31-03-16

Recensie: 100% puur - Dayenne Bos

Titel: 100% puur
Auteur: Dayenne Bos
Recensie: Marion
Genre: Kookboeken
ISBN: 9789045210636
196 pagina's | Karakter Uitgevers | januari 2016

Dayenne Bos:
Als natuurvoedingsadviseur en orthomoleculair voeding- en suppletietherapeut vindt Dayenne Bos – bekend van haar inspirerende blog Dayenne's Food Blog – het belangrijk dat mensen bewust met voeding omgaan. Haar uitgangspunt is dat iedereen gemakkelijk, snel en niet al te dure gezonde gerechten moet kunnen maken. 

Over het boek:
Het hele gezin gluten-, suiker-, en koemelkvrij! De recepten van Dayenne zijn 100% puur, eerlijk, lekker en gezond. In haar boek 100% puur geeft Dayenne Bos recepten en tips om bewust te kunnen kiezen en te genieten van gezonde voeding. Tegenwoordig is het moeilijker om onbewerkt voedsel in de winkel te vinden dan bewerkt voedsel. Men lijkt te zijn vergeten dat eten in de natuur gemaakt hoort te zijn en niet op de fabrieksvloer. 100% puur laat zien hoe je met volwaardig natuurvoedsel een goede gezondheid kunt bereiken en in stand kunt houden. Dayenne biedt informatie waarmee je bewuste voedingskeuzes kunt maken. Naast de uitleg van verschillende voedingsstoffen en hun uitwerkingen bevat 100% puur praktische titps en ruim 100 recepten, alle vrij van gluten, koemelk en geraffineerde suikers.

Recensie door Marion:
Als je puur wilt koken en bakken is 100% puur een zeer geschikt boek. Naast de ruim 100 recepten vrij van gluten, koemelk en geraffineerde suikers die in het boek staan, wordt er ook aandacht besteed aan de voedingstoffen. Aan het begin van het boek wordt uitleg gegeven over eiwitten, koolhydraten, vetten, vitamines en mineralen. Ik vond deze basis informatie toch wel fijn, vooral wanneer je wat meer puur wilt koken. Door net dat beetje meer uitleg, begrijp je de keuzes voor bepaalde voedingsmiddelen sneller. Bij veel recepten wordt ook wat verteld over het hoofdproduct wat je gebruikt in het recept. Waarom hier juist voor gekozen is en welk effect dit kan hebben op je lichaam of welke benodigde voedingstoffen erin zitten. Dit maakt dat wanneer je iets kookt of bakt, dat je ook sneller overtuigd bent, waarom het lekker en gezond kan zijn.

Bij alle recepten staan icoontjes, waardoor je kunt zien of het gerecht ei bevat, vrij is van geraffineerde suikers, graanvrij (paleo), visolie bevat, geiten/schapenzuivel of noten.

Het eerste gerecht wat ik heb uitgeprobeerd was Chocolade met superfoods (blz.178). 
Op het eerste gezicht heel simpel om te maken, wanneer je je aan het recept houdt. Ik dacht even snel te beginnen en de chocolade te laten smelten en met dus noten weer te laten stollen erin, maar dat werkte niet echt. Toen ik een 2e poging deed, bedacht ik me toch echt dat de kokosolie nodig was, met een goed resultaat. Als superfood kun je zelf kiezen wat je toevoegt. Zelf had ik toevallig pecannoten (ongezout) in huis en frambozen. Dit leek mij een heerlijke combinatie, dus ben ik aan de slag gegaan. De tip om het in cupcakevormpjes te gieten en te laten stollen, was ideaal waardoor je mooie rondjes kreeg. De chocolaatjes smelten door de kokosolie wel snel in je warme handen, maar het maakte het ook extra zacht wat betreft smaak. Leuk recept om uit te proberen, wat ik zeker vaker ga doen. Het is weer eens iets totaal anders dan gewoon een reep pure chocolade. Conclusie: Simpel, snel en verassend.

Chocolade met superfoods


Recept nummer 2 is er één die al op de cover van het boek mijn aandacht trok: Omeletrol met zalm en kiemen (blz.58). Ook dit recept spreekt eigenlijk voor zich. Hier wordt gebruik gemaakt van lente-uitjes  waar ik zelf voor bieslook ben gegaan (omdat ik hier zelf beter tegen kan). Kleine variaties zijn natuurlijk altijd mogelijk en worden bij veel recepten zelfs aanbevolen. Ook dit recept is eigenlijk heel simpel, je haalt de ingrediënten in huis en maakt het klaar zodra je er trek in hebt. Zelf was het voor mij een zondagse lunch samen met mijn man, die niet heel dol op zalm is, maar door de combinatie van de omelet, tuinkers en een licht ui-smaakje, vond ook hij het zelfs lekker en voor herhaling vatbaar.  En het mooie is je kan het zo rijkelijk beleggen met zalm als je zelf wit.  Ook  koud en in plakjes gesneden is het een lekker hapje voor tussendoor.

Omeletrol met zalm en kiemen

Het 3e recept is de Chocolademousse (blz.170). Als echte chocolade liefhebber en zoekend naar een lekkere chocolademousse zonder lactose, leek mij dit het ideale recept om te testen. Ook dit recept is super makkelijk te maken. Haal de ingrediënten en mix alles door elkaar. Zowel avocado als rijpe bananen, de hoofdingrediënten, zijn niet mijn favoriet, maar mijn nieuwsgierigheid won het van het tegenstrijdige gevoel. Nadat alles gemixt was vond ik, zoals verwacht, de banaan & avocado smaak niet helemaal mijn favoriet. Maar door de cacao gaf het al een licht andere smaak en om het af te maken stond als tip het gebruik van geraspte kokos en frambozen, waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt. Uiteindelijk door de combinatie met de friszure frambozen erbij (en wat geraspte pure chocolade naar eigen idee er extra bij), vond ik het ‘’dessert’’ uiteindelijk toch nog geslaagd. 

Chocolademousse


Kortom een leuk kookboek, met daarin zowel informatie als recepten, gemaakt met lekkere & pure ingrediënten. Ook staat er voorin het boek een handig overzicht met de recepten, verdeeld in verschillende categorieën zoals; ontbijt,lunch,diner,dessert & taart. En als je iets specifieks zoekt, is dit achter in het register makkelijk op alfabet terug te zoeken.

30-03-16

Recensie: De oogst is voorbij - Geert van der Kolk

Titel: De oogst is voorbij
Auteur: Geert van der Kolk
Recensie: Nynke
Genre: Roman
ISBN: 9789462970052
320 pagina's | Uitgeverij De Kring | januari 2016

Geert van der Kolk:
Geert van der Kolk studeerde geschiedenis en werkte daarna als freelance journalist in Polen, Moskou en het voormalige Oost-Berlijn. In 1981 ging hij naar Amerika als Fulbright Fellow van Princeton University. Hij was Amerika-correspondent van Het Parool en schreef ook over Mexico en de burgeroorlog in El Salvador. Zijn eerste korte verhalen verschenen begin jaren tachtig in de literaire tijdschriften Maatstaf en De Revisor. Ze werden gebundeld in zijn debuut De nieuwe stad (1987). Daarna volgden kort na elkaar drie andere bundels en de roman Käte Jahngeïnspireerd op zijn verblijf in Oost-Berlijn. Behalve schrijver is hij ook een verwoed zeezeiler. Zijn zeilavonturen in Groenland, de Bahama's en Haïti zijn weerkaatst in de romans Noordtij, De smokkelaar van de Exuma's en De waterverkoper. Ter voorbereiding van De oogst is voorbij zwierf hij meer dan een half jaar door Oost-Afrika. 

Het verhaal:
Vanaf het moment dat ingenieur Andries Jordaan in Afrika aankomt, gaat alles anders dan hij had gehoopt. Het ontwikkelingsproject waar hij komt te werken blijkt een puinhoop, de lokale stammen zijn onverschillig of achterdochtig, en de autoriteiten dwarsbomen hem zoveel ze kunnen. Jordaan krijgt onverwacht hulp van Pippa Roberts, een Engelse dokter die een regionale kliniek wil openen. Ze geloven dat ze samen iets goeds tot stand kunnen brengen, maar onderschatten hoe eindeloos gecompliceerd, weerbarstig en gewelddadig de Afrikaanse werkelijkheid is. Hun eigen drijfveren blijken minstens even gecompliceerd te zijn. 

Recensie door Nynke:
De Nederlander Jordaan, of Jordan, zoals hij genoemd wordt, komt aan in Kenia als ontwikkelingswerker. Hij is een idealist en heeft grootste plannen om het leven voor de mensen beter te maken door ondermeer landbouw te introduceren in een gebied met veehoudende stammen. Hij wil het voortvarender aanpakken dan zijn voorganger, die lijkt het, niet zoveel heeft uitgevoerd. Ongeveer tegelijk met hem start een vrouwelijke arts, Pippa, met gelijke idealen. Het lijkt allemaal goed te gaan, Jordan krijgt ook een relatie met deze arts. Een complicerende factor is wel dat hij in Nederland een gezin heeft. Samen met Pippa gaat hij de strijd aan tegen de corruptie en proberen ze echt het verschil te maken. Dit is een interessant aspect van het boek. Het is schokkend hoeveel geld er niet terecht komt op de goede plaats en ook de terughoudende manier waarop de bevolking reageert op de hulp die wordt aangeboden. Als er een burgeroorlog uitbreekt, zien allerhande hulporganisaties en wat louche figuren brood in het gebied en wordt Jordan gestimuleerd om bij verschillende hulporganisaties aan te kloppen. Dit is echt verbijsterend om te lezen. Pippa is inmiddels weer naar Engeland vertrokken en dit lijkt een ommekeer te zijn in het leven van Jordan. Je merkt dat hij steeds meer afglijdt. Voor De oogst is voorbij heeft de auteur zes maanden in Tanzania, Kenia en Oeganda rondgezworven. Hij weet de juiste toon te treffen in deze meeslepende roman en schetst geloofwaardige karakters die echt een ontwikkeling doormaken. Dit boek laat mij gedesillusioneerd achter. Niet alleen over de manier waarop ontwikkelingshulp werkt in de praktijk, want dat is voor een deel wel bekend, maar ook dat wat het heeft gedaan met de hoofdpersoon in dit boek. Een echte aanrader om te lezen, maar niet een boek waar je vrolijk van wordt.

29-03-16

Recensie: Zeg maar Binny - Hilary McKay

Titel: Zeg maar Binny
Auteur: Hilary McKay
Recensie: Clasien
Genre: Jeugd (11+)
ISBN: 9789044825909
248 pagina's | Uitgeverij Clavis | januari 2016

Hilary McKay:
Hilary McKay schreef over haar eigen jeugd drie boeken, die jammer genoeg niet in het Nederlands zijn vertaald. Net als in haar andere verhalen komt hierin veel humor voor. Toen ze voor haar tweede boek in die serie in haar geboorteland een belangrijke prijs kreeg (Smarties Book Price), stopte ze met werken in het laboratorium. Ze kon toen al haar tijd aan het schrijven besteden. Met het eerste boek van haar dat in het Nederlands is vertaald, Hond Vrijdag, had ze meteen succes: ze won er een Vlag en Wimpel mee. Inmiddels zijn er nog twee boeken verschenen over de families Robinson en Brogan: Huize Havermout en Maffe tante Mabel. Voor jongere kinderen maakte ze een aantal  sprookjesachtige en grappige verhalen over een nogal eigenwijze koningin, die heel wat te stellen heeft met haar bedienden!

Het verhaal:
Als Binny acht is, sterft haar vader, en alles verandert. Samen met haar moeder, haar grote zus en haar kleine broer moet ze verhuizen naar een appartementje. Maar het ergste is dat ze haar hond Max kwijtraakt door de schuld van haar vreselijke oude tante Violet ... Drie jaar later, kort na de begrafenis van oma, verandert alles opnieuw: tante Violet gaat plotseling dood en laat Binny een klein huisje aan de kust na. Het gezin verhuist nog een keer. Aan zee leert Binny haar buurjongen en 'beste vijand' Gareth kennen en ze geniet van de natuur, de vrijheid en de uitdagingen van Gareth. Kon ze nu Max nog maar terugvinden. Haar hond is al die jaren geen dag uit haar gedachten geweest ...

Recensie door Clasien:
De voorkant is vrolijk van kleur en de belangrijkste details van het verhaal staan erop, namelijk Binny de hoofdpersoon, haar hond Max en zeespullen, hun huisje ligt namelijk dicht bij de kust. De titel: Zeg maar Binny is simpel te verklaren. "Oké, maar hoe heet jij? Binny, Bin, Belinda, Bel. Meestal Binny. Zeg maar Binny."

Het boek vertelt een goed verhaal, alleen de schrijfwijze vind ik vreselijk. Eéntonig, geen swing. Het verhaal gaat over de familie Cornwallis; vader, moeder, Clem, James en Binny in een groot huis, een leuke school en de boekwinkel van hun vader. "Een boekwinkel zoals je alleen in de hemel tegenkomt. Boeken om een moord voor te doen." Wanneer haar vader overlijdt blijkt dat hij schulden achterlaat en moet het gezin verhuizen naar een klein appartement. Meteen daarna overlijdt oma en tante Violet, de zus van oma. Tante Violet laat een huisje achter en schenkt dit aan Binny, ondanks dat ze een vreselijke hekel aan elkaar hebben. Het gezin verhuist naar de kust en daar ontmoet Binny Gareth.

Alles gebeurt in de eerste paar hoofdstukken, de rest van het verhaal kabbelt voort. Haar vriendschap/vijandschap met Gareth wordt beschreven in aparte hoofdstukken onder de noemer "De getijdenpoelen". Hierdoor lees je al over hem terwijl Binny hem nog niet eens ontmoet heeft.

Dit is zeker niet mijn boek, had moeite om het uit te lezen. Ik verveelde me. Of dit aan de leeftijdscategorie ligt, het zou kunnen. Het boek is vanaf 11 jaar en ik ben heel wat ouder. Toch geef ik drie sterren omdat Binny een meisje is met pit die zich niet op haar kop laat zitten. Een personage die je in je hart sluit.

"Toen Binny elf was, had ze al in twee werelden geleefd. Een kinderwereld en een het wordt tijd dat je nu eens volwassen wordt wereld. Een makkelijke wereld en een harde wereld. Acht jaar in de eerste en drie jaar in de tweede".

28-03-16

Recensie: Enkeltje Ierland - Charlotte de Monchy

Titel: Enkeltje Ierland
Auteur: Charlotte de Monchy
Recensie: Marjon
Genre: Roman
ISBN: 9789022572504
336 pagina's | Uitgeverij Boekerij | januari 2016
Charlotte de Monchy:
Charlotte de Monchy studeerde Communicatiewetenschap aan de UvA. Na haar goed ontvangen debuutroman Zes maanden zonder verscheen in januari 2016 haar tweede boek Enkeltje Ierland. Ze woont met haar gezin in Haarlem en werkt aan haar volgende boek.

Het verhaal:
Dierenarts Lisa heeft Amsterdam en haar beste vriendin Tess achtergelaten voor een droombaan in het dorpje Brentwood op het Ierse platteland. Maar eenmaal daar dringt tot haar door dat als ze alleen maar hard werkt en met doorgewinterde boeren op leeftijd omgaat, de kans klein is dat ze ooit nog de liefde van haar leven gaat vinden. William keert na de dood van zijn ouders terug naar het enorme familielandgoed. Daar krijgt hij te horen dat de erfenis hem pas toekomt als hij kan aantonen dat hij zijn wilde jaren in Londen definitief achter zich heeft gelaten. Daartoe zal hij zich moeten verloven met een 'geschikte' vrouw. Hij kent in Brentwood niemand die in aanmerking komt - behalve misschien de knappe Nederlandse dierenarts. Maar laat er nu één man op de wereld zijn op wie Lisa echt niet zit te wachten... 

Recensie door Marjon:
Dit boek is zo geweldig en leuk dat je het niet meer weglegt. Lisa is zodanig neergezet dat ze leuk, bijzonder maar toch een echt mens is en je kan niet anders dan van haar gaan houden. Ze barst van de energie en dat moet ook wel, want ze werkt hard daar op het platteland van Ierland. Tussen dat alles door leert ze mensen in het dorp kennen, wordt ze verliefd en zijn er een paar misverstanden met grote gevolgen. Het is ongelofelijk leuk geschreven, ik vloog er doorheen en van tijd tot tijd lag ik in een deuk om de subtiele humor over kapstokken en nog veel meer. Af en tow waan je je ook in Ierland, iets wat bonus is en in dat poortwachtershuisje zou ik ook wel willen wonen… Dit is al het tweede boek van deze auteur en ik wil meer!

27-03-16

Boektrailer: Dit ben ik - Guusje Slagter


Dit ben ik is een bijzonder boek. Een Wreck this journal voor jonge mensen die op zoek zijn naar hun eigen ik; of modern gezegd; je personal brand. Tijdens haar studie kwam Guusje Slagter er achter dat veel mensen het moeilijk vinden zichzelf te omschrijven. De vraag wie ben je? is een soort horror verhaal. We worden door de maatschappij en de marketingwereld alleen maar in hokjes geplaatst, behandeld als kuddedieren, of als domme schapen. We vergeten onszelf, onze eigen keuzes. Simpelweg omdat wij niet goed weten wie we zelf precies zijn, wat we leuk vinden. Daarom bedacht ze een uniek concept in boekvorm dat mensen helpt om zichzelf beter te leren kennen.

Dit boek helpt je jezelf de juiste vragen te stellen, aan het denken zetten over je eigen positie/rol in deze wereld tussen alle anderen. Je identiteit wordt gevormd door degene om je heen. Alleen kies jij wel de juiste bewegingen om jouw heen? Het boek bestaat uit opdrachten, illustraties en korte verhalen die je aan het denken zetten over jezelf en je helpen te ontdekken wie je nu eigenlijk bent. Hoe kijk je naar de wereld? Wat wil je met je leven? En vooral hoe wil je dat andere naar je kijken?

144 pagina's | ISBN:9789402601046 |  Aerial Media Company | maart 2016 


Bron: Guusje Slagter

26-03-16

Duimbreed geluk. Avontuur in een rolstoel - Milo Derdeyn


Zwaar gehandicapt, na een slecht afgelopen afdaling uit een helikopter, gevolgd door een jarenlange revalidatie, stond hij er weer: praktisch veroordeeld tot een leven in een rolstoel. Dat vond hij veel te beperkend en hij besloot de wijde wereld in te trekken, ondanks zijn handicap... Op avontuur met een rolstoel. Liftend of op eigen krachten. Kriskras door België en ook tot voorbij de poolcirkel in Finland. Ruim een kwarteeuw na het levensbedreigende ongeval vertelt hij zijn avontuur, tot in zeer aangrijpende details. Over hoop en wanhoop en over doorzettingsvermogen. Een leven vaak afhankelijk van Duimbreed Geluk.

222 pagina's | ISBN9789402220209 | Boekscout | 2015 | € 18,95


Fragment:
Ik weet natuurlijk niet meteen wat de gevolgen van mijn val zijn. Langzaam dringt het tot me door dat een en ander in mijn leven definitief is afgelopen. Ik slaap slechts een paar uur per nacht. Steeds weer word ik wakker met pijn. In het ziekenhuis verlies je bovendien bijna elke notie van tijd. Het ritme van dag en nacht is alleen nog te herkennen aan het ontiegelijk vroege tijdstip waarop men de deur van de kamer opengooit, een thermometer onder je oksel steekt en een half uur later ontbijt en medicijnen op de tafel neerkwakt. Je kunt niet meteen beginnen met eten. Het moet je namelijk aangereikt worden. Na een paar weken weet ik instinctief dat het 'amen en uit' is met mij. Op sterven na dood?

Helemaal in het begin krijg ik vaak bezoek van collega's en vrienden. Die praten over het moment dat ik terugkom en zal kunnen deelnemen aan de winterstage voor bergbeklimmers in het Franse Chamonix. Misschien kan ik, in afwachting dat het opnieuw helemaal goed wordt met mij, als instructeur beneden aan de rotswand staan en zo richtlijnen geven aan beginnende klimmers. Nogal naïef natuurlijk, maar weet je veel als je na een zwaar ongeval op een ongemakkelijk ziekenhuisbed vastgesjord ligt.

Nog later blijkt inderdaad dat ik zeer veel dingen in het leven - die ik zo verschrikkelijk graag deed tot op de dag van het ongeval - niet meer zal kunnen doen. Ik lig hier als een hulpeloos wezen dat praktisch niets meer alleen kan of mag. Door die gebroken ruggenwervel is ook de band met 'normale' mensen gebroken. Die normale mensen, dat zijn voortaan de anderen.

25-03-16

Recensies: Levenshaast - Ingeborg van Beek

Titel: Levenshaast
Auteur: Ingeborg van Beek
Recensie: Thea, Marjon
Genre: Waargebeurd: gezondheid
ISBN: 9789401605168
254 pagina's | Xander Uitgevers | maart 2016

Ingeborg van Beek:
Ingeborg studeerde Hoge Hotelschool en liep stage in Parijs, Brussel en Koeweit, waarna zij haar carrière startte in de wereld van marketing, communicatie en pr. In 2007 startte ze haar eigen adviesbureau Shake The Tree. Daarnaast is Ingeborg ambassadeur voor de stichting Stop Hersentumoren en schrijft ze voor De Telegraaf over haar ziekte. Ingeborg woont met haar vriend en hun twee kinderen in Amsterdam.

Het verhaal:
'Mijn naam is Ingeborg. Ik ben negenendertig en sta midden in het leven. Ik heb een zoon van vier, een dochter van twee, een eigen bedrijf en heel veel plezier. En ik heb ook een hersentumor.'

Ingeborg van Beek kreeg twee jaar geleden een verpletterende diagnose: een ongeneeslijke hersentumor. Terwijl ze tijdens de onderzoeken en de levensbedreigende operatie heen en weer geslingerd wordt tussen emoties van verdriet, onzekerheid en angst, wordt in haar binnenste het vuur alleen maar aangewakkerd. Ze heeft haast om alles te doen, meteen. Haar leven moet opeens haarscherp in kaart worden gebracht. Heb ik ergens spijt van? Verlang ik ergens naar? Is mijn relatie nog bijzonder genoeg?


In Levenshaast vertelt Ingeborg haar kwetsbare en authentieke verhaal over leven met een tikkende tijdbom in haar hoofd. Over haar verdriet en haar optimisme en haar rotsvaste geloof in de kracht van het nu.


Recensies:


Thea:

"“Het is helemaal niet die rottumor die me parten speelt. Dat is zo’n klein onderdeel van mijn lichaam. Het is mijn gedrag eromheen dat ons leven zo op zijn kop heeft gezet."


Levenshaast vertelt in korte hoofdstukken het aangrijpende verhaal van Ingeborg van Beek, 37 jaar, samenwonend met Peter en hun twee jonge kinderen Tygo en Eline, ondernemer en volop genietend van het leven. Maar dan slaat het noodlot toe en staat hun leven op zijn kop. Als zij op een avond hun twaalf weken oude dochter Eline in bed borstvoeding geeft, krijgt ze een zware epileptische aanval. Ingeborg blijkt een ongeneeslijke hersentumor te hebben. Een risicovolle operatie volgt. Het blijkt niet mogelijk om de gehele tumor te verwijderen in verband met de risico’s die dit met zich mee zal brengen. Ingeborg leeft verder met een tijdbom, een sluipmoordenaar, in haar hoofd...  


“Ik wil meedraaien alsof er niets veranderd is, maar alles is anders. Ik ben ziek, maar doe alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Ik hang met mijn nagels in de gescheurde fundering van mijn eigen leven en zoek driftig naar lichtpuntjes: de lach naast de traan, het feest van het leven naast de schaduw van de dood. 


(..)Maar mijn levenshaast en de drang om alles uit het leven te halen blijven overheersen. Het deel van mij dat door de dagen heen jakkert vecht met het deel dat wil verstillen. Ik droom over een blauwe zee, steeds weer, het is rust die ik graag wil voelen. Maar ik heb vuur in mijn hart en een onrustige geest, die altijd door wil.”


Vanaf dat moment wil Ingeborg alles uit haar leven halen wat eruit te halen valt, ze heeft haast, levenshaast. Ze gaat uit, wordt dronken, laat zich verleiden tot het nemen van een MDMA-capsule, stort zich op haar werk en gaat vreemd met zakenpartner Mark. Haar relatie met Peter loopt hierdoor stuk. Na enkele therapiesessies willen ze het samen weer proberen. Vlak voor haar vijfde hersenscan realiseert Ingeborg zich: "Nu, anderhalf jaar na de diagnose, met de vijfde MRI-scan voor de deur en een relatie balancerend op een broos fundament, begin ik te beseffen waar ik echt bang voor ben …. Ik ben bang om te leven.”


“Dum Vivimus Vivamus: Laat ons leven, zolang we leven. Want zo is het!”


Levenshaast vertelt het aangrijpende verhaal van Ingeborg van Beek. Ik moet eerlijk zijn, mijn verwachtingen van te voren waren anders dan het verhaal welke ik las. Ik dacht een ervaringsverhaal over leven met een hersentumor en met name het verloop van het ziekteproces te gaan lezen. Maar, zoals Ingeborg het zelf op een gegeven moment beschrijft; “Het is helemaal niet die rottumor die me parten speelt. Het is mijn gedrag eromheen dat ons leven zo op zijn kop heeft gezet." En over dat gedrag, de haast om alles uit het leven te halen sinds zij de diagnose ongeneeslijke hersentumor kreeg, vooral daarover gaat dit boek. Dit was voor mij even een omschakeling, maar snel daarna werd ik gegrepen door haar verhaal en kon ik het boek niet meer wegleggen voordat het verhaal gelezen was...



Marjon:
Ik mis in dit boek het optimisme waarover in de omschrijving gesproken wordt. Dat is geen veroordeling, maar een constatering. Ingeborg komt in dit boek vooral boos over en waarschijnlijk zouden we allemaal zo reageren. Ze schrijft op een pure, rauwe manier en het kan niet anders dan je raken. Want hoe ‘oneerlijk’ is het als je nog zo jong bent, jonge kinderen hebt en als je hele leven overhoop gegooid wordt door een ‘klote tumor’. Haar relatie met Peter komt ook onder druk te staan, maar samen staan ze sterk en gaan ze verder. Dit boek is een aanrader, maar niet als je zelf niet lekker in je vel zit. En ik wens Ingeborg en haar partner heel veel sterkte.

24-03-16

Recensie: Dokter Pol - Jan Pol

Titel: Dokter Pol
Auteur: Dr. Jan Pol 
Recensie: Marjon
Genre: Waargebeurd
ISBN: 9789044349450
304 pagina's | The House of Books | februari 2016
Dr. Jan Pol:
Dr. Jan Pol is geboren in Nederland en al meer dan veertig jaar dierenarts. Hij woont in Michigan, VS met zijn vrouw en een ontelbare hoeveelheid huisdieren. Hij is de ster van de tv-serie The Incredible Dr. Pol.

Het verhaal:
De wereldberoemde dierenarts Jan Pol runt samen met zijn vrouw Diane en zoon Charles een bloeiende praktijk op het platteland van Michigan. In de populaire reality-televisieserie The Incredible Dr. Pol van National Geographic, en nu in dit boek, deelt Jan Pol de beestachtige belevenissen uit zijn veertigjarige carrière. Hij is opgegroeid op een Nederlandse melkveeboerderij en heeft naam gemaakt als een realistische en eerlijke dierenarts, die altijd streeft naar het beste resultaat voor zijn patiënten. Of dat nu een brutale cavia is of een paard van duizend kilo.

Recensie door Marjon:
Opeens had iedereen het over die veearts uit Nederland die in Amerika woont en op tv is. Echt in een week tijd kwam het omhoog. Ik keek ook en vind het geweldig. En toen bleek er ook nog een boek van te zijn. Een boek wat ik met plezier heb gelezen. Jan Pol blikt terug op zijn jeugd - geboren in Drenthe, zijn studie in Utrecht, de uitwisseling als student zodat hij een tijdje naar Amerika kon, waar hij zijn vrouw ontmoette. Het wordt luchtig, soms humoristisch, maar ook serieus verteld. Daarmee wordt niet voorkomen dat er heftige verhalen tussen zitten. Maar tussen elke regel door lees je hoeveel deze dierenarts houdt van dieren. En waarschijnlijk is dat nou net zijn geheim, waarom we opeens allemaal dol op deze man zijn. Boek is absoluut een aanrader!

23-03-16

Recensies: Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) - Astrid Harrewijn

Titel: Drie vrienden, een huis (en een klusjesman)
Auteur: Astrid Harrewijn
Recensie: Marjon, Clasien, Coenraad, Marion, Saskia
Genre: Chicklit
ISBN: 9789022576175
304 pagina's | Uitgeverij Boekerij | februari 2016

Astrid Harrewijn:
Astrid Harrewijn studeerde rechten en was daarna werkzaam als vertaalster. Na het winnen van een schrijfwedstrijd debuteerde ze in 2006 met de roman Ja kun je krijgen. Ze heeft inmiddels zeven romans gepubliceerd. Ze heeft een onmiskenbaar eigen stijl en schrijft met humor over de valkuilen van ons dagelijks bestaan. Astrid Harrewijn woont in Den Haag met haar man en hond Saartje, en heeft twee studerende dochters.

Het verhaal:
Sommige dingen doe je gewoon niet als je halverwege de dertig bent. Zoals je veilige vaste baan, je huis in Limburg en het vooruitzicht van een bruiloft inruilen voor een tijdelijke baan bij het Van Gogh Museum in Amsterdam. Noor doet het wél, tot verdriet van haar ouders en haar vriend. Ze betrekt samen met haar jongere zusje Kiki en studievriend Joost een verwaarloosd pandje aan de Herengracht. Kiki is bewust single, het zwarte schaap van de familie en ziet de wereld als haar speeltuin. Ze werkt voor Jeff Koons en brengt zijn spraakmakende tentoonstelling naar het Stedelijk. Joost, een vriendelijke maar ietwat stoffige vrijgezel, werkt als adviseur bij het Rijksmuseum. Noor, Kiki en Joost delen lief, leed en de voordeur met elkaar en kennen maar één harde regel: thuis wordt er niet gesproken over het werk op het Museumplein. Terwijl het huis een verbouwing ondergaat ontdekt Noor zichzelf, de waarde van vriendschap, en een groot schandaal in de kunstwereld. Kortom: ze ontdekt het leven. 

Recensies:

Marjon:

Wat een heerlijk boek! Als Amsterdamse is het erg leuk dat Amsterdam een grote rol in het boek speelt, maar dat is niet waar het boek echt om draait. Het draait vooral om Noor die beseft dat ze haar eigen leven moet leven en niet dat van een ander of dat wat een ander van haar verwacht. Hierbij komt ze in verzet tegen haar vriend (die dit al 18 jaar is) en haar moeder. Jammer dat deze laatste in het boek niet meer bijdraait, maar dat had het misschien iets te veel van het goede gemaakt. Nu is het boek precies goed met echte mensen, zelfs intriges in de kunstwereld, het zoeken van je eigen weg en dat alles met de nodige humor en ook diepgang. Fantastisch!


Clasien:
Ik ben eigenlijk niet zo'n fan van dit genre boeken, maar dit exemplaar van de hand van Astrid Harrewijn viel in goede aarde. Het verhaal is luchtig, makkelijk leesbaar en heeft bovendien inhoud, humor en aan het einde zelfs nog wat spanning.

Drie vrienden die in één huis samenwonen, de zusjes Noor en Kiki, allebei heel verschillend en druk met hun baan. Noor werkt in het van Gogh museum en krijgt daar heel wat voor haar kiezen. De gedeeltes over het dagelijks leven van de vrienden en hun huiselijke momenten vond ik leuk en ontspannend om te lezen. De stukken die over van Gogh of het museum gingen interesseerde mij niet zo. Al met al een leuk boek voor tussendoor, lekker ontspannend leesvoer.


Coenraad:
Noor krijgt bij het van Gogh museum in Amsterdam een baan als conservatator aangeboden en die kans pakt ze dan ook. Ze verhuist voor doordeweeks van Itteren (bij Maastricht) naar Amsterdam . Haar vriend Ewald vind het maar niks dat ze alleen maar in het weekend thuis is. Hij en haar ouders vinden het maar niks deze drastische stap van haar. Kiki, haar jongere zus die wild en onbezonnen is, werkt voor een kunstenaar Jef Koons. Zijn werk komt naar Amsterdam. Joost is een studievriend van Noor en werkt als adviseur voor het rijksmuseum en is tevens archeoloog en kunsthistoricus. Ze betrekken met z’n drieën een pand aan de Herengracht. Thuis wordt er niet over het werk gesproken. Dit is een regel die ze hebben ingesteld en daar houden ze zich ook aan. Noor stuit op een groot schandaal in de kunstwereld en moet haar vrienden er buiten houden, hoe moeilijk dit soms ook is. 

Het verhaal Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) wordt verteld vanuit het oogpunt van Noor. Je begint eraan en je zit meteen in een chicklitachtige setting. Hoe verder je in het verhaal komt is het toch wel iets meer dan zomaar een chicklit. Liefde, jaloezie, kunst en geluk zijn wel de belangrijkste ingrediënten die in dit verhaal verwerkt zitten. Tim is een collega van Noor en hij zorgt dat de spanning in het verhaal opgevoerd wordt en ook voor emotie zorgt. Hij is wat mij betreft achteraf gezien wel een persoon die zeer belangrijk is geweest voor het verloop van het verhaal. De schrijfstijl van Astrid Harrewijn is vlot leesbaar met geen moeilijke zinnen. Het is een heerlijke feel-good Chicklit geworden waarin ook nog een leuke dosis humor zit verwerkt. Het verhaal heeft een logische opbouw en het verloop heeft me toch verrast.


Marion:
Drie vrienden, een huis (en een klusjesman) is het eerste boek dat ik van Astrid Harrewijn heb gelezen. En ik moet zeggen haar schrijfstijl bevalt me wel.

Dit boek gaat vooral over Noor, die een baan aangeboden krijgt bij het van Gogh Museum. Deze kans zorgt voor veel verandering. Ze moet daarvoor namelijk doordeweeks haar huidige woonplaats Itteren, waar ze samenwoont met haar vriend en vlakbij haar eigen ouders, verruilen voor Amsterdam. Het toeval wil dat haar jongere zusje Kiki op dat moment werkt voor een kunstenaar die zijn werk naar Amsterdam wil brengen, waardoor een woonplek in deze stad voor haar ook handig is. Wanneer het lot bepaald dat er een pandje aan de herengracht beschikbaar is voor Kiki en Noor, wanneer zij deze samen met studievriend Joost willen betrekken, begint het leven in Amsterdam pas echt. Ze mogen het pand bewonen, terwijl er een klusjesman, met de naam Gijs ook regelmatig rondloopt om dingen te herstellen en op te knappen. Vandaar dat er in de titel staat (en een klusjesman). Dit personage voegt naar mijn idee verder weinig toe aan het verhaal. Het meeste draait toch wel om Noor, die een groot schandaal ontdekt in de kunstwereld, maar dit eigenlijk met niemand kan delen. Door haar werkzaamheden ontmoet ze veel nieuwe mensen, maar blijft tussendoor nog op zoek naar wat ze zelf nu eigenlijk wil. Haar relatie met Ewald staat hierdoor ook onder druk. Al deze gebeurtenissen zijn niet zonder gevolgen.

Je krijgt echt het idee dat de auteur zich goed heeft laten informeren over de schilderkunst waarover wordt gesproken in het boek en research naar alles heeft gedaan. Het is dat ik Amsterdam niet goed ken, maar zoals alles besproken wordt heb ik het gevoel dat het ook precies zal kloppen met de werkelijkheid, zoals de tramlijnen waar deze stoppen en welke koffietentjes zich in de buurt bevinden. Het idee dat het van Gogh museum, dat toch bij veel mensen wel als naam al is bekend, ook al ben je er zelf nog nooit geweest, als een soort rode lijn door het boek gaat, vind ik zeker interessant. In hoeverre alles klopt daar heb ik geen idee van, maar je lijkt als het ware toch een stukje kunstgeschiedenis mee te krijgen, wat ik erg leuk bedacht vind.  Het verhaal is een mengeling van een romantische schrijfstijl, met wat chicklit-achtige trekjes met tussendoor ook weer wat spanning verwerkt. Ik vind het een bijzondere manier om een verhaal te vertellen, maar doordat alles goed in elkaar overloopt en de humor, samen met de spanning en toch ook een zoektocht naar geluk wordt afgewisseld, maakt het dat je het verhaal wilt blijven doorlezen.

Het was  voor mij geen boek met een echt ‘’wauw’’ gevoel doordat het vooral ook veel informatie was wat werd gegeven, zonder dat er echt iets gebeurde en de andere personages soms even snel tussendoor kwamen en je ze niet echt leert kennen, maar doordat het zo soepel geschreven was met toch ook wat spanning, was het zeker een prettig en toch ook leuk verhaal om even heerlijk tussendoor te lezen.


Saskia:
De boeken van Astrid Harrewijn vind ik altijd erg leuk om te lezen, vooral de serie over de drie vriendinnen (Miss Match, Miss Communicatie en Miss Verstand) vond ik heerlijk leesvoer. Ik vond dit boek beduidend minder goed, aan de manier van schrijven ligt het niet, die is even vlot als altijd. Het was meer het onderwerp dat me tegenstond, hoofdpersoon Noor werkt in het Van Gogh museum in Amsterdam en er werd dan ook uitvoerig over de schilderijen van Van Gogh gesproken, ook over andere kunstenaars trouwens. Helaas heb ik helemaal niets met kunst en merkte ik dat de uitvoerige beschrijvingen mij tegenhield om het boek op te pakken. Het verhaal van Noor zelf was wel weer leuk maar doordat er zoveel over haar werk gesproken werd vond ik het boek aan de saaie kant ... jammer maar de volgende keer weer beter!