyberpesten bespreekbaar, zowel thuis als op school...  

“Alles wat je op het internet zet, staat er ook voor altijd op en kan tegen je worden gebruikt, soms zelfs jaren later. Zet dus geen foto’s, filmpjes of berichtjes online waarvan je liever niet wilt dat veel mensen ze zien.”