31-01-16

Recensie: Hartige taart - Jasmin Schults & Anaisa Bruchner

Titel: Hartige taart
Auteur: Jasmin Schults & Anaisa Bruchner
Recensie: Xandra Sc
Genre: Kookboeken
ISBN: 9789023013877
72 pagina's | Gottmer Uitgevers Groep | 2013
Anaïsa Bruchner
heeft in verschillende restaurants gewerkt. In 2005 kwam haar eerste boek uit: Feest! - de nieuwe keuken.

Jasmin Schults:
Jasmin Schults is kok en werkt in restaurant Lof en Mondo Mediterraneo in Amsterdam.

Over het boek:
Heel fijn als snelle avondmaaltijd of lunchgerecht en op een feestje: heerlijk gevulde, hartige taarten voor iedere gelegenheid! Hoe bak je verschillende taartbodems? Naast basisrecepten voor verschillende deegsoorten vind je in Hartige taart meer dan genoeg inspiratie en variatie op de bekende klassieke quiches en taarten. De vullingen variëren naargelang het seizoen en je smaak. In Hartige taart staan recepten voor ieder moment, bijvoorbeeld voor een uienquiche, een taart met tomaatjes en tijm, of een auberginetaart met pasta.

Recensie door Xandra Sc:
In dit boek staan recepten voor 28 hartige taarten. Met allemaal verschillende groentes en toebehoren. Zowel vegetarisch als met vlees of vis.

Ik las de digitale versie van het boek. Het formaat van het boek (langwerpig) is niet makkelijk te lezen op Ipad of tablet. Je kan precies horizontaal geen twee bladzijden zien. En verticaal het boek bekijken lukt helemaal niet. Afgezien hiervan vond ik de vormgeving aantrekkelijk. Mooie foto’s waardoor ik honger kreeg en zin om te bakken. De pagina’s zijn zwart, waardoor het een sjieke uitstraling krijgt. Ook is er onderaan het boek (digitaal) een balk zodat je makkelijk naar de recepten kan scrollen.

Het boek begint met een uitleg over het deeg. En tips om een lekkere bodem te maken. De 4 basisdeegjes, die beschreven zijn; boterdeeg, aardappeldeeg, volkorendeeg met kwark en maisdeeg. Bij veel recepten wordt voor de vulling kaas en slagroom gebruikt. Dus geen lichte taartjes, maar perfect voor in de herfst of winter.

Ik heb de spruitjestaart en de witloftaart gemaakt. De spruitjestaart was erg goed gelukt, ook vooral het deeg/bodem. De witloftaart was minder, veel te nat, helaas. 

1.Spruitjestaart  2.Witloftaart





Conclusie: Een bakboek met duidelijke recepten met een diversiteit aan ingrediënten. Mooie vormgeving. Als je veel kookt is het niet echt een toevoeging, maar voor de beginner of niet liefhebber van koken, kun je met deze makkelijke recepten toch iets speciaals op tafel zetten.  

30-01-16

Recensie: Verdoofd - Elle van den Bogaart

Titel: Verdoofd
Auteur: Elle van den Bogaart
Recensie: Clasien
Genre: Jeugd
ISBN: 9789000305643
125 pagina's | Uitgeverij Unieboek|Het Spectrum | 2011
Elle van den Bogaart:
Elle van den Bogaart schrijft boeken voor jongeren in de leeftijd van 12 tot 18 jaar. De basis van haar boeken vormen thema's die jongeren bezig houden. Ze vindt het verzinnen van karakters die samen een verhaal vormen het leukst. Ook vindt Elle het belangrijk dat de lezers zich kunnen identificeren met de personen in het boek. Als laatste moet het boek vaart hebben, de lezer moet telkens verder willen lezen.

Het verhaal:
Roos is nog niet zo met seks bezig. Op school en met haar vriendinnen gaat het nergens anders over. Doodmoe en onzeker wordt ze ervan. Ze wil zelf bepalen wanneer en met wie haar eerste keer wordt en ze wil zeker niet door haar omgeving onder druk worden gezet. Dan gebeurt er op een feest van een klasgenoot iets vreselijks: er wordt een partydrug in haar drankje gedaan. Roos voelt zich duizelig en raakt buiten bewustzijn. Uren later wordt ze doodziek wakker en alles wijst erop dat ze is misbruikt. Maar door wie? Wie kan ze nu nog vertrouwen? Roos voelt zich nergens meer veilig. 'Roos, Roos, o shit, Roos.' Waar ben ik? Wat is er gebeurd? 'Roos, word nu wakker, alsjeblieft!' De stem klinkt ver weg. Het kost haar heel veel inspanning om haar ogen te openen. Ze herkent het gezicht van Bo. De ruimte komt haar totaal niet bekend voor. Waar ben ik? Ze kijkt naar haar jurk die als een waaier uitgespreid om haar benen ligt. Ze ligt op een bed. Pas nu ziet ze dat er nog iemand in de kamer is: een meisje van haar leeftijd dat ze nog nooit eerder heeft gezien. Als ze overeind wil komen, voelt ze een koude, natte plek tussen haar benen. Heb ik in bed geplast? De zeurende pijn in haar onderlichaam wordt naar de achtergrond gedrongen door een knallende koppijn. In paniek probeert ze zich iets te herinneren, maar ze voelt zich te beroerd om zich te kunnen concentreren.

Recensie door Clasien:
Roos en Bo twee hartsvriendinnen vormen samen met Merel en Linda een vriendinnenclub. Maar sinds de middelbare school zijn haar vriendinnen veranderd "Sinds het begin van het schooljaar is er iets veranderd tussen haar en haar vriendinnen. Het lijkt alsof ze het over niks anders hebben dan jongens en wie met wie heeft gezoend"Roos voelt zich een buitenstaander.

Wanneer een klasgenoot een gemaskerd bal organiseert gaat Roos mee, maar is zich niet bewust van het geheim dat haar vriendinnen samen hebben afgesproken, zogenaamd om Roos haar eerste kus te laten beleven. Dit pakt echter heel anders uit dan ze gepland hadden en Roos zit met de hierdoor ontstane ellende. Bo biecht op wat de vriendinnen gedaan hebben en helpt Roos verder om deze vreselijke avond te vergeten.

29-01-16

Recensie: Rotschool - De ergste jaren van mijn leven - James Patterson

Titel: Rotschool - De ergste jaren van mijn leven
Auteur: James Patterson
Recensie: Thea
Genre: Jeugd
ISBN: 9789044826265
280 pagina's | Clavis Uitgeverij | november 2015

James Patterson:
‘Toen onze zoon Jack acht jaar oud was, was hij geen leesfanaat. Ik weet zeker dat mijn vrouw en ik tijdens de opvoeding een half miljoen fouten hebben gemaakt, maar in de achtste zomer van onze begeleiding hebben we iets goed gedaan: we vertelden hem dat hij het gras niet hoefde te maaien (hoera!), maar dat hij wel iedere dag zou gaan lezen (boe!).’
Aan het woord is James Patterson, de Amerikaanse succesauteur die wereldwijd ruim 260 miljoen boeken verkocht. Hij werd bekend als schrijver van thrillers voor volwassenen, maar richt zich de laatste jaren steeds meer op een jonger publiek. Door zijn zoon vond hij namelijk een nieuwe missie: zo veel mogelijk kinderen aan het lezen krijgen.
Bij Jack is dat gelukt, want de jongen wil alsmaar meer boeken. En dat wil ieder kind, denkt Patterson, zolang het mag lezen wat het leuk vindt. Romans of gedichten of stripalbums of vampierverhalen of moppenboekjes of de ingrediëntenlijst op het pak hagelslag: het maakt niet uit, als jongeren maar lezen. ‘Hoe meer een kind leest,’ zegt Patterson, ‘hoe beter het gáát lezen.’

Het verhaal:
Hallo, hier is het: het ware verhaal van mijn leven tot nu toe. Als je ooit in de brugklas hebt gezeten, dan snap je het meteen. Dat vreselijke jaar. Als je nog niet in de brugklas zit, dan zul je het snel begrijpen.

Recensie door Thea:
Wat een heerlijk hilarisch verhaal over brugklasser Rafe Khatchadorian (Rafe) en zijn operatie R.A.F.E. Een verhaal waarbij ik dan ook regelmatig hardop heb geschaterd om de capriolen van Rafe. Het verhaal wordt ondersteund door de vele zwart-wit illustraties. Rafe heeft een denkbeeldige vriend, Leonardo de Zwijger (Leo). Leo is niet zomaar een denkbeeldige vriend, nee Leo is zoveel meer. Thuis heeft Rafe het niet makkelijk met Beer, de vriend van zijn moeder, die hem Flop noemt en met wie hij vaak ruzie heeft. 


Naast het uit handen proberen te blijven van de grootste pestkop op school, Miller de Killer, moet Rafe ook een manier bedenken om dit vreselijke schooljaar door te komen. Samen met Leo bedenkt hij een plan, Operatie R.A.F.E. (Rules Are not For Everyone). In ruil voor punten zal hij alle gedragsregels uit het groene boekje overtreden. Kauwgom in de klas? Vijfduizend punten! Het alarm laten afgaan? Vijftigduizend punten! Hoe hoger het risico om gepakt te worden, hoe meer punten Rafe kan verdienen. Leo weet waar Rafe zijn verdiende punten voor in kan wisselen, maar dan moet hij wel minimaal één miljoen punten hebben. Goede reden dus om alle regels te overtreden! 

“(…)begon ik te bedenken dat dit plan een groots einde zou moeten krijgen. Als Operatie R.A.F.E. me het leerjaar door zou moeten helpen, dan zou ik iets groots - nee: iets GEWELDIGS - moeten hebben als laatste uitdaging voordat ik naar het volgende level zou kunnen (dat was het volgende leerjaar).Ik moest Leo vragen me te helpen en het zou me een half miljoen punten opleveren - veel meer dan wat dan ook. Het moest iets zijn wat iedereen op school zou zien en iedereen zich nog lang zou herinneren, zelfs als ik al van school was. Maar het bracht ook veel risico met zich mee. Ik moest dat enorme aantal punten echt verdienen.”

De uitdagingen voor Rafe worden steeds groter en risicovoller. Operatie R.A.F.E. begint hem boven het hoofd te groeien. Als hij op een dag ziet hoeveel verdriet zijn moeder heeft door de problemen die hij op school veroorzaakt, komt Rafe voor een moeilijke keuze te staan: gaat hij door met zijn plan of stopt hij en zal hij zich de rest van het schooljaar als normale Rafe aan alle schoolregels houden? 

“Na wat er die avond gebeurd was, wist ik dat ik het spel op pauze moest zetten. Geen regels expres overtreden. Voorlopig even geen Operatie R.A.F.E. Geen verkoop van Zoem en geen geruzie met Beer. Misschien kon ik niet echt lief zijn, maar ik kon in ieder geval proberen een tijdje normaal te doen. Hoe moeilijk kon dat nu zijn?”

Zal het Rafe lukken zich hieraan te houden en het spel te laten voor wat het is? Maar zijn grote, néé geweldig grote uitdaging voor het einde van het schooljaar dan, een uitdaging welke iedereen zich zou blijven herinneringen, moet hij dit ook laten voor wat het is? Of zal hij nog een keer…

28-01-16

Recensie: De wilde jongen uit de Aveyron - Jean Marc Gaspard Itard

Titel: De wilde jongen uit de Aveyron
Auteur: Jean Marc Gaspard Itard
Recensie: Nynke
Genre: Waargebeurd
ISBN: 9789491728136
200 pagina's | Trophonios Publishing | oktober 2015
Jean Marc Gaspard Itard:
Itard was oorspronkelijk opgeleid om de handel in te gaan. Door de Franse Revolutie liep alles anders en ging hij op zijn negentiende werken als assistent-chirurg voor het revolutionaire leger in Toulon. Zijn talent voor de geneeskunde viel zo op dat hij naar Parijs werd gehaald om daar een medische opleiding te volgen. Itards aanstelling als jonge dovenarts in het Parijse doofstommeninstituut was het begin van een succesvolle carrière op dat gebied, maar hij verwierf vooral blijvende faam met de beschrijvingen van zijn experimenten met de wilde jongen uit de Aveyron. Door een combinatie van objectieve, gedetailleerde verslaggeving en openhartige filosofische bespiegelingen waren de twee verslagen die hij hierover schreef voor die tijd een unicum. Dankzij het feit dat de wilde jongen op zijn pad kwam, werd Itard internationaal bekend als een van de oervaders van het bijzonder onderwijs.

Het verhaal:
Rond het jaar 1800 wordt in de Zuid-Franse bossen een wilde jongen van ongeveer tien jaar oud gevangen. Hij heeft jarenlang alleen in de bossen rondgezworven en hield zichzelf in leven met kastanjes, eikels en rauwe aardappels. De jongen kan niet spreken en gedraagt zich als een wild dier. Jean Marc Gaspard Itard, een jonge arts, ontfermt zich over hem en onderzoekt of deze jongen alsnog kan worden opgevoed tot een volwaardig lid van onze maatschappij. Van zijn inspanningen doet Itard verslag in zijn uitvoerige rapportages. 

Recensie door Nynke:
Iedereen kent de verhalen van wolfskinderen wel: Kinderen die van jongs af aan zonder mensen zijn opgegroeid en daarom nauwelijks of geen kennis hebben van menselijk gedrag en taal. In de afgelopen eeuwen zijn zo'n honderd gevallen van dit soort kinderen beschreven. Dat is bij De wilde jongen uit de Aveyron ook het geval. Hij wordt in het begin van de 19e eeuw gevonden in de bossen in Frankrijk. Men schat hem op ongeveer tien jaar. Jean Marc Gaspard Itard is een jonge dokter en gaat met hem aan de slag om hem te socialiseren. Hij legt de vorderingen en zijn overwegingen nauwgezet vast. Uit de verslagen is op te maken dat hij om de jongen geeft, maar tegelijkertijd zijn zijn methodes zo nu en dan redelijk barbaars. Het is interessant hoe hij de jongen leert om te communiceren. Het blijkt lastig, zo niet onmogelijk om hem te leren spreken. Dit tot grote teleurstelling van de arts. Victor, zoals de jongen genoemd wordt, blijft ondanks zijn socialisatie snakken naar vrijheid en dit is af en toe schrijnend om te lezen. De arts is vindingrijk in zijn methoden om Victor dingen te leren. Zijn ervaringen zijn later ook gebruikt door anderen zoals Maria Montessori, de vrouw die de grondlegger was van het Montessori-onderwijs. Over het leven van Victor is ook een film gemaakt: l’Enfant sauvage. Jevgenia Lodewijks, de vertaalster van dit boek, gaat verder dan het vertalen van het boek. Zij geeft ook een nadere toelichting en heeft het tot haar persoonlijke missie gemaakt om dit boek te vertalen. Het is een toegankelijk boek met  een wetenschappelijk tintje voor iedereen die wat meer wil lezen over één van de wolfskinderen.

27-01-16

Recensie: IJzeren vogels - Michelle Andon

Titel: IJzeren vogels
Auteur: Michelle Andon
Recensie: Xandra
Genre: Young Adult
ISBN: 9789463080279
496 pagina's | Uitgeverij Zilverspoor | oktober 2015
Michelle Andon:
Michelle Andon, pseudoniem van Mihaela Andonoaei woont sinds juli 2000 in Nederland. Met een journalistieke achtergrond en een brandende passie voor schrijven, heeft ze haar kans gewaagd door aan verschillende literaire wedstrijden deel te nemen. Onder haar eerste pseudoniem Michélle Thoth, als ook onder haar eigen naam, zijn er gedichten opgenomen in de wedstrijdbundels `Elly Blom Poëziewedstrijd 2013´ en `In de zilverkast´.

Het verhaal:
De klauwen van het communisme grijpen steeds dieper in op het dagelijks leven van het Roemeense volk. Clara Medeleanu, een meisje dat met haar grootouders op het nog redelijk onaangeroerde platteland woont, droomt over een toekomst als piloot. In een cultuur waarin de rechten van de vrouw, evenals de rechten van de mens over het algemeen, niet erkend worden, is haar droom zo goed als onbereikbaar. Daar komt Clara snel achter wanneer ze naar de hoofdstad verhuist, want niets is hier wat het lijkt.

Recensie door Xandra:
Ijzeren vogels is een roman waar ik erg nieuwsgierig naar was. Normaliter ben ik niet zo geïnteresseerd in dit soort boeken, maar ik heb zulke goede reacties gehoord en gelezen dat ik een eigen mening wilde vormen. Wilde weten waarom dit boek anders zou zijn dan soortgelijke boeken in dit genre. En ook of het boek mij net zo zou bekoren als dat dit boek dat deed bij mensen in mijn omgeving. Ik ben begonnen in dit boek en ik heb elke vrije minuut genomen die ik had om verder te lezen. Het verhaal leest niet snel, niet vlug, maar in dit verhaal heb je daar niet echt last van. 

Het verhaal speelt zich af in het oude Roemenië, tijdens het communistisch bewind. Clara (hoofdpersoon in dit boek), droomt zoals ieder meisje over haar toekomst. Ze wil heel graag piloot worden, maar niemand neemt haar serieus. In deze cultuur is er namelijk geen plaats voor de rechten van de vrouw, ook niet voor de rechten van de mens. Ze hebben te doen wat ze moeten doen, daar blijft het bij. Maar Clara geeft niet op. Ze gaat weg bij haar opa en oma die nog op het platteland wonen en gaat bij haar moeder en nieuwe man Victor wonen in de hoofdstad Boekarest.  Eindelijk kan Clara naar school. Al is niks wat het lijkt. Victor blijkt van de oude stempel, een harde man. Een strenge man, en man die de baas is in huis. Een man die er steeds voor zorgt dat voor Clara haar droom zo goed als onbereikbaar wordt. Gelukkig heeft Clara haar lieve en zorgzame moeder aan haar kant, Clara kan op de zondag naar de modelbouw groep voor miniatuur vliegtuigjes. Haar moeder liegt hiervoor tegen Victor, want deze zou dit nooit goedkeuren. Maar hoe overleef je in deze wereld als je je moeder verliest, hoe ga je verder en hoe blijf je in je dromen geloven in een wereld van bedrog en egoïsme. Het boek heeft een verrassend einde dat ik niet heb aanzienkomen. En ik weet niet helemaal zeker of dit boek hierdoor nu beter is geworden dan met een ander einde. 

Het boek heeft in ieder geval als motto dat als je knokt voor je dromen, idealen en je gevoel voor eigenwaarde dat je een heel eind kan komen. Dit is geen feel good roman, maar een roman dat je laat nadenken, over hoe je zelf in het leven staat, wat zijn je waarde en normen. Althans dat gebeurde bij mij. Ik vond dit een verassend mooi boek, ik raad dit aan voor liefhebbers van boeken van Maria Genova.

26-01-16

Recensie: Hybrid - Greet Ilegems

Titel: Hybrid De nieuwe wereld
Auteur: Greet Ilegems
Recensie: Coenraad
Genre: Young Adult
ISBN: 9789082390407
286 pagina's | World of Hybrid | juni 2015
Greet Ilegems:
Greet Ilegems is een creatieve duizendpoot met een passie voor wetenschap. Ze behaalde het diploma van burgerlijk ingenieur aan de KU Leuven en bekleedt momenteel een verantwoordelijke functie binnen een Duits internationaal technologieconcern in de regio Brussel. Daarnaast is ze auteur, uitgever, ondernemer en gepassioneerd natuurfotograaf. Als kind verzon ze elke avond voor het slapen gaan een nieuw verhaal en dat is ze blijven doen. Fantasie is haar ontspanning. En zo ontstond zes jaar geleden, in januari 2009, een verhaal dat haar sindsdien niet meer losliet. Twee jaar lang schreef ze, tijdens de weekends en op vakantiedagen. Daarna bracht ze haar debuutroman volledig in eigen beheer op de markt. Het boek werd intussen genomineerd voor de Hebban Award in de categorie Young Adult en wordt aanbevolen door onder andere de Nederlandse Bibliotheek Dienst Biblion. 

Het verhaal:
Amina is een slim maar schuw meisje dat opgroeit tussen de wezen van een buitenwijk in het arme noorden. Haar moeder ligt sinds Amina’s geboorte in een bizarre coma. Dankzij een overheidswedstrijd wint ze op haar dertiende een beurs aan het presidentieel college waar ze als buitenbeentje tussen de kinderen van de elite belandt. Maar er is nog iets wat Amina anders maakt en aan het einde van haar tijd aan het college lopen de spanningen op. Nog een laatste maal gaat ze samen met haar klasgenoten op schoolreis. Een moment waarop alles verandert.

Recensie door Coenraad:
Amina is opgegroeid tussen de wezen van een buitenwijk in het arme noorden. Amina’s moeder ligt sinds haar geboorte al in coma. Amina is een bijzonder slim 13-jarig meisje dat dankzij het winnen van een overheidswedstrijd op het presidentieel college terecht komt. Op dit college is ze het buitenbeentje tussen de elite. Ondanks dit heeft ze een leuke vriendengroep. Aan het einde van het laatste jaar gaan ze nog eenmaal met z’n allen op schoolreisje. Tijdens dit schoolreisje gebeuren er dingen waardoor het leven van Amina helemaal verandert en haar leven op zijn kop staat.

De nieuwe wereld bestaat uit twee verhaallijnen die van Amina en van een vriendengroep die een reis maakt door de wildernis. Toen ik aan de verhaallijn van de vriendengroep begon was ik het spoor bijster en wist ook niet wat deze verhaallijn met Amina te maken had. Greet schept met dit boek een wereld  waarin je fantasy goed van pas komt, maar het heeft ook problemen die in de gewone wereld aan de orde is zoals pesten, buitenbeentje zijn en klassestrijd van arm en rijk. Het verhaal is goed opgebouwd en er wordt goed naar een plot toe gewerkt. Spanning is er wat mij betreft te weinig maar je wordt wel getrakteerd op een mooie wending waardoor je het verhaal beter begrijpt. De schrijfstijl is vlot en leest makkelijk maar ondanks dit moet je zeker in het begin je aandacht er goed bijhouden. De personages zijn krachtig maar mogen wat mij betreft wat meer uitgewerkt worden waardoor ze meer eigen worden. Greet heeft een goed debuut neergezet. Ik ben benieuwd naar het tweede deel van de nieuwe wereld en hoe haar verhaal en personages gegroeid zijn.

25-01-16

Recensie: Ritueel - Isa Maron

Titel: Ritueel (De Noordzeemoorden #3)
Auteur: Isa Maron
Recensie: Marjon
Genre: Thriller
ISBN: 9789044348163
336 pagina's | The House of Books | november 2015

Isa Maron:
Isa Maron was serveerster, karateka, voetbalmakelaar en directeur. Ze studeerde economie en psychologie. Haar debuut Passiespel werd gekozen tot Beste Nederlandse Vrouwenthriller. Van Isa verschenen ook Verboden Verleden, Vrij Zwemmen en Schaduwkant. Ze woont in Amsterdam met haar man, vier zonen, twee kippen en een hond.

Het verhaal:
Diep in de modder bij een villa in Amsterdam-Noord stuit een tuinman op een schedel. Maud Mertens probeert via de voormalige bewoonster van het pand - de schatrijke, dementerende Ina Demsterwold - te achterhalen wie er achter deze gruweldaad schuilgaat. Ze stuit hierbij op een muur van stilzwijgen. Dan worden op het terrein van de villa veel meer lichaamsdelen gevonden en ontdekt Maud dat de vrouwelijke slachtoffers met vaste regelmaat begraven zijn. Wie zijn de dode vrouwen? Waar zijn de lichamen gebleven en is het te voorkomen dat er een volgend slachtoffer valt?Intussen raakt ook het onderzoek naar de vermissing van Kyra's zus Sarina in een stroomversnelling. Zowel Kyra als Maud beseft dat de zaken waar ze aan werken veel groter zijn dan ze hadden kunnen vermoeden

Recensie door Marjon:
Als je aan deze serie begint heb je geen idee dat het zo goed in elkaar kan steken. In de voorgaande boeken speelden twee moordzaken een rol en daarnaast liep als een rode draad het mysterie van de verdwenen Sarina, de zus van Kyra. Die rode draad loopt ook weer door dit boek; het verhaal gaat verder. En daarnaast speelt het verhaal van weer een nieuwe moordzaak. Of is het niet nieuw? Het is verbijsterend en afschuwelijk en je kan alleen maar doorlezen en doorlezen. De verschillende verhaallijnen lijken naar elkaar toe te buigen en toch weer niet. De dader wordt gepakt maar dan is het verhaal niet uit. Het heeft een heel open einde en ik kan niet wachten tot deel 4 uitgebracht is. Ik hoop dat dat heel gauw is. Het boek is vanaf de eerste bladzijde spannend en beklemmend; karakters zijn weer goed neergezet. Wat een juweeltje!


24-01-16

Recensie: Hysteria - Dinie Bell

Titel: Hysteria
Auteur: Dinie Bell
Recensie: Clasien
Genre: Literaire Thriller
ISBN: 9789491773181
216 pagina's | Palmslag | 2014
Dinie Bell:
Dinie Bell schreef haar eerste werk voor een verhalenwedstrijd van de Kunststichting Eindhoven. Haar verhaal werd gepubliceerd in de bundel Beeldspraak. In 2011 debuteerde Bell met de roman Alsjeblieft papa... Begin 2013 verscheen haar tweede boek, de psychologische thriller Achtervolgingsdrift.

Het verhaal:
In en rondom het gezin van Trees en Huib Verbeek vinden talrijke, soms onverklaarbare, verschrikkingen plaats. Op het moment dat Huib een eind wil maken aan zijn huwelijk, omdat zijn echtgenote er een intieme relatie op na houdt met zijn beste vriend Ben, overlijdt zijn jongste dochter. De doodsoorzaak luidt 'wiegendood', maar is dat wel de juiste diagnose? Als na Huib ook Ben Trees verlaat, blijft ze achter met vier dochters die van elkaar verschillen als de dag van de nacht. Wanneer Trees weer een nieuwe liefde ontmoet - Edwin - krijgen ze een dochter, Anna. Is het toeval dat ook zij overlijdt? Jaren later, als de zusjes volwassen zijn en de liefdes van hun leven hebben ontmoet, zijn de moeilijkheden nog niet voorbij. Integendeel! 

Recensie door Clasien:
Hysteria is een heerlijk boek om te lezen, het bevat een zekere spanning omdat je weet dat één van de dochters wel weer wat zal uithalen. Oudste dochter Katja hoort stemmen die haar opdrachten geven. Deze opdrachten gaan erg ver en beïnvloeden het gezinlevens.

Trees en Huib zijn gelukkig getrouwd met mooie dochters, denkt Huib, totdat hij erachter komt dat Trees er een minnaar op na houdt. Wanneer ze ook nog bevalt van een dochter van deze man weet Huib zich geen raad. Gebeurtenissen volgen elkaar op van kleine plagerijtjes tot schrikwekkende daden. Katja is slecht, in en in slecht, ze is keihard en weet dat ze het lievelingetje is van haar moeder en dat die haar altijd zal geloven boven haar zussen. Een huichelaarster.

"Ik was er tot in elke vezel van mijn lichaam van doordrongen dat Kaat niet te vertrouwen was en ik keek als het ware altijd over mijn schouder om te zien of zij me niet stiekum belaagde. Katja was sluw".

Makkelijk leesbaar boek met korte hoofdstukken, afwisselend vertelt door de zusen: Katja, Tanja, Carla en Sarah. Daarnaast vertelt iemand anders, in schuingedrukte letters, zijn verhaal en visie op dit gezin.

23-01-16

Recensie: De spionne met het hoedje - Dorothy Gilman

Titel: De spionne met het hoedje
Auteur: Dorothy Gilman
Recensie: Marjon
Genre: Roman
ISBN: 9789044910711
234 pagina's | AW Bruna Uitgevers | 1992
Dorothy Gilman:
Dorothy Gilman, ook bekend als ook bekend als Dorothy Gilman Butters was een Amerikaanse auteur van mystery- en spionageromans. Gilman bezocht Pennsylvania Academy of Fine Arts in 1940-1945 en de Universiteit van Pennsylvania in 1963-1964. Gilman overleed op 88-jarige leeftijd aan de ziekte van Alzheimer. Ze is het meest bekend geworden door de Mrs Pollifax-reeks van spionageromans, over de spionage van grootmoeder Emily Pollifax, die ervoor kiest een spion te worden in haar zestiger jaren. Gilmans boeken geven nogal eens ongewone en unieke personages weer die vaak reizen maken naar exotische locaties. 

Het verhaal:
Als de oude mevrouw Pollifax van haar dokter de raad krijgt iets te doen wat ze nooit heeft kunnen doen, denkt ze aan haar jeugddroom. Nu ze eindelijk de tijd heeft om spionne te zijn, wil ze dat worden ook. Bij de CIA wordt ze eerst uitgelachen, maar toevallig hebben ze een ongevaarlijk koerierskarwei voor haar. Die opdracht blijkt zo gevaarlijk te worden dat ze ten slotte in Albanië terecht komt voor 'ondervraging'. Dankzij een opmerkelijk optimisme brengt ze haar opdracht tot een goed einde

Recensie door Marjon:
Geweldig! Ik kreeg dit een tijd terug getipt door een vriendin. Ik had er nog nooit iets van gelezen en nu heb ik het eerste boek van de 14-delige mrs. Pollifax uit. En dat smaakt naar meer. Emily Pollifax is intelligent en praktisch en straalt een bepaalde onschuld uit, wat precies goed is in haar rol als spion. Ze beleeft doldwaze avonturen, het is zelfs af en toe spannend. Het boek is een absolute pageturner. Net als de boeken van Agatha Christie heeft dit boek iets tijdloos. Ik kijk uit naar de rest van de serie.

22-01-16

Recensie: Mijn hart en andere zwarte gaten - Jasmine Warga

Titel: Mijn hart en andere zwarte gaten
Auteur: Jasmine Warga
Recensie: Clasien
Genre: Young Adult
ISBN: 9789045210148
320 pagina's | Karakter Uitgevers | december 2015

Jasmine Warga:
Nog geen auteursinformatie beschikbaar.

Het verhaal:
De zestienjarige nerd Aysel is geobsedeerd door het plannen van haar eigen dood. Met klasgenoten die continu over haar roddelen, een moeder die haar nauwelijks kan aankijken, en een vader die met een gewelddadig misdrijf hun dorp opschrikt, ziet Aysel redenen genoeg om haar leven te beëindigen. Maar ze weet niet zeker of ze het alleen durft. Als ze op een website het forum Zelfmoordpartners ontdekt, denkt ze de oplossing te hebben gevonden. Ze vindt er Roman, een jongen die achtervolgd wordt door een familietragedie. Hoewel Aysel en Roman niets met elkaar gemeen hebben, beginnen ze deel uit te maken van elkaars leven. Naarmate hun plan voor zelfmoord vorm krijgt, begint Aysel zich af te vragen of ze er wel mee door wil gaan. Ze zal uiteindelijk moeten kiezen: een einde aan haar leven maken of Roman ervan proberen te overtuigen om samen door te leven.

Recensie door Clasien:
Dit is een debuut, de eerste roman van de hand van Jasmine Warga en wat een prachtig emotioneel verhaal. Een dikke 5*, een aanrader. Een verhaal dat je raakt tot in je hart.  Jasmine schreef dit boek na het overlijden van één van haar beste vrienden.

Het onderwerp is zelfmoord. Het gaat over mensen die je begrijpen en door hen in je leven toe te laten, dingen kunnen veranderen. "Hoe verloren je je ook voelt, je bent nooit alleen".

"Ik geef het op, ik geef me over. Ik ren weg van het zwarte gat dat mijn toekomst is. Een depressie is als een zwaar gewicht waaraan je niet kunt ontsnappen".

In dit verhaal volg je Aysel Seran, 16 jaar die het leven zat is, haar angst niet langer aan kan. Om hier niet alleen mee om te hoeven gaan meldt ze zich aan bij de website "Soepel heengaan". Hier krijgt ze een reactie van Roman 17 jaar (FrozenRobot) die niet meer kan leven met zijn schuldgevoel. De datum waarop ze de daad zullen plegen is 7 april, over nog 26 dagen ... In dit verhaal worden de dagen afgeteld, het staat vast ... Totdat Aysel verliefd wordt op Roman en ze langzaamaan verandert van gedachten. "Hij is niet langer FrozenRobot, mijn zelfmoordpartner. Hij is Roman. Hij is niet langer de persoon met wie ik wil sterven; hij is de persoon met wie ik wil blijven leven"

Een verhaal vol emoties, schuldgevoelens, angsten. Je gaat van Aysel en Roman houden, leeft mee met de beslissingen die ze nemen, ook al ben je het er niet mee eens. Je leest hoe de invloed van de mensen om je heen je kunnen veranderen. Hoe kwetsbaar het leven eigenlijk is.

"Doordat ik jou leerde kennen, ben ik dingen anders gaan zien. Ben ik anders tegen mezelf gaan aankijken. En het enige wat ik nu wil, is dat jij jezelf ziet zoals ik je zie".


21-01-16

Recensie: De terugkeerling - Patrick Pouw

Titel: De terugkeerling
Auteur: Patrick Pouw
Recensie: Nynke
Genre: Roman
ISBN: 9789048829620
320 pagina's | Lebowski Publishers | januari 2016

Patrick Pouw:
Patrick Pouw behaalde een MA in Narrative aan de Universiteit van Sheffield. Hij werkte als dagbladverslaggever en als redacteur voor verschillende televisieprogramma's. In 2008 verscheen zijn boek Salaam! Een jaar onder orthodoxe moslims, dat werd opgenomen in de Canon van de Journalistiek. De terugkeerling is zijn debuutroman.

Het verhaal:
Sinds de moord op Van Gogh werkt Mohammed el Amrani bij de AIVD, waar hij verantwoordelijk is voor het volgen van radicale moslims. Als hij voor zijn werk terugkeert naar de wijk waar hij opgroeide, wordt hij geconfronteerd met een onverwerkt verleden. De radicale bekeerling Bilal van Wijk plant een aanslag die hem tot de nieuwe Mohammed B. moet maken. In De terugkeerling kruisen de wegen van Mo en Bilal zich op onverwachte wijze, want is het niet zo dat het gevaar vaak uit onverdachte hoek komt?

Recensie door Nynke:
Een boek met een heel actueel thema, namelijk de islamisering van Nederlandse jongeren en de neiging tot extremisme. Het interessante is, dat het verhaal wordt omschreven vanuit twee perspectieven: een jongen die bekeerd is tot de Islam, of zoals hij zichzelf noemt een terugkeerling. Het andere perspectief is een allochtone AIVD-er die deze jongeren in de gaten moet houden. Ik ben vooral gecharmeerd van het realistische inkijkje dat gegeven wordt in het leven van Pjotr, de terugkeerling. Het verhaal speelt zich af in Kanaleneiland. Het is leuk om als kenner van Utrecht precies te visualiseren waar zich dit allemaal voordoet. Vraag is wel of iemand die Utrecht niet kent, uit de voeten kan met alle straatnamen die genoemd worden. Als lezer wordt je op een subtiele manier meegenomen in de denkwereld en de ontwikkeling van Pjotr tot Bilal zoals hij zich laat noemen. Dit wordt op een hele geloofwaardige manier neergezet, wat het nog indringender en schokkender maakt. Het overschrijden van de grens naar jihadisme blijkt niet zo groot te zijn.

Het andere verhaal dat verteld wordt in dit boek gaat over Mo, een allochtone AIVD-er die speciaal geworven is als antwoord op de ontwikkelingen na de dood van Theo van Gogh. Hij komt oorspronkelijk ook uit Kanaleneiland en hij blijkt erg te worstelen met zijn verleden en met zware alcoholproblemen. Wat mij betreft hadden deze verhalen niet gekoppeld hoeven te worden, maar was dit voer geweest voor twee afzonderlijke boeken. Het is niet te hopen dat de AIVD zulk slecht functionerend personeel in dienst heeft, want dan is ons land niet echt veilig. Het doet voor mij ook wat af aan de geloofwaardigheid van het boek. Dat gezegd hebbende is de tegenstelling tussen de twee wel mooi, de één die graag moslim wil zijn en de ander die zich hieraan wil ontworstelen, maar wel gezien blijft worden als moslim. Het is een boek dat je raakt en je toch met een wat angstiger gevoel achterlaat.

20-01-16

Recensie: Wild vlees - Celia Ledoux

Titel: Wild vlees
Auteur: Celia Ledoux
Recensie: Coenraad
Genre: Roman
ISBN: 9789460013355
254 pagina's | Uitgeverij Vrijdag | september 2015

Celia Ledoux:
Celia Ledoux schrijft fictie, non-fictie, columns, opinies, podiummateriaal voor onder meer VRT, De Morgen, Humo en Deus ex Machina. Eerder verscheen Mama (2011) en Slaap je al door (2012). Wild vlees is haar debuutroman.

Het verhaal:
Een rijke erfgename die parenclubs bezoekt. Een financiële top dog die van de ene op de andere dag de wildernis intrekt. Een academisch burgertrutje met één obsessie: die ene rijke man. Drie stevige karakters in een vrouwenboek dat mannen moeiteloos meesleept. Dat is Wild Vlees, de debuutroman van Celia Ledoux. In een heftige, donkere stijl zet de auteur stevige vraagtekens bij een samenleving die dendert op pillen, bedrog, seks. Wat blijft van waarde over als alleen geld telt? ‘Je moet niet gewetenloos zijn. Maar het helpt wel’.

Recensie door Coenraad:
Donna, Clara en Lucie, drie vrouwen die niet geheel gelukkig zijn in het leven wat ze op dit moment leiden. Donna heeft een prachtige baan maar het geeft haar geen voldaan gevoel. Haar huwelijk is ook niet meer wat het geweest is. Donna heeft een minnaar, Tim en deze wil niet gebonden zijn aan één vrouw. Op een dag besluit Donna de wildernis in te trekken. Clara de zus van Donna is getrouwd en ook niet gelukkig in haar huwelijk. Één ding hebben Dona en Clara gemeen en dat is Tim. Lucie is een rijke erfgenaam en bezoekt parenclubs. Alle drie zijn ze op zoek naar hun volmaakte geluk.

Het verhaal is opgesplitst in twee delen. In het eerste deel worden de personages en hun snelle levens behandeld. In het tweede deel komt er de actie om de hoek kijken en krijgt het verhaal meer inhoud. Het verhaal gaat zo snel dat ik regelmatig even het spoor bijster was en hierdoor moest ik mijn aandacht er goed bijhouden om in het verhaal te blijven. Aan het begin van de hoofdstukken “die kort zijn” staat vermeldt welke persoon het is en hierdoor weet je ook om welk persoon het gaat. De hoofstukken van Donna en Clara zitten vol met opgekropte en niet verwerkte emoties. Wat de personages gemeen hebben is dat ze niet gelukkig zijn en op zoek zijn naar zichzelf. Keuzes die gemaakt moeten worden en hoe maak je de juiste keuze, is wat me tijdens het lezen van dit boek duidelijk werd.

Wild Vlees is geen alledaagse roman, maar een roman met een geheel eigen stijl wat in een hoog tempo verteld wordt en dit merk je ook als je begint te lezen.