30-04-16

Het Project - C.C.M. van Raay


Werkelijk vijf minuten voor de allereerste schooldag op de kleuterschool is het pesten begonnen. Dat duurde bijna tien lange jaren. Sindsdien heeft C.C.M. van Raay zich nooit echt kunnen en durven uiten, met als gevolg een doorlopend innerlijke strijd, hoog oplopende emoties en diepe depressies. Talloze hulpverlenende instanties heeft hij bezocht. De conclusies die door de ene psychiater werd getrokken werden echter door de volgende hulpverlener weer naar de prullenbak verwezen. Zijn verhaal op papier zetten hielp hem beter op weg. Zijn grootste overwinning is daarmee nu behaald: de publicatie.

228 pagina's | ISBN: 9789402222074 | Boekscout | december 2015 | € 19,15



Fragment:
Tijdens gym is het ineens heel gezellig, iedereen is vrolijk en vriendelijk en ik word uitgenodigd om gezamenlijk naar huis te lopen. Van nu af aan zijn we vrienden. Op de terugweg wordt er veel gelachen We bonzen op de ruiten bij fietsenmaker Bosman, trekken belletje bij meester Veerbeek, de deur van café ‘De Bult’ wordt baldadig opengegooid, iedereen heeft schik. In het laatste huis van de Ds. Vermeerstraat woont hulpagent Dirkmaat, een chagrijnige man die in zijn dagelijkse leven portier is bij De Vesuvius. Iedereen is een beetje bang van hem. Nu ben ik aan de beurt om belletje te trekken. Ik loop voorzichtig naar de deur, de jongens kijken op een veilige afstand toe. Net op het moment dat ik wil aanbellen vliegt de deur open. De jongens rennen joelend weg. Ik duik tot twee keer toe onder de grijpgrage handen van de woedende man door en kan ontsnappen. Uiteindelijk krijgt hulpagent Dirkmaat me toch te pakken. Met een zeer stevige hand om mijn pols brengt hij mij thuis en vertelt hij mijn ouders dat hij het sterke vermoeden had dat dit zou gebeuren. Al enkele weken is er iedere maandagavond om dezelfde tijd bij hem belletje getrokken, vertelt hij, daarom heeft hij begin deze avond de groep Groothuis toen die richting gym liep opgewacht en gewaarschuwd dat hij bij een volgende keer maatregelen zou nemen. Geert verzekerde hem dat die waarschuwing geen indruk maakte, er zou toch weer belletje worden getrokken, vandaar dat hij de groep op stond op te wachten.

Achteraf besef ik dat ik niet eens had hoeven vluchten, het had toch geen zin gehad. Van een afstandje hadden de jongens al geroepen "Het is Carel van Raay, het is Carel van Raay." Drikus Schoonhoven hoorde ik boven alles en iedereen uit joelen en lachen.

29-04-16

Recensie: Life on sneakers - Evi Renaux

Titel: Life on sneakers
Auteur: Evi Renaux
Recensie: Thea
Genre: Waargebeurd: gezondheid
ISBN: 9789022332368
164 pagina's | Uitgeverij Manteau | maart 2016

Evi Renaux:
Evi Renaux; koffie-addict, wordt vrolijk van de zon én frangipanetaart. Houdt van festivals met vrienden, van onverwachte tripjes met haar familie, van luidkeels meezingen op Clouseau. Droomt van een kast vol sneakers, een koffiebar, een huis aan zee en stokoud worden. Studeerde ooit journalistiek, maar belandde na haar studies bij VT4, VIJFtv en later bij Libelle. Tot ziek worden alles stopzette. Zij herontdekte haar liefde voor het schrijven en richtte Rue NØ op. Sinds 1 juli 2013 geniet zij vooral volop van de kleine dingen in het leven. Van de schoonheid in alle dagen. 

Over het boek:
Wat als je morgen niet meer kunt doen wat je altijd al deed? Wat als je hele leven ineens op zijn kop staat? Heb jij een plan B?

Voor Evi Renaux, alias Rue NØ, veranderde alles toen ze ziek werd. Haar lichaam zou nooit meer doen wat het voorheen deed, en dat zorgde ervoor dat ze een andere kijk op het leven kreeg. Ze ging terug naar de kleine dingen die haar gelukkig maken. Ze ontdekte nieuwe passies, besloot nieuwe dromen te creëren en haar verhaal te herschrijven. In 'Life on sneakers' nodigt ze iedereen uit om hetzelfde te doen. Vijf hoofdstukken leiden je door de golf van emoties waarin je terechtkomt na een tegenslag: onmacht, verdriet, hoop, aanvaarding en dankbaarheid. Evi's verhaal over de zoektocht naar hulp en een nieuw leven, de verschillende foto's, persoonlijke brieven, prachtige quotes, tekeningen en illustraties zetten je aan tot nadenken, geven je moed maar laten ook ruimte om te huilen of te lachen.


Recensie door Thea:
“Wie me twee jaar geleden gezegd had dat ik een professional zou worden in loslaten, had ik voor gek verklaard. Ik? De perfectionist? Loslaten? Alles kan toch altijd beter? Grenzen zijn er om opgezocht te worden. Je hoeft niet blij te zijn met goed, als uitstekend ook kan. Diezelfde vrouw, die vroeger geen moment rust kende, verdrinkt nu bijna in een zee van tijd. Ongewild. Ongevraagd ook. Het lot heeft daarover beslist.(..)Het monstertje dat ‘pijn’ heet, stapt als een schaduw met me mee, of ik dat nu wil of niet.”

Met een diepe zucht sla ik het boek dicht en staar even voor me uit. Het aangrijpende maar ook inspirerende verhaal van Evi Renaux is gelezen. Haar verhaal raakt me diep en roept tevens de nodige emoties bij mij op. Mede omdat het lijkt alsof ik gedeeltelijk mijn eigen verhaal aan het lezen ben, heel bizar. Regelmatig stromen de tranen dan ook over mijn wangen; tranen van herkenning, verdriet en wanhoop. In haar boek Life on sneakers beschrijft Evi de 5 stappen die ze tijdens haar zoektocht naar een juiste diagnose doorliep: onmacht, verdriet, hoop, aanvaarding en dankbaarheid. Haar verhaal wordt versterkt door prachtige foto’s en illustraties, persoonlijke brieven, pakkende quotes en fragmenten uit songteksten. 


Bron: Rue-NØ

“Wat had ik een leven! Op high heel huppelde ik van meeting naar meeting, voelde ik me belangrijk, reed ik ’s avonds met mijn bedrijfswagen naar huis, om me daar een voorbeeldmama te wanen. De enige zekerheid die ik nu nog heb, is dat mijn lichaam niet meer functioneert zoals het zou moeten. (..)Het enige wat ik nu zeker weet is dat ik opsta met pijn en ga slapen met pijn. En dat die pijn zal beslissen hoe mijn dag eruit zal zien.”

We lezen over haar klachten en helse pijnen, haar zoektocht naar de juiste diagnose, ziekenhuis in en uit en al die artsen die aan haar voorbij zijn getrokken. Hoe zij niet geloofd werd door medici en hoe ze met het onbegrijpelijke ‘het zit tussen je oren’ verhaal wordt geconfronteerd… 

“(..)Want ook al besef ik ten volle dat je niet zomaar doodgaat, toch voelt het aan of er elke dag een stukje van mij sterft. Letterlijk en figuurlijk. Ik voel het leven beetje bij beetje uit me wegstromen. (..)Ik heb het gevoel dat ik niet meer stop met huilen, dat ik verplicht word om van zoveel dingen afscheid te nemen. Van mijn job, mijn vrijheid, mijn gezonde lichaam, qualitytime met mijn dochter. Alles valt langzaam weg. En ik voel me naakt. Beroofd. Is er ergens nog iemand die mij kan redden?”

Dan komt Evi maanden later in contact met een neurologe die haar wél gelooft. Deze neurologe weet de puzzel van haar zoektocht compleet te maken. Eindelijk wordt duidelijk waardoor de scheefstand van haar rug ontstaan is en waar haar erge (hoofd)pijnen vandaan komen… 

“(..)Wat ik nu heb, is goed. Zo waardevol. Dus het is oké dat niemand me nog belt. Het is niet erg dat mijn naam nergens meer valt. En ik huil niet meer omdat ik besef dat ik geen potten meer zal breken in de mediawereld. Ik glimlach omdat omdat ik aanvaard heb dat het leven niet altijd loopt zoals het moet lopen. Of zoals je gehoopt had dat het zou gaan lopen. Soms neemt het leven een wending die je niet hebt zien aankomen. Maar als je die wending aanvaardt en met opgeheven hoofd doorgaat, dan vallen nieuwe kansen je zomaar voor de voeten. Kansen die je zelf creëert. Omdat het kan. Omdat het mag. Omdat niets meer echt moet.”

Vanaf dat moment besluit Evi niet bij de pakken neer te gaan zitten maar over te gaan tot plan B: terug te gaan naar de kleine dingen die haar gelukkig maken. Ze geniet van dat wat het leven haar te bieden heeft. Niet langer materiële zaken als die dure auto voor de deur, een merktrui van meer dan driehonderd euro, de nieuwste smartphone of wat dan ook, maar zaken die er in het leven écht toe doen. Zaken als tijd, familie en liefde. Ze ontdekt nieuwe passies, besluit nieuwe dromen te creëren en haar verhaal te herschrijven. Zo herontdekt ze haar passie voor schrijven en richt haar blog Rue NØ op. En ondanks de tegenslagen en de pijn die ze iedere dag voelt, kan ze weer lachen …

Er is altijd een reden om weer dankbaar te zijn en te blijven lachen. Je omgeving is daar ontzettend belangrijk bij. Familie en vrienden helpen je erdoor. Een onverwacht sms’je, onverwachte etentjes met familie, koffiedrinken in de stad, een zelfgeschreven kaartje in je brievenbus … Het zijn kleine dingen, maar die maken dat je weer kunt lachen.”

“Won’t stop ’til it’s over
We won’t stop to surrender”

28-04-16

Recensie: Poolse tranen - Miriam Guensberg

Titel: Poolse tranen
Auteur: Miriam Guensberg
Recensie: Nynke
Genre: Roman
ISBN: 9789491567438
240 pagina's | Uitgeverij De Kring | heruitgave 2016
Miram Guensberg:
Miriam Guensberg is filosofe en schrijfster. Haar romans zijn door de pers altijd zeer positief ontvangen, ze stonden meerdere malen op de longlist van de Libris Literatuurprijs. De roman Poolse tranen is een eerbetoon aan haar vader.

Het verhaal:
Als de jonge Tanek in het vooroorlogse Polen van eeuwig durende liefde droomt, weet hij nog niet welk wreed lot hem zal treffen. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog voegt hij zich als arts bij de Eerste Poolse Pantserdivisie. Een bloedige strijd brengt hem uiteindelijk in Nederland. Over zijn trauma's, zijn liefdes én de geheimen van zijn verleden praat hij zelden. Pas als hij op hoge leeftijd opnieuw met geweld wordt geconfronteerd en hij tot actie overgaat, volgt er een kettingreactie waarbij zijn schrijnende geschiedenis zich langzaam openbaart.

Recensie door Nynke:
Een boek met mooi gekozen karakters, waarbij de hoofdstukken afwisselend worden geschreven vanuit vier verschillende hoofdpersonen en verschillende tijdsperioden. De Poolse Tanek, een oude Joodse man, die de tweede Wereldoorlog heeft meegemaakt. Ondanks dat hij zijn leven na de oorlog weer heeft opgepakt in zijn nieuwe vaderland, heeft de oorlog grote littekens achtergelaten en heeft dit ook invloed gehad op de volgende generatie. De auteur is bij het vormgeven van Tanek geïnspireerd door haar eigen vader. Het boek eindigt ook met een eerbetoon aan haar vader. Dana, de dochter van Tanek, kijkt terug op het leven van haar inmiddels overleden vader en worstelt met zijn verzwegen verleden. Daarnaast worden nog twee andere karakters opgevoerd die voor mij het verhaal wat vertroebelen: Maro, een Georgische vrouw die in Nederland is terecht gekomen en haar inmiddels overleden zoon Zar. Met beide had Tanek een intensief contact. In de loop van het boek wordt duidelijk waarom.

Dit boek ademt een overlevingsdrang om door te blijven gaan na tegenslagen die op je pad komen. Ik vraag me af waarom de auteur niet heeft gekozen om meer de focus te leggen op de vader-dochterrelatie die in zichzelf ook veel potentie heeft. Door nu andere complexe familierelaties hierin te verwerken leidt dit de aandacht ook wat af. Poolse tranen is een roman met thrillerkantjes en behandelt eigenlijk een hele familiegeschiedenis. In deze tijd waarin veel mensen op de vlucht zijn, is dit boek heel actueel. Ook omdat de lange-termijn gevolgen van het ontheemd zijn aan de orde komen.

27-04-16

Recensie: De kleur van bloed - Rom Molemaker

Titel: De kleur van bloed
Auteur: Rom Molemaker
Recensie: Clasien
Genre: Young Adult
ISBN: 9789025113223
192 pagina's | Uitgeverij Holland | maart 2016

Rom Molemaker:
Rom Molemaker woont in Utrecht en stond ruim dertig jaar voor de klas.Toen vond hij het genoeg geweest en werd hij schrijver. Inmiddels verschenen er ruim dertig boeken van zijn hand, waaronder ook thrillers voor volwassenen. Hij komt veel op scholen en bibliotheken en hoort zo wat er onder jongeren leeft.

Het verhaal:
Michiel houdt zich niet bezig met politiek. Zonde van zijn tijd. Ook al zit zijn vader in de Tweede Kamer voor de Partij van Nationaal Belang. Die partij zegt Michiel niks. Voor hem is het een soort niemandsland. Dus als zijn vader weer eens los gaat over Europa, asielzoekers, de ellende in de zorg en te weinig kansen voor het eigen volk, sluit hij zich af. Bekijk het maar! Op school zien ze Michiel echter als 'de zoon van' en krijgt hij steeds meer te maken met bedreigingen en woede. Met vechtpartijen en een schorsing. Ten slotte staat hij helemaal alleen. Als zijn enige vriend Ref gewond raakt bij een demonstratie van de PNB, wil Michiel bewijzen dat hij oké is. Maar zijn poging tot wraak brengt hem alleen maar verder in een diep donker moeras van spijt, angst en isolement. Hij moet vluchten. Ondertussen is Michiels vader overtuigd van een terroristisch complot tegen zijn zoon...

Recensie door Clasien:
De voorkant en titel van het boek doet vermoeden dat er een erg eng verhaal volgt, maar dat valt reuze mee. De inhoud gaat over een thema van deze tijd: vluchtelingen, asielzoekers en daartegenover een politieke partij. In dit verhaal komt duidelijk naar voren dat de keuze die ouders maken hun stem drukt op het leven van de aanwezige kinderen. Deze moeten hier maar mee om zien te gaan en dat valt niet altijd mee.

Zo gaat het ook met Michiel Bosroode, leerling op het Augustinuscollege. Sinds zijn  vader in de politiek zit bij de Partij voor Nationaal Belang, PNB, is zijn leven veranderd. Medeleerlingen kijken hem erop aan dat zijn vader lid is van deze politieke partij. "Is de wereld veranderd? Mijn wereld wel. Die paar jaren in de politiek hadden hem veranderd. Hij was harder geworden en ik miste de vader die hij vroeger was. Toen het leek of hij niet alleen mijn vader was maar ook mijn vriend". Vrienden worden vijanden. Michiel neemt het op voor zijn vrienden en verzet zich tegen zijn vader. "Jij hebt het probleem van je vader. Of nee, jouw vader is jouw probleem, dat bedoel ik". 

Michiel bedenkt een plan, maar dit valt anders uit dan hij van te voren had bedacht. "Een complot tegen een politieke partij. Ernstige zaak. Maar er was helemaal geen complot, ik was geen onderdeel van een terroristische organisatie. alles begon bij één boze jongen die wraak wilde. Ik was die ene rollende steen waarmee de lawine begon, meer niet".

Het verhaal is goed geschreven, je voelt de emoties en haatgevoelens. Wat mij betreft had de schrijver er wat dieper in mogen duiken, het blijft een beetje oppervlakkig. Voor de leeftijdscategorie is dit een boek dat ik zou aanraden om een keer te lezen zodat we ons meer kunnen inleven in de gedachten van iemand anders. Niemand is voor zijn plezier vluchteling of asielzoeker, er zit altijd een oorzaak achter.

26-04-16

Recensie: Storm 3 - De vuurproef - Lauren St. John

Titel: Storm 3 - De vuurproef
Auteur: Lauren St. John
Recensie: Miranda
Genre: Jeugd
ISBN: 9789025760649
272 pagina's | Gottmer Uitgevers Groep | maart 2016

Lauren St John:
Lauren St. John werd geboren in Zimbabwe en groeide op in een wildreservaat. Ze had een giraf als huisdier en zorgde onder andere voor een baby-aapje, zwijnen, pythons, honden en paarden. 

Het verhaal:
Paardrijsuperster Casey Blue heeft het allemaal: roem, haar kampioenspaard Storm en een vriendje dat zielsveel van haar houdt. Maar dan dendert Kyle haar leven binnen. Hij is niet alleen de meest gevraagde trainer van het land, maar ook de knapste. Dat gaat natuurlijk voor problemen zorgen... Maar wie is Kyle eigenlijk, en waarom is er zo weinig bekend over zijn verleden? Op het belangrijkste evenement van het jaar wordt duidelijk dat niet alleen de overwinning, maar zelfs Caseys leven op het spel staat.

Recensie door Miranda:
Eindelijk is hij er dan: Deel 3 van het trilogie Storm 'De Vuurproef'. Ik kan niet ontkennen dat Storm en Casey een plekje in mijn hart veroverd hebben. Deel 1 en 2 had ik binnen no time uit. Ik kon ook niet wachten tot ik deel 3 mocht lezen. En ook dit keer was het weer een knaller. Maar... helaas komt aan al het moois ook een eind.

Ik was vroeger een echt paardenmeisje (stiekem nog steeds) en toen ik aan deze trilogie begon was ik direct verkocht. Ondanks dat het boek om Storm en Casey draait is het ook uitermate geschikt voor lezers die niets met paarden hebben. Er komt ook veel drama, liefde en vriendschappen in voor. Ook is er geen overvloed aan jargon en de wedstrijden waar Casey aan deelt neemt, spreken voor zich. 

De gebeurtenissen in het boek zijn voorspellend te noemen, maar dit doet niets af aan het leesplezier. Het einde daarentegen zag ik totaal niet aankomen. Het liet mij met een gemixt gevoel achter, waarom koos Casey daarvoor? De spanning wordt ook opgebouwd. Ik vond het alleen wel jammer dat ondanks dat het boek Storm genoemd is, meer dan de eerste helft van het boek om Casey en een ander probleempaard genaamd Roxy draait. Wat op zich wel een leuke afwisseling was, maar persoonlijk was ik graag te weten gekomen hoe de band verder tussen hun zou ontwikkelen. Storm wordt na het grote avontuur van deel 2 namelijk op rust gesteld zodat hij helemaal klaar en uitgerust deel kan nemen aan een nieuw evenement. Ook komt er een oude vijand van Casey en Storm terug in De Vuurproef. Hoe gaat dit allemaal aflopen?

25-04-16

Recensies: Het kleine leven van Norbert Jones - Marloes Kemming

Titel: Het kleine leven van Norbert Jones
Auteur: Marloes Kemming
Recensie: Marjon, Coenraad
Genre: Roman
ISBN: 9789401604727
284 pagina's | Xander Uitgevers | 2015

Marloes Kemming:
Marloes Kemming werkt in het dagelijks leven als communicatieadviseur. Om een wereldreis te bekostigen begon ze met het schrijven van reisartikelen en kinderboeken. Met Het kleine leven van Norbert Jones won Marloes Kemming de Coffeecompany Book Award 2015. 

Het verhaal:
De zevenenzeventigjarige Norbert Jones leidt een ogenschijnlijk rustig leven. Hij heeft een liefdevol huwelijk, een ambitieuze dochter en geniet sinds twaalf jaar van zijn pensioen. Vol overgave stort Norbert zich op zijn favoriete bezigheid: verzamelen. Ruim negentienduizend voorwerpen vonden in de loop der jaren hun weg naar Norberts garage. Ieder object uniek, verzameld in een poging iets van het verleden te behouden. Maar dan slaat het noodlot toe en wordt Norbert gedwongen zich de vraag te stellen: wat te doen met zijn unieke collectie? Een proces van loslaten begint, waarbij Norbert niet alleen afscheid moet nemen van zijn collectie, maar ook van zijn geheimen en naasten.

Recensies:


Marjon:

Wat een prachtig boek. Norbert kruipt onder je huid en je gaat om hem geven. Zijn kleine leven wordt iets groots door de vertelkunst van Marloes Kemming. Je leest mee hoe Norbert het leven loslaat, door afscheid van zijn grote verzameling spullen in de garage en door het delen van zijn geheimen aan de lezer. Ik moest even moeite doen om in het boek te komen, maar toen ik er eenmaal in zat kon ik het boek niet meer wegleggen. Het verhaal is zo menselijk, zo ontroerend, zo integer en groots tegelijk. Marloes Kemming heeft een prettige schrijfstijl, heel toegankelijk. Dit is haar debuutroman en wat voor een! Aanrader!

Coenraad:
De zevenzeventigjarige Norbert Jones leidt een rustig leven met zijn vrouw. Samen hebben ze één dochter. Norbert heeft een grote hobby en dat is verzamelen en dat is sinds zijn pensioen alleen maar meer en meer geworden. Op een dag krijg hij van de specialist de uitslag te horen dat hij niet meer lang te leven heeft. Dit zet Norbert tot nadenken en het roept een aantal vragen bij hem op zoals hoe moet het verder met Emma zijn vrouw en wat gaat er gebeuren met zijn verzameling .... Dit laatste doet hem besluiten om zijn verzameling van ongeveer 19.000 stuks te verkopen. Dit gebeurt geheel op zijn eigen manier. De potentiële kopers moeten hem zien te overtuigen met een verhaal om dit item te mogen kopen.

Het verhaal vertelt het leven van een oude man die geheimen heeft en die moet zien los te laten wat niet altijd meevalt want hij worstelt hiermee. Dit geheim heeft een grote stempel op zijn leven gedrukt. Tijdens het verhaal krijg je een duidelijk beeld van waarom hij met verzamelen is begonnen en hoe hij dit allemaal moet zien los te laten. Het is niet alleen het verhaal van Norbert die je aangrijpt maar ook de verhalen van de kopers. Zo hebben ze allemaal hun eigen rugzak. Door al deze verhalen krijg je als lezer een kijkje in hun leven. Tijdens het lezen vroeg ik me af waar de titel Het kleine leven van Norbert Jones op gebaseerd is en opeens is het duidelijk. Marloes heeft een prettige schrijfstijl die makkelijk is en zonder al te veel opsmuk van ingewikkelde zinnen. Subtiel is de humor er in verwerkt waardoor dit aandoenlijke verhaal je raakt en je met Norbert en Emma meeleeft. Marloes heeft in haar debuut de juiste balans in het verhaal weten vast te houden tussen het heden en verleden van Norbert Jones.

24-04-16

Recensie: Vederlicht - Julie Cantrell

Titel: Vederlicht
Auteur: Julie Cantrell
Recensie: Clasien
Genre: Roman
ISBN: 9789023996729
416 pagina's | Uitgeverij Mozaiek | maart 2016

Julie Cantrell:
Julie Cantrell woont met haar man en kinderen in Mississippi. Haar romans Het lied van de bomen en Dans van de bergen oogstten ook in Nederland veel lof.

Het verhaal:
'Het maakt niet uit hoe groot ze zijn, of welke vorm of kleur ze hebben - veren zijn allemaal hetzelfde. Ze zijn zacht, teer. Maar ze hebben een verborgen eigenschap: ze zijn ijzersterk.' 

Als Amanda Salassi als begeleidster meegaat met het schoolreisje van haar twaalfjarige dochter Ellie, wordt haar grootste angst bewaarheid: Sarah, de beste vriendin van haar dochter, verdwijnt spoorloos in het moerasland van Louisiana. Amanda's wereld stort binnen korte tijd volledig in. Het kost het uiterste van haar krachten om niet in de wanhoop ten onder te gaan. De niet-aflatende zoektocht naar Sarah wordt voor Amanda tegelijkertijd een persoonlijke zoektocht naar hoop en zin in tijden van ondraaglijk verdriet en verlies. 

Recensie door Clasien:
Een mooi verhaal over wanhoop, hoop, verdriet, doorzettingsvermogen en moed. Tijdens een schoolreisje verdwijnt Sarah, op twaalfjarige leeftijd, wanneer moeder Amanda haar en haar dochter Ellie slechts één moment uit het oog verliest.

"Sinds Sarah's verdwijning lijkt het wel of we op een breuklijn wonen: om de haverklap is er een aardbeving, zonder enige waarschuwing vooraf".

Een zoektocht volgt, iedereen helpt mee. Uiteindelijk blijven alleen Sarah's ouders en Amanda over, ook na een jaar en een orkaan blijven ze hoop en vertrouwen houden op de terugkeer van Sarah. Tussendoor vertelt Sarah haar verhaal, ze is meegenomen door een man en een vrouw, ondergedoken. Ze schrijft aan Musje, vanaf dag één haar vriend in nood.

"Hallo Musje,
Dit veertje heb ik op die dag in New Orleans van de waarzegster gekregen. Ik heb er goed op gepast. Ze zei dat veren sterk zijn. Dat ze een heel eind kunnen buigen voordat ze breken. Dat zal ik goed onthouden. Als De Man echt gemeen is, of als ik bang ben, of als ik begin te denken dat ik nooit meer thuis zal komen. Ik zal mezelf eraan herinneren dat ik heel buigzaam ben. Hoe erg het ook wordt, ik zal nooit breken. Want ik ben sterker dan zij denken".

Naast al deze ellende gaat het niet goed met Amanda's huwelijk. "Normale mensen proberen hun vrouw geen pijn te doen. Normale mensen vernietigen degene van wie ze houden niet. Dit is helemaal niet normaal".

Je leest hoe een ieder omgaat met zijn verdriet, hoop. Meerdere thema's komen in dit verhaal naar voren. Emotionele en/of fysieke mishandeling, tieners die lijden onder depressie en wanhoop, zich verkeert vergrepen voelen, het verlies van een kind. Maar daarnaast ook het geestelijk sterk blijven onder erbarmelijke omstandigheden.

"Vederlicht is geschreven voor iedereen die zich ooit alleen, onbemind, onveilig of niet gewaardeerd gevoeld heeft".

23-04-16

In de toren. Leven met een depressie - Merel Melchers


Dit waargebeurde verhaal beschrijft op aangrijpende wijze een maand uit het leven van de 17-jarige Merel, die kampt met meerdere psychische aandoeningen, waaronder een depressie en een eetstoornis. Met hulp is ze op zoek naar zichzelf, maar ze voelt zich eenzamer dan ooit tevoren. Ze wordt alsmaar somberder en twijfelt aan de reden van haar bestaan. Ze zoekt steeds meer naar een lichamelijke uitlaatklep om haar psychische pijn te verlichten. Glijdt ze steeds dieper weg of is er nog een uitweg? In de toren zorgt voor herkenning bij lotgenoten en geeft anderen een realistische inkijk in wat het betekent om te leven met een depressie.

166 pagina's | ISBN9789402223804 | Boekscout | februari 2016 | € 17,85


Fragment:
Ik weet wat jullie denken. Ik heb het vaker gehoord: ‘Kun je het niet één dag langer volhouden? Slechts één? Maar hoe kan ik nog één dag langer leven als ik me elke ochtend vol teleurstelling afvraag waarom ik in ’s hemelsnaam wakker moest worden? Ik voelde me rustiger in die twee uurtjes slaap.

22-04-16

Recensie: Ze was 16 - Marlies Allewijn

Titel: Ze was 16
Auteur: Marlies Allewijn
Recensie: Clasien
Genre: Young Adult
ISBN: 9789020654523
428 pagina's | Uitgeverij Kluitman | maart 2016

Marlies Allewijn:
Marlies Allewijn is opgegroeid in het Zeeuwse Yerseke. Voor haar studie film- en televisiewetenschappen verhuisde ze naar Amsterdam, waar ze nu nog steeds woont. In 2012 verscheen haar (semi-)autobiografisch debuut SchEef, over de veertienjarige Eef die erachter komt dat ze reuma heeft. Marlies heeft als redacteur/verslaggever voor verschillende tv-programma's gewerkt en sinds een aantal jaren maakt ze als freelancer online videoproducties over jongeren.

Het verhaal:
De zestienjarige Janna uit Zeeland moet in het voorjaar van 1944 plotseling gaan werken voor de Duitse militairen die in haar dorp zijn gestationeerd. En dat naast het huishouden en de zorg voor haar ouders. Als haar vrienden haar vragen 'een klusje op te knappen', zit Janna gevangen tussen twee uitersten: blijft ze haar werk voor de Duitsers doen, die toch best aardig tegen haar zijn? Of kiest ze voor de onzekere zaak van het verzet? De ontmoeting met de knappe Willem brengt een lichtpuntje in de ellende. Zeventig jaar later wordt de dan zestienjarige ras-Amsterdamse Ize door haar ouders 'verbannen' naar dat stomme en suffe Zeeland, waar haar oma woont. Ize zit zó niet te wachten op een zomer vol saaie boeren. Dan vindt ze een foto van Janna, een meisje dat erg op haar oma lijkt. Als haar oma schrikt en haar vraagt 'dit hele verhaal' met rust te laten, is Ize's nieuwsgierigheid gewekt.

Recensie door Clasien:

Een dik boek met een matig verhaal, juist omdat het boek zo dik is. Er zijn veel langdradige stukken tekst, vooral in het verhaal van Ize. Dit vind ik jammer want anders was het zeker een 4* boek geworden. Het verhaal is namelijk interessant, vooral de verhalen over het leven van Janna tijdens de Tweede Wereldoorlog (1944).

Het boek Ze was 16 vertelt twee verhalen. Het verhaal van Ize, 16 jaar, die haar vakantie in Zeeland bij haar oma verblijft. Wanneer ze een oude foto ontdekt met een evenbeeld van haar oma erop, komen er vragen en gaat Ize samen met Flip, zijn opa en haar oma op onderzoek uit. Wie is deze jongedame? Wat doet opa Willem met haar op die foto? De geschiedenis ontrafelt zich tijdens het lezen van dit verhaal.

Daarnaast het verhaal van Janna (de jonge vrouw op de foto) die leeft tijdens de WO. "Zij moet voor de Duitsers gaan werken. En niet haar moeder. Dat weet ze zeker. En haar vader weet het ook. Hij zegt het alleen niet". Je leest hoe het leven van Janna verloopt, hoe ze Willem leert kennen en over hun ontluikende liefde. 

Opa Willem laat na zijn overlijden een geheim verleden achter, oma heeft zich er nooit in verdiept, maar nu samen met de hulp van Ize wil ze er meer over weten. De moeder van Ize wist al iets van deze geheimen af. "Je moeder heeft ooit iets ontdekt over haar vader waardoor ze nu denkt dat hij slecht was. Wil jij je opa slecht vinden? Wil je dat oma dat vindt?" Willem was in mijn ogen gereserveerd, altijd op zijn hoede. "Ik zou hem nooit als lief bestempelen, maar ook zeker niet als slecht".

Wanneer ben je tijdens oorlogsjaren slecht, wie bescherm je tijdens deze moeilijke jaren. Ga je voor hulp van je eigen gezin of ga je mee in de massa...

21-04-16

Recensie: Xandra Brood. Rock-'n-Roll Widow - Rutger Vahl & Xandra Brood

Titel: Xandra Brood. Rock-'n-Roll Widow
Auteur: Rutger Vahi & Xandra Brood
Recensie: Marjon
Genre: Waargebeurd (Biografie)
ISBN: 9789038801315
240 pagina's | Nijgh & Van Ditmar | januari 2016

Rutger Vahl:
studeerde politieke geschiedenis in Utrecht. Na zijn studie werkte hij als redacteur bij communicatiebureaus. In september 2000 vestigde hij zich als freelance journalist en bedrijfsjournalist. In 2014 publiceerde hij nu ruim drie jaar research een biografie over de Zweeds-Nederlandse zanger Cornelis Vreeswijk. Een jaar later verscheen zijn biografie van Wally Tax, waarvoor hij gebruik kon maken van de nalatenschap van het Amsterdamse rockicoon. Vervolgens tekende hij het levensverhaal op van Xandra Brood, vrouw van de grootste rock-'n-roll legende van Nederland, Herman Brood. Naast het schrijven van boeken is Rutger Vahl ook nog steeds actief als (bedrijfs)journalist en geeft hij lezingen/presentaties.

Over het boek:
Xandra Jansen weet dat haar huwelijk met 's-Neerlands grootste rocker niet ‘gewoon’ zal worden. Maar ze heeft geen idee welk leven haar te wachten staat als ze Herman Brood in 1985 haar jawoord geeft. Nu vertelt ze voor het eerst haar eigen verhaal. Van Brabants meisje tot vrouw van de meest legendarische popartiest, schilder, junk en levenskunstenaar van ons land. Xandra Brood. Rock-'n-Roll Widowschetst een ontroerend en eerlijk portret van Herman Brood als vader en echtgenoot, maar laat ook zien wie de vrouw is die achter hem staat en die zijn gezin, door alle stormen heen, op koers houdt. Een moeder die niet anders kan dan haar man buiten de deur zetten. Maar die hem ook weer liefdevol verzorgt als zijn gesloopte lichaam het opgeeft. Dan beginnen de meest moeilijke maar ook intense maanden van haar huwelijk, waarin gevoelens van ontreddering en wanhoop worden afgewisseld met dierbare momenten van humor en geluk. 

Recensie door Marjon:
Het boek is eigenlijk geschreven door Rutger Vahl, naar aanleiding van gesprekken met Xandra, en daarom leest het alsof het in de ik-vorm door Xandra geschreven is. En dat leest heel prettig :-) 

Als 12-jarig meisje was ik geobsedeerd door Herman Brood. Nee, ik was niet verliefd op hem, maar ik vond hem zo interessant. Nu begrijp ik wel waarom: zijn vrije geest en de artiest in hem trokken me aan. En nog! En dan is er zijn muziek, waar ik ook iets mee heb. Ik wilde dit boek dan ook heel graag lezen en het is precies zoals ik dacht, zoals ik dacht dat Herman zou zijn. Xandra vertelt er heel open over en ze spaart Herman absoluut niet, maar wat was hij over het algemeen genomen aardig en charmant. Dat is iets wat raakt in het boek. Maar ook de kracht van Xandra, haar onvoorwaardelijke liefde voor Herman. Ze is een boeiende vrouw. Het boek leest heerlijk weg en is al direct moeilijk weg te leggen. Ik wilde meer en meer maar dit is wat het is...

20-04-16

Recensies: Een hart vol hommel(e)s - Petra Hülsmann

Titel: Een hart vol hommel(e)s
Auteur: Petra Hülsmann
Recensie: Marjon, Clasien, Coenraad
Genre: Roman
ISBN: 9789402707205
416 pagina's | HarperCollins Holland | maart 2016

Petra Hülsmann:
Petra Hülsmann groeide op in Nedersaksen. Na een niet bepaald succesvolle studie Duitse letterkunde trok ze naar Hamburg, waar ze werkte bij een advocatenkantoor, trouwde en haar debuutroman schreef. Ze reisde een jaar door Azië en schreef daarna haar tweede roman.

Het verhaal:
Je moet je door de liefde niet gek laten maken. Deze wijze raad krijgt Lena meerdere malen te horen van taxichauffeur Knut. Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan als je aanstaande een week voor de bruiloft opeens je ex blijkt te zijn. Dat je 30 wordt en je baan door je eigen stomme schuld plotseling je ex-baan is… ach dat kun je er dan ook nog wel bij hebben. Lena gunt zich geen tijd voor zelfmedelijden, want ze heeft een missie: haar leven krijgt een total make-over. En bovendien trekt uitgerekend zij - complete controlfreak - in bij het chaotische huishouden van haar beste vriendin. Daar werkt vooral huisgenoot Ben op haar zenuwen. Die is namelijk niet alleen ongelooflijk arrogant maar ook een akelige womanizer. Daarom irriteert het Lena dat haar hart bij de gedachten aan hem alleen al vol hommels lijkt te zitten.

Recensies:

Marjon:
Een leuk luchtig boek met toch echte mensen en een beetje diepgang. Het pakt je vanaf de eerste bladzijde en daarna vlieg je als een hommeltje door het boek heen. Je gaat vooral van Lena houden, die eigenlijk heel ongecompliceerd is, behalve waar het gaat om de liefde. Ik moest geregeld om haar lachen en ik gunde haar al het mooie in de wereld. Het boek is weliswaar een tikje voorspellend, maar dat mag. Een echt feelgood-boek, aanrader! Achterin staat nog het patroon met uitleg om zelf een hommeltje te haken. De omslag heeft een dubbele uitgestanste laag, met een hommetje dat echt van stof is. Het ziet er mooi en aantrekkelijk uit en het raakte daarmee de inhoud van het boek.

Clasien:
Allereerst een compliment voor de kaft van het boek, deze springt er gelijk tussenuit. De vrolijke kleuren en natuurlijk die dikke hommel, maken dat je als feelgood lezer niet om dit boek heen kunt.

De inhoud is luchtig geschreven en vertelt over het leven van Lena, wat "hommeles" is. Het boek begint met alleen maar tegenslagen. Maar Lena slaat zich er doorheen. Je leest dit verhaal met een big smile, omdat je Lena al het goede wenst en zij een prachtig mens is.

Wil je een dagje ontspanning op je favoriete leesplek, dan is dit boek zeker de moeite waard. Het leest als een blije hommel in een bloemige weide, je wordt er vrolijk van. Als toegift kun je zelf aan de slag gaan met het hommelpatroon, om zo'n leuk hommelbeest te haken. Veel lees- en knutselplezier.


Coenraad:
Het zit Lena niet mee.Een week voor de bruiloft is Lena door haar aanstaande man aan de kant gezet en tot overmaat van ramp heeft ze ook geen baan meer. Lena verlaat het huis met een koffer vol kleren, neemt een taxi en gaat naar haar beste vriendin. Daar komt ze in een chaotisch huishouden terecht en huisgenoot Ben werkt haar enorm op haar zenuwen. Lena krijgt van taxichauffeur Knut “Laat je niet gek maken door de liefde” als wijze raad mee. Lena bsluit haar leven een make-over te geven en maakt een drie stappenplan maar of dit werkt valt nog te bezien...
Toen ik de titel Een hart vol hommel(e)s onder ogen kreeg had ik totaal geen idee waar het heen moest gaan met het verhaal.  Waar slaat de titel op en hoe staat het in verband met het verhaal. Dit was het eerste wat er door me heen ging toen ik aan dit boek begon. Je wordt meegenomen in het leven van de onhandige Lena die zichzelf regelmatig in rare situaties werkt. En tijdens het lezen werden mijn vragen die ik had beantwoord en is het allemaal duidelijk.

Lena heeft een zeer goede eigenschap en dat is dat ze ondanks alle tegenslagen  absoluut niet depressief is maar juist optimistisch blijft. Ze is een karakter dat tijdens het verhaal groeit en steeds sterker wordt. Als lezer ga je steeds meer om haar geven en leef je met haar mee. Petra Hülsmann heeft een prettige en vlotte manier van schrijven en dit zorgt ervoor dat je voor je het weet een stuk verder in het boek bent. Er zit een flinke dosis humor in het verhaal die ervoor zorgt dat het verhaal de juiste balans heeft met de soms wat onhandige Lena. Door de humor die erin zit had ik het gevoel dat ik een Feelgood roman aan het lezen was. Als je het boek uit hebt wordt het duidelijk dat het verhaal een onderliggende boodschap heeft en dat is als je ondanks al je  tegenslagen die je in je leven krijgt niet bij de pakken neer moet gaan zitten maar er juist voor moet gaan en er iets van moet gaan maken. Petra Hülsmann heeft een prachtig debuut afgeleverd dat er wezen mag en waar ze trots op kan zijn. 

19-04-16

Recensie: De Anderen 1 - Rode letters - Anne Bishop

Titel: De Anderen 1 - Rode letters
Auteur: Anne Bishop
Recensie: Miranda
Genre: Urban
ISBN: 9789026137518
544 pagina's | Uitgeverij De Fontein | 2015

Anne Bishop:
Anne Bishop woont en werkt in New York. Haar boeken zijn bekroond met diverse prijzen en ze heeft meerdere keren in de top van de New York Times-bestsellerlijst gestaan.

Het verhaal:
Meg Corbyn is een cassandra sangue, een bloedprofeet, die de toekomst ziet elke keer dat haar huid bloedt. Op de vlucht voor de man die haar gave wil gebruiken om rijk te worden eindigt ze in een Stadspark van de Anderen - waar de menselijke wet niet geldt... Simon Wolfgard, gedaantewisselaar en leider van het Stadspark in Lakeside, weet niet wat hem ertoe beweegt om Meg de baan te geven van Contactmens. Maar als hij Megs geheim ontdekt, moet hij beslissen of zij het waard is om de broze vrede tussen mensen en de Anderen op het spel te zetten. 

Recensie door Miranda:
De wereld is anders dan de wereld die wij kennen, zo hebben de dagen een andere naam. Maar er is nog iets vreemds aan de hand. Niet de mensen staan bovenaan in de voedselketen maar de zogenaamde Anderen. Zo bestaan er wolven, beren, uilen, kraaien enz, en het bijzondere eraan is: Ze kunnen allemaal een menselijk gedaante aannemen! Als we het hebben over nachtmerries die uitkomen, er zijn zelfs vampiers! En pas maar op dat je de elementen niet per ongeluk beledigd, natuurramp gegarandeerd.

In het eerste deel: Rode letters maken wij kennis met Meg Corbyn, zij is een bloedprofeet of Cassandra sangue. Zij is in staat de toekomst te zien maar moet daarvoor wel diep in haar huid snijden. En dat is niet altijd zonder gevaar. Meg is op de vlucht en komt terecht in het stadspark. Hier worden normaal alleen Anderen geaccepteerd. Simon Wolfgard, is de leider van het stadspark en vind dat Meg stinkt. Zij heeft geen prooigeur. En dat vind hij meer als vreemd. Nadat Simon op reis is geweest en Meg op zijn neefje Sam heeft laten passen, slaat zijn mening omtrent Meg totaal om. Hij moet haar koste wat het kost beschermen! Er wordt namelijk op haar gejaagd buiten het stadspark om. Niemand is meer te vertrouwen behalve zijn eigen volk. Simon krijgt steeds meer waardering en gevoelens voor Meg. Waar gaat dit allemaal op uitlopen?

In het begin van het boek krijgt de lezer een klein stukje geschiedenis over de wereld van de Anderen. Ook worden de dagen van de week benoemd. Wat erg goed uitkomt daar de dagen vaak aan bod komen in het boek, het is dan makkelijk even terug naar het begin te bladeren om te weten welke dag het nog maar was.

De personages zijn goed uitgediept, zelfs de personages met een kleinere rol in het boek krijgen hun plek. Ondanks dat er best veel personages in voorkomen is het niet storend. Het verhaal steekt zeer goed in elkaar waardoor je als lezer alles goed kunt volgen. Het boek mist zijn spanning welke in de overige Urban boeken wel volop aanwezig is. Ook dit heb ik niet als storend ervaren. Bishop geeft zoveel dimensie aan het verhaal en daarnaast is het zéér goed uitgediept! Je wilt zo graag meer te weten komen over de Anderen. Het is simpelweg reuze interessant. Pas tegen het einde van het verhaal komt er weer spanning om de hoek kijken en in volle vaart dender je door het boek heen. Meer dan 400 bladzijden puur lezersplezier. In één woord: uniek.